Ne qiejt e Kur`anit

Në qiejt e Kur`anit
Hamdi Nuhiju

Era fryen lindje e perëndim. Nën dirigjimin e Krijuesit vazhdon rrugëtimin
e saj zhurmshëm ose në heshtje. Me vete merr gjithcka rrugës. Duket sikur
edhe pelerina është shndërruar në erë. Të dimë se vetëm merr dhe nuk jep
asgjë, do të zhdukej efekti i saj. Ligji ndryshon me caktimin e Zotit. Po
krijesat, efektet e erës, i ndjejnë herë njëjtë e herë ndryshe. Dikush
mahnitet, përfiton, e dikush tjetër pengohet. A është paralajmërimi i shiut
era? Përgjigja më e saktë do të ishte:Jo. Edhe sikur ta dija të vërtetën e
erës, nuk do të më bënte shumë dobi. Nuk vlen dija për erën, sa vlen
mesazhi nga era. Biri i Ademit a po dënohet përmes erës?
Kahjet e përgjigjes janë të shumta. Asnjë pikë nuk takohet në epiqendër.
Madje edhe figurat e rëndësishme gjeometrike do të humbisnin në vlerë, po
qe se do të tentonin të vizatonin kahen e simbolizimit të erës. Nga libri i
Zotit, Kur`ani, urdhërohemi që të lexojmë, studiojmë, e mësojmë. Ti, unë
dhe ai, as nuk po mësojmë nga mesazhet e erës, e as nuk po frymëzohemi nga
fjala e Allahut.
Besimtari është njeri i rëndësishëm. E ka të dokumentuar të vërtetën. Nuk
është përshkallëzim i gënjeshtrës e as i përrallave rruga e tij. Ndërsa, pa
besimtari nuk është njeri i rëndësishëm në aspektin shpirtëror. Bota e tij
shpirtërore dhe ideore është e mbushur me dogma dhe besime të kota. Para do
ditësh, edhe në një kishë ortodokse në një vend të vogël, panë ‘mrekulli’.
Edhe pse ti e di, se je i rëndësishëm, bëhesh i parëndësishëm. Më trego,
herën e fundit, kur more mësim nga era, qiejt, yjet e hëna? Apo, ndoshta
nuk kishe kohë të mësosh nga yjet, për shkak të prishjes së nderit të huaj,
në pragun e askujt? Bijtë e askujt. Kështu dikur, një romansier e patë
titulluar librin e tij.
Meditimi është rruga e mësimit, po edhe baza e hulumtimit të vërtetës.
Besimtari, edhe pse urdhërohet në meditim, fatkeqësisht i ka hedhur
batajine. Sipas tij, meditimi është në stinën e dimrit dhe duhet ngrohur. E
në stinën e verës, ai i hedh ujë të freskët, kështu në mënyrë hibride duke
u munduar për ta kthjellur.
Momentet dëshpëruese të njeriut, pa meditim, janë largim nga rruga.
Besimtari tha se u frymëzua. Por, frymëzimi i tij nuk është në Kur`an.
Rruga e tij, tashmë është budizmi, hegelizmi ose drejtime të caktuara
filozofike. Allahu, nga Allah për të, shndërrohet në Zot, dikur në Perëndi,
dikur në Natyrë, dikur në Fuqi e panjohur, dikur në Grua ( epsh), dikur në
Nënë, dikur në Fëmijë, dikur në Unë ( rrugë faraonike:’ unë jam zoti’).
Je i zgjedhur nga Allahu për të qenë besimtar. Shkallë-shkallë largohesh
vet nga rruga e zgjedhjes. E bën të lejuar mos dhënien e zekatit. Bën të
jetosh edhe pa namaz. Agjërimin e shtyn për më vonë. Në Haxh shkon kur të
plakesh. Shpreson se do të jesh nga Xhennetlinjt?
Sa shumë njeriu u gënjya. Vetëm ti drejtoje sytë kah qielli, dhe të shoh
bukuritë e Allahut, i mjafton për të qëndruar i bindur në rrugën e Tij.
Thotë Allahu në Kur`an:” Për qiellin që kthehet pareshtur dhe për Tokën që
plasaritet, që kjo është një Fjalë ndarëse, dhe nuk është aspak shaka! Në
të vërtetë, ata ngrenë kurthe, por dhe Unë ua pres me kurth. Prandaj, jepu
pak afat jobesimtarëve, lëri të qetë edhe për pak.”( Et-Tarik:11-17)