Takimi në Venezia me Michele Placido dhe Vit torio Sgarbi (1 janar 2011)

Takimi në Venezia me Michele Placido dhe Vittorio Sgarbi (1 janar 2011)
Kush jane Michele Placido dhe Vittorio Sgarbi ?
Aktori  dhe regjizori i famshem italian Michele Placido lindi ne vitin 1946 ne  
Ascoli-Itali. Fillimisht ai shkoi ne Rome ku u fut me sherbim ne polici.  Gjate 
asaje kohe ai filloi te studjoje recitimet artistike dhe per kete  arsye e la 
policine dhe u fut ne “Accademia Nazionale d’Arte Drammatica” (Akademia 
Kombetare e Artit Dramatik). Ai luejti shume filma nji nder te cilet asht filmi 
i njohtun me kater seri “La Piovra” ne vitin 1983 ku ai luejti rolin e komisarit 
Corrado Cattani. Ne vitin 1994 luejti filmin “Lamerica” . Ky film fillon me 
pushtimin fashist te Shqipnise, vazhdon me regjimin  e diktatorit komunist Enver 
Hoxha deri tek falimentimi  ekonomiko-politik i Ramiz Alise. Mbas ketij 
falimentimi paraqiten mafjoz  italian, qe perpiqen te perfitojne nga ky vend i 
zhgatrruem nga  komunizmi. Michele Placido luen rolin e njenit prej ketyne 
mafjozve. Ne  filozofine e ketij filmi terhiqet vemendja veçanerisht ndaj 
shtresave ma  te dobta te shoqnise shqiptare, te minorenve dhe te emigrantve, te  
cilet shpresojne te gjejne ne Itali Ameriken e andrrueme nga vete  italiant mbas 
luftes se dyte botnore.
Vittorio  Sgarbi lindi ne Ferrara-Itali ne vitin 1952. Ai studioi filosofi ne  
universitetin e Bolognes dhe ma vone filloi te merrej me studimin e  arteve 
keshtu ai u ba specialisti mbikqyrsi i veprave te artit te  krahines se Venetos. 
Ka sherbye si profesor i historise se arteve ne  universitetin e Udines. 
Vittorio Sgarbi asht nji kritik e njohtun i  arteve, nji politikan, nji 
shkrimtar, nji personazh i njohtun televiziv  dhe nji historian i artit italian. 
Ka qene shpesh here antar i  parlamentit italian, pjestar i komunes se Milanos 
si dhe kryebashkiak i  nji qytetit te Siçiljes. Shpesh here merr pjese si 
specialist ne TV ne  debate te ndryshme rreth problemeve te artit si dhe ne 
zhurite e  ndryshme te konkurrimeve artistike.
(Paul Tedeschini ne Venezia, maj 2010)
Takimi ne Venezia
Ashtu  si shtegtari mbas nji periudhe te gjate udhetimi ne shkretiren e  Sahares 
gjene me se fundi nji oaz per te pì uje, krejte njashtu ishte  ardhja e ime ne 
Italine e artit dhe te kultures botnore nga Shqipnia e  shkretnueme nga 500 vite 
pushtim turk-osman dhe 50 vite diktature  komuniste. Italia asht vendi ku mbas 
Mesjetes ne gjysmen e shekullit te  XIV filloi Rilindja  Kulturore Botnore, e 
cila mbas dy shekujsh u perhap  ne te gjithe Europen Veriore. Simbas te dhanave 
statistikore ne Itali  gjindet 60% e vlerave te artit dhe te kultures botnore. 
Ky vend asht nji  thesar botnor ku çdo vit vijne nga te kater anet e botes 
vizitor dhe  dashamirs te artit dhe te kultures.  Gjate ketyne 20 viteve un kam  
vizitue edhe vende te tjera europiane, por nji vend si Italia nuk e  gjene 
kerkund. Asht per kete arsye dhe bukurive natyrore, qe ajo quhet “Il bel paese” 
-  “Vendi i bukur” . Nuk mjafton vetem nji here ta vizitosh nji qytet te Italise 
per ti pà  mrekullite e artit te atij qyteti, aqe ma teper kur ky qytet quhet  
VENEZIA, ku gjithmone sheh vizitor te te gjitha racave dhe te te gjitha  
vendeve. Mbi 10 here e kam vizitue Venezien dhe prap shoh gjana te  
mrekullueshme, qe heret e maparshme nuk i kam vrejte.  Parvjet e kaluem  naten e 
Vitit te Ri ne Venezia dhe pame qytetin e gondolave ne dritat e  fishekzareve. 
Nji mrekulli e vertete prrallore. Simjet na erdhen disa  miq nga Shqipnia dhe 
vendosme ti qojme ne Venezia, te cilen nuk e kishin  pà asnjihere.
Shetitja  perfundoi me nji surpreze te rradhe dhe te paimagjinueshme: Ne drejtim  
tone po vijshin dy personazhet e njohtun te artit italian Vittorio  Sgarbi dhe 
Michele Placido te shoqnuem nga dy persona te tjere te artit  dhe dy bodyguard. 
Vendosa ti takoj. Ndersa Michele Placido ishte paksa i  spostuem, un shkova ne 
drejtim te Vittorio Sgarbit me nji paraqitje  dashamirsie dhe vlersimi. Ai e 
kuptoi qendrimin tim dhe u ndal me  buzeqeshje. Filluem te bisedojme per 
atmosferen festive te Venezies dhe  per vlerat e saje. Mbasi Michele Placido 
kishte vue nji kaskete dhe  kishte lane mjekerr, un nuk isha i sigurte ne se 
ishte pikrisht ai dhe e  pyeta Sgarbin ne se ai ishte me te vertete Placido. Ne 
kete rast u  afrue vete Placido me buzqeshjen e tij karakteristike, te cilit i  
kujtova per rolin e tij ne filmin “Lamerica” mbi Shqipnine. Mbasi i tregova se 
nga isha un, i shpreha knaqesine time  rreth luejtjes se ketij filmi. Biseda 
kaloi ne nji atmosfere dashamirsie  dhe simpatie. Nga fundi i besides u kerkova 
qe tu bajshe nji fotografi  te dyve se bashku. Ato pranune me shume knaqesi. 
Mendoj se kjo fotografi  asht jo e rradhe, por e vetme, sepse te keshe ne nji 
fotografi  njikohesisht te dy keto personazhe te artit asht e pamuejtun. Ne fund 
i  dhame doren njeni tjetrit dhe i uruem njeni tjetrit Vitin e Ri me  gezime. E 
gjithe kjo u zhvillue rreth ores  kater e gjyse mbasdite.  Vizita ne Venzia kete 
rradhe me solli nji surprize te kandshme dhe te  papersritshme.
Paul Tedeschini
Publikue me 04.01.2011 ne http://kosova.albemigrant.com/?p=25258