Fara e hivzit-3

*Fara e hivzit-3*

*Hamdi Nuhiju*

* *

I mbjell me dëshirën e ashkut të shpirtit, ky mendim për të fuqizuar
shkronjat, kuptimet dhe memorizimin e tyre drejtë pafundësisë, më stimuloi
që të harxhoj ngjyrë pene.

Pena është rruga e vizatuar nëpër qoshet e pamundura të fjalës së
mbështjellë nëpër tingujt e urtësisë. Njeriu në përballje me urtësinë është
sikur një hero i shekullit që çliron mendimin prej teknologjisë dhe
teknikës. Ky çlirim duket i vrazhdë karshi botës së brendshme shpirtërore që
duhet ndjerë. Është sensacionale pikëpamja e atyre që mendojnë të ndërtojnë
botën me dashuri dhe jo me urrejtje. Mevlana Rrumi na stimuloi të mendojmë
se bota është e ndërtuar nga dashuria për dashurinë, e asesi nga urrejtja
për prishjen e rendit botëror. E keqja nuk mund të zbulohet poqese e mira
nuk i jep hapësirë veprimi. Me ndalimin e veprimtarisë së të mirës, e keqja
pret rrugën e saj drejt daljes në skenën e përçarjes, xhelozisë, smirës e të
gjitha dukurive dhe fenomeneve që njeriun e largojnë nga Kur`ani Famëlartë.

Rrugën e jetës njeriu nuk mund ta mësoj saktë, po s`u kap pas fjalës së
Allahut sikur të ishte momenti i fundit i shkatërrimit të botës dhe ajo
formula magjike e shpëtimit të kësaj bote të gjendej tek ti.

Njeriu farën e hedhjes së Kur`anit në shpirtin dhe zemrën e tij e gjen kudo.
Prandaj edhe fara nuk është e shëndosh dhe shkakton probleme. Por, njeriu
duhet të përgatisë edhe vetveten karshi kësaj fare për të nderuar veten me
mirësitë e saj e asesi të iu duket vetja se po kryen një kurs të thjeshtë
sikur të gjithë kurset tjera.

Omeri r.a. hartonte në mendjen e tij, një fjalë të Zotit, e aplikonte në
praktikën e tij, e shndërronte në traditë, dhe pastaj fillonte me hartimin e
fjalës tjetër të Zotit në mendje duke e vizatuar si një kaligraf modern.

Është me rëndësi ndjekja e kësaj rruge. Por, para se të hyjmë në këtë rrugë
duhet pasur parasysh një rrugë tjetër ende më të rëndësishme dhe më të lartë
se kjo.

Në kohën kur Omeri r.a. ishte udhëheqës i myslimanëve, ai monitoronte
terrenin gati se për çdo ditë duke u interesuar për hallet e njerëzve, por
edhe për padrejtësitë që mund të bëhen në mesin e tyre. Dhe një natë gjen
një nënë e cila e mëson vajzën e saj që qumështit ti hedhe ujë duke i thënë
që ta bëje fshehtas këtë punë, ngaqë mund të na shoh Omeri r.a. Vajza e saj
i thotë: Unë i frikësohem Zotit të Omerit i cili po na sheh, dhe prandaj nuk
i hedh qumështit ujë. Ky rast bëhet sebep ose shkak për martesën midis asaj
vajze dhe njërit djalë të Omerit r.a. Si rezultat i kësaj martese lind  Omer
ibën Abdulazizi r.a. i cili në historinë islame njihet si udhëheqësi i pestë
mysliman i drejtë.

Kujdesi që kemi ndaj ushqimit është shkak i sukseseve tona në këtë jetë. Ky
kujdes është shkak edhe i hedhjes së farës së drejtë të hivzit në zemrat dhe
shpirtrat tanë. Kjo është rruga para se njeriu të filloj të interesohet për
raportin e tij me Kur`anin Famëlartë.

Kurtubiu thotë:” E para e kësaj është sinqeriteti ndaj Allahut në nxënien e
tij, ta kontrolloje veten në këndimin e Kur`anit, në namaz e jashtë tij që
të mos e harrojë.”

Othmani r.a. ka thënë:” Njerëzit që lexojnë Kur’anin e nuk veprojnë sipas
tij, janë njerëzit më të këqij. Sepse nuk ndjekin rrugën e Kur’anit, Allahu
e ka lëshuar mallkimin mbi ta, dhe i mallkojnë të gjithë ata që kanë këtë
detyrë.”

Pikë e rëndësishme e këtij rrugëtimi është sinqeriteti në nxënien e Kur`anit
përmendsh dhe në mos harrimin e tij, ashtu si na porositë Kurtubiu, dhe puna
me Kur`anin Famëlartë duke mos rënë në kurthin e mallkimit ashtu si na
porositë Othmani r.a.

Mësimi praktik i kësaj veprimtarie është përgatitja shpirtërore-morale dhe
edukative e njeriut për tu takuar me Kur`anin. Në të kaluarën në shkollat
islame në trojet tona nxënësit zgjidheshin edhe me edukatën më të mirë që të
kanë të drejt të marrin gradë fetare për ti mësuar edhe të tjerët me ato
dije që kanë absorbuar nëpër ato qendra të dijes. Ndërsa sot, fatkeqësisht
pa asnjë lloj kriteri as për nxënësit e as për profesorët zgjidhen edhe
nxënësit edhe profesorët. Rezultati i gjithë kësaj veprimtarie të mbrapshtë
është rënia në kundërshtim e shumë hoxhallarëve të rinj me Kur`anin,
veprimtaria jo e saktë e hafizave të cilët Zoti i ka nderuar me memorizimin
e Kur`anit, ndërsa ata janë në rrugë jo të mira.