Omer Muhtar-" Shejhu i shehidëve"

*Omer Muhtar-" Shejhu i shehidëve"*



Omer Muhtar (1862-1931), udhëheqës i muxhahidëve libian i njohur si "
Shejhu i shehidëve".

Ka qenë udhëheqës i xhihadit libian kundër okupatorit italian në periudhën
1911-1931 ku ka marr pjesë në mbi 1000 beteja.

Në vitin 1931, në njërën prej atyre betejave ka qenë i plagosur si plak
shtatëdhjetëvjeçar, që më pastaj italianët ta dënojnë me vdekje duke e
varur në litar.

Njëri prej atyre që e ka njohur Omer Muhtarin, Mahmoud Aljahmi thotë:"
Asnjëherë nuk e kam parë që Omeri të ketë fjetur deri në mëngjes. Ka fjetur
diku dy orë dhe pastaj është zgjuar, ka marrë abdes, ka fal namaz dhe ka
lexuar Kur`an deri në namazin e sabahut."

Për ta qetësuar ushtrinë e tyre, italianët i kanë ofruar pozitë dhe pasuri.
Si kthim prej tij, kanë kërkuar që të pajtohet me pretendimet e tyre
koloniale.

Omer Muhtar është përgjigjur me një fjali që është bërë shumë e famshme:"
Unë nuk jam tendencë e ëmbël për të ushqyer secilin dhunues. Nuk ka rëndësi
se sa shumë tentohet për tu ndryshuar besimi dhe mendimi im, Allahu në fund
të gjithë do t`i turpëroj."

Më pastaj i kanë ofruar që ta lëshoje qytetin e tij me qëllim që të
bashkohet me partinë udhëheqëse ku të pajtohet me një rrogë mujore, mirëpo
ai prapë ka refuzuar duke thënë:" Jo, unë nuk do ta lëshojë vendin tim
derisa nuk takohem me Allahun. Vdekja për mua është më e dashur se çdo gjë
tjetër. Unë atë e pres në secilën minutë."

Dhe ka folur Omer Muhtar, shejhu i shehidëve:" Nuk do ta lëshojë këtë vend
përderisa nuk e fitoj njërën prej dy mirësive: shehadetin ose fitoren" dhe
" Nuk do të ndalojmë duke luftuar kundër okupatorëve derisa t`i përzëmë nga
vendi ynë ose të vdesim duke luftuar."

Kur e kanë pyetur: pse nuk shkon në haxh? Ka thënë:" Shpërblimi i haxhit
nuk është më i madh se shpërblimi i mbrojtjes së fesë së Allahut dhe vendit
tim."

Oficeri ushtarak i cili e ka marr në pyetje pas robërimit të tij ka thënë:"
Kur ka ardhur në repartin tim, kam kujtuar që ka ardhur një njeri i
thjeshtë si qindra beduinë të tjerë të cilët i kamë takuar në betejat në
shkretëtirë. Duart i ka pasur të lidhura, ka pasur një trup të lodhur nga
lufta, i lodhur madje edhe për të ecur. E kam ndjerë në vete se ky njeri
nuk është si të gjithë njerëzit tjerë edhe pse i privuar nga liria. Kur
është përgatitur për të ecur më ka befasuar shkëlqimi dhe drita në fytyrën
e tij. Goja më është marr në fund të bisedës kur i kam urdhëruar që të
kthehet në qelinë e tij që më pastaj natën vonë të dale për t`u gjykuar."

Kur gjenerali italian i ka ofruar mundësinë e fundit për ta bërë marionetë
të tij dhe t`i lejoje të jetoje si edhe udhëheqësit tjerë të popullit të
tij, ai është përgjigjur:" Unë nuk do të ndaloj së luftuari kundër teje dhe
njerëzve tu përderisa ose ju ta lëshoni vendin tim, ose unë ta jap jetën
time. Dhe betohem në Atë i Cili e di se çka fshehin njerëzit në zemra, po
të mos i kisha duart e lidhura në këtë moment do të luftoja kundër teje me
duar thatë, plak e i lodhur qysh jam".

* *

*Përktheu dhe përshtati nga gjuha boshnjake: Hamdi Nuhiju*

*Burimi: Muslimanka.net***