Kufoma e gjalle ne spitalin e burgut Tirane 1967 tregon...

 
Kufoma e gjalle ne spitalin e burgut Tirane 1967  tregon...
Shkruan Bedri  Blloshmi 
Ne spitalin e burgut ne Tirane eshte “shtruar” nje  grumbull i palevizshem 
i cili renkon. E plasen ne çimenton nga barrela duke e  zgjidhur nga rripat 
e meshinit qe e mbanin te lidhur fort. Ishin disa civile te  kollarisur e 
te veshur me kostume me kuadrate, kemishe te kuqe te mbyllur deri  ne ngryke 
dhe rreth qafes u shtrengohej nje kollare e cila zbriste deri poshte  mbi 
barkun e fryre. Njeri, ashtu fytyre ngrysur e i inatosur, shikoi perreth e  
mbasi na pyeti nga ishim e perse akuzoheshim iu drejtua  doktorit 
- Dakord per sa biseduam! 
- Si urdheron shoku Nevzat. Mos ki asnje merak, madje  per ne nuk eshte 
hera e pare qe marrim porosi per keta armiq te Partise e te  popullit. 
- Ne po ikim, gjithsesi na  njoftoni.” 
Te gjithe dolen nga dhoma. Polici mbylli deren me inat  duke perplasur fort 
shulin e deres. E nxori turirin prape ne sportel dhe  hungeriti: - Mos beni 
zhurme dhe me ate nuk ka pune  asnjeri. 
U ngritem nga krevati dhe iu afruam personit i cili  rrinte permbys me 
fytyre ne çimento. Nga goja i kishte riguar nje curril gjaku.  Mbante ere ilaçe 
dhe myku. Ky njeri ishte katandisur kocke e lekure. E ngritem  dhe e 
drejtuam pas murit. Koka i varej mbi kraharor ne te cilin dalloheshin  qarte 
damaret nen lekuren zbardhur nga izolimi i gjate. E pyetem se cili eshte,  nga 
eshte. Asnje pergjigje, vetem renkonte dhe i mbante syte mbyllur. Trupi i  tij 
mbante nje ere shume te keqe. E vendosem mbi krevat, por kur e kapem nga  
kembet uleriti sa kishte ne koke. 
- Mos me prekni se me dhemb gjithe  trupi. 
Pantallonat e letyrosura dukeshin si te lagura. Kufoma  e gjalle i hapi 
syte si me pertese dhe beri shenje duke ngritur vetullat. Na dha  te kuptonim 
se duhet t’i shihnim kembet. Ia ngritem pantallonat menjehere deri  mbi 
gjunje, duke zbuluar dy fyej kockash qe kishin tek tuk ndonje qime. Skeleti  
levizi me mundim sa majtas djathtas koken e qethur zero nderkohe qe kafshonte me 
 dhembe buzen e poshtme. Permbi gjunje u duken koret e disa plageve. Ia 
ngritem  pantallonat edhe pak me siper. Ç’te shihje? Kofshet i kishte blane te 
zeza dhe  plaget i kullonin. “I paskan bere apses, - foli njeri nga shoket. –
Jo jo, eshte  elektroshok, - ia ktheu nje tjeter.” Shokut prane meje i rane 
te fiket. Skeleti  vazhdonte te renkonte, nje çast me pas dera u hap dhe 
hyri polici i inatosur i  cili pasi na futi disa shkelma uleriti: “Keshtu do t’
ua bejme ju te gjitheve.  Provojeni edhe nje here ta ndihmoni kete kriminel.
” Pas ca ai u kthye perseri i  shoqeruar nga infermierja e cila mbante ne 
dore nje shiringe. Ajo u afrua te  kufoma, vrenjti turinjte dhe me koken 
menjane i thirri: “Kthehu permbys!” Ai nuk  levizi fare. Atehere infermierja ia 
nguli gjilperen mbi pantallona, ia ngjeshi  agen me sa fuqi kishte dhe pas 
disa çastesh e shkuli duke dale gjithe inat nga  dhoma. Te gjithe sa ishim u 
tromaksem. Ne dhome ra nje heshtje  varri. 
Diten e trete ai u permend pak. Iu afrova tek koka dhe  fillova ta pyes 
perseri: 
- Nga jeni? 
- Jam nga Pogra... – u pergjigj ai me nje ze qe iu fik  pa mbaruar fjalen.”
 
Ndersa i ferkoja ballin e rrudhosur ia afrova veshin  te buzet e tij. Ai 
hapte syte here pas here dhe na shihte pa thene asnje fjale.  Une vazhdoja ta 
pyesja per te mesuar se kush ishte, nga vinte dhe pse e kishin  arrestuar. 
Ne nje çast hapi syte dhe me beri shenje te  afrohesha. 
- Jam Xhevit Muça dhe banoj ne Lushnje. Bisedova me  nje shok qe te 
arratiseshim sepse e kuptova pse operativi vinte atje ku punoja.  Ate kohe, pas 
disa ditesh vajta ne Berzeshte te motra ime e cila ishte e martuar  me Bardho 
Leken. Po ate nate shkova edhe te nje mik i babait tim, Hasan  Blloshmi. 
Ndenja shume pak dhe u ktheva perseri ne Lushnje. “Shoku” me te cilin  kisha 
biseduar per t’u arratisur ishte nga Kolonja dhe me garantoi se e njihte  
shume mire kufirin dhe se do te kalonim pa kurrfare problemi. Deri ne Korçe  
udhetuam pa asnje shqetesim. Ndaj te ngrysur u nisem bashke me udherrefyesin 
per  nga mali i Moraves. Aty po na priste sigurimi i shtetit. Na lidhen, 
plasen ne  “Gaz” e na sollen drejt e ne Tirane. Nuk mbaj mend se sa kohe kam mes 
torturash  e hekurash. “Epo mos ki merak, se shume-shume 25 vjet burg do 
denohesh”, me  thoshte shoku i dhomes se spitalit te burgut ne Tirane. I 
thashe se e dija qe do  na vrisnin se na kishin bere grup. I thashe se po te 
lirohej e sapo t’i jepej  rasti t’i tregonte ndonjerit si me kishin katandisur 
dhe si qendronte çeshtja.”  Kaq mundi te me tregonte me gojen e tij Xhevit  
Muça, 
Jo me larg se para dy muajsh, rasti e solli qe te  takoj kete shok te 
dhomes se spitalit te burgut te Tiranes. Ndersa po pinim  kafene ai me vazhdoi 
tregimin aty ku e pat lene  Xheviti. 
Pas dy ose tri ditesh, na nxoren nga dhoma ne  korridorin e spitalit te 
burgut sepse do te benim dezinfektimin e ambienteve  ngaqe kishte plasur morri. 
Ne kete kohe erdhen disa civile dhe njeri prej tyre  foli me infermieren e 
turnit te dyte. 
- Degjo, - i thirri ai, - beje gati se do ta marrim  sonte personin nga 
Lushnja. 
Infermierja ia ktheu aty per aty: - Daljet nuk i bej  une, i ben doktori. 
Nevzati bertiti aq fort sa sterkalat e peshtymes i  rane infermieres mbi 
fytyre: -Moj degjon ti apo jo? Me njeh mua se kush jam? Une  te q... ty edhe 
doktorin!” 
Ai bashke me personat qe e shoqeronin e fut ne dhome e  moren Xhevitin mbi 
nje barrele dhe ndersa largoheshim i uleriti: “Edhe ne kete  gjendje qe je 
ne do te te pushkatojme! Perse  stimulon? 
Pas mbaroi dezinfektimi, ne na kthyen ne dhome. Ne  kete kohe u degjua 
zhurma çjerrese e motorit te makines dhe kercitja e portes qe  mbyll pasi doli 
makina. Ate nate e gdhime pa kembyer asnje fjale me  njeri-tjetrin. Bedri, ti 
shkruan vazhdimisht ne gazete, po munde te lutem  tregojua te gjitheve kete 
qe te thashe.” Keshtu e mbylli rrefimin e tij Agron  Kalaja, shoku i dhomes 
se spitalit te burgut te Tiranes se Xhevit Muçes i cili  ishte nga fshati 
Çezme e Madhe e Pogradecit. 
Dua te sqaroj se grupi i pergatitur nga Nevzat  Aznedari kishte kete 
perberje: 
1 – Xhevit Muça – denuar me vdekje,  pushkatim; 
2 – Irfan Muça – denuar me vdekje,  pushkatim; 
3- Hysni Palla – denuar me 25 vjet  burg; 
4 – Enver Leka - denuar me 20 vjet  burg; 
5 – Medi Bislimi - denuar me 15 vjet burg i cili ishte  personi qe udhetoi 
bashke me Xhevitin deri ne malin e  Moraves. 
-Sipas informacionit te dhene nga prokurori i  Pogradecit, emri i te cilit s
’me kujtohet, Xhevit dhe Irfan Muça jane pushkatuar  ne “Livadhin e Çelos” 
ne Alarup. Shkuam bashke me prokurorin te ky luadh,  kerkuam po nuk gjetem 
asgje. Disa fshatare me thane se ne Pogradec gjendet edhe  nje vend tjeter 
pushkatimi i cili quhet lumi i Terhanit. Perfundimisht eshtrat e  Xhevit dhe 
Irfan Muçes nuk jane gjendur akoma. Familjaret, miqte dhe  dashamiresit e 
tyre nuk kane nje vend ku mund te vendosin nje tufe me  lule. 
E DEMOKRACI si thua?... Do e mbash premtimin? Do  merresh me te zhdukurit 
apo jo?! Edhe sot pas 70 vjetesh nazistet ndiqen dhe  denohen per krimet e 
tyre.