[AlbClub] Politikanë kolopuçë

                  *** AlbClub Discussion List ***




Politikanë kolopuçë
[Gazeta Shqiptare, 21.08.2007]

Po shohim të theksohet përditë e më tepër, trajtimi i politikanëve si 
kolopuçë, nga kryeministri.  Faji është i atyre që e durojnë dhe ia ushqejnë 
një sjellje të tillë-deri dhe sikur bëjnë garë, kush t'i lëpihet më tepër. 
E kjo bëhet me politikanë të rangut shumë të lartë, që nga kryetarja e 
Kuvendit, e cila, sipas kushtetutës është e një rangu me kryeministrin; nga 
kryetarët berishistë të bashkive, që nuk kanë asnjë vartësi prej tij; nga 
ministrat që nuk duhet të marrin urdhra nga ai; e deri tek militantët e 
përdëllyer.  Kjo sjellje prej "mesije" (i dërguari i zotit në tokë) e 
kryeministrit, bëhet qëllimisht për të krijuar mendësinë e nënshtrimit 
absolut ndaj tij.  E pra na duhen politikanë me dinjitet, me personalitet, 
mendje të pavarur, në mënyrë që të sigurohet që Shqipëria të mos kalojë 
prapë në diktaturë.


Kryetarja e Kuvendit

Po kalojmë në një rast konkret, pa përshkruar dhjetëra sjellje të tjera të 
saj.  Ajo, në një reportazh në kohën e saj të lirë, të botuar para ca ditësh 
në Gazeta Shqiptare, citohesh kur tregonte, pak a shumë si vijon:

"Kur ishim në opozitë, shpesh improvizonim parti dëfrimi në kryesinë e 
PD-së, kur ikte doktori [z. Sali Berisha-sh.i.].  Njëherë thamë se iku nga 
zyra, dhe ne filluam me ca këngë të huaja etj.  Por ja që u kthye, e ne u 
ngrimë prej hallit!  Por jo, doktori u ul në mes nesh, dhe filloi bile të 
recitonte poezi franceze në frëngjisht".

Natyrisht, znj. Topalli, edhe kësaj here e vuri veten publikisht në 
pozicionin e një kolopuçeje, të një fëmije kopshti, që i ka ikur edukatorja. 
Mbase e tepruam, prandaj po e zbusim: e vuri veten në rolin e një nxënëseje, 
që i ka ikur mësuesi, dhe ajo ç' nuk bën kur ai nuk është prezent.

Por Shqipërisë i duhet një kryetare Kuvendi, që nuk varet nga kryeministri, 
as ligjërisht, dhe as me dëshirën e vet, e as psikologjikisht, me ndjenjat e 
veta të inferioritetit.  Nuk ka një detyrim të tillë Kushtetuta, dhe nuk ka 
një detyrim të tillë asnjë ligj.  Nuk mund të jemi të qetë, kur kryetarja e 
ndjen të nevojshme të shfaqet publikisht si një nxënëse e frikësuar para 
mësuesit, para kryeministrit.


Ministrat

Po edhe këta nuk bien poshtë në afshin për të demonstruar bindje të 
verbër-në fakt, ka ndonjë tek-tuk, që bën përjashtim, ka dinjitetin e 
mendjen e vet.  Shohim kronikat televizive të mbledhjeve të qeverisë, 
pothuaj ditë për ditë, e bile disa herë në ditë, ku paraqitet që flet 
mësuesi (kryeministri), dhe dëgjojnë nxënësit (ministrat).  Vetëm ai flet, 
kurse ministrat nuk bëzajnë, veçse miratojnë plot ngazëllim.  (Krejt e 
kundërt ka pasë qenë situata në qeverinë e PD-së, në vitet 1992-94: flisnin 
më tepër të tjerët, se kryeministri-e pra kryeministri i asaj kohe, nuk 
është se binte poshtë këtij aktualit, qoftë nga kultura, dituritë, 
erudicioni, qoftë dhe nga diferenca e moshës me ministrat e kohës.).

Ja një nga shfaqjet e fundit.  Gjoja po kundërshtonte kryeministri aktual, 
"rritjen e pagesave të studentëve universitarë", duke bërë sikur çoç po u 
jepte nga xhepi i vet studenteve: "Sa të jem unë kryeministër, nuk do të 
rriten pagesat".  Mbase është e drejtë të mos rriten pagesat, por diskutimi 
nuk bëhet ashtu, sepse nuk po paguan kryeministri nga paga e vet.  Në fakti, 
ai nuk po bënte gjë tjetër, veçse po insistonte që të gjithë shqiptarët që 
nuk kanë studentë të tyre në universitete, duhet të paguajnë më shumë për të 
mbajtur ato të të tjerëve, më shumë sesa propozonte ministria e financave". 
Në një shtet normal, diskutimi i kryeministrit dhe ministrave, do të 
përqendrohej në raportin optimal në mes pjesës së kostos që duhet përballuar 
nga vetë studenti, familja e tij, dhe pjesës që duhet përballuar nga të 
gjithë ne të tjerët, pra nga buxheti i shtetit.

E pra, përveç të tjerave, kjo qeverisje ka nevojë për debat në këshill të 
ministrave, sepse punët po i shkojnë mos e më keq.


Kryetari i Bashkisë së Shkodrës

Para pak ditësh, televizionet dhanë vizitën e kryeministrit në Shkodër. 
Kryeministri ynë po i raportonte italisht, një investitori, se i kishte 
thënë kryetarit të Bashkisë (Lorencit, kryetarit që ishte aty prezent) që 
ai, kryetari i bashkisë, të plotësonte çdo kërkesë që do të kishte 
investitori."

Natyrisht, nuk ka asnjë vartësi një kryetar bashkie, nga kryeministri.  Aq e 
vërtetë është kjo, saqë çdo moment, kryetari mund t'i drejtohesh 
kryeministrit me fjalët:

"Zoti kryeministër, punët e mia i di vetë, dhe nuk marr urdhra prej jush. 
Jam zgjedhur direkt nga populli, që të mendoj ditë e natë për të mirën e 
qytetit tim.  Prandaj, ato këshillat e përgjithshme, apo aq më keq urdhrat 
tuaja, janë një fyerje për mua, sepse synojnë të tregojnë se aq kot jam unë, 
saqë ju nga Tirana, i ditkeni më mirë se unë hallet e Shkodrës ..."

Por as me kryetarin nuk ndodhi një reagim i tillë, që mbase do të ishte 
joetik, i bërë në sytë e publikut.  Por ama, po të ishte bërë, nga ai e nga 
të tjerët, do të na mbushte me shpresë se ka burra e gra, me kokë të vet, në 
këtë qeverisje.


Çdo politikan

Politikanët nuk duhet të lejojnë të kthehen në kolopuçë, që Ai t'i 
keqpërdorë, duke treguar se vetëm ai ka mend, se vetëm ai është në këtë 
Shqipëri, të tjerët janë kot.  Nuk është punë krenarie, por punë e 
garantimit të Lirisë dhe Demokracisë.  Shteti duhet të përbëhet nga disa 
koka të pavarura, dhe jo nga një kokë, qoftë edhe e kryeministrit tonë.  Jo, 
na duhet një kryetare që të ketë mentë e veta, që edhe ta kundërshtojë 
kryeministrin kur nuk është dakord me të; na duhen ministra që kanë 
pavarësinë e tyre, pavarësisht se i ka përzgjedhur kryeministri (nuk janë 
pjesëtarë të një organizate mafjoze, ku bindja ndaj padrinos është e 
detyrueshme); na duhen kryetarë bashkie të pavarur; bile dhe militantët 
duhet të arsyetojnë me mentë e tyre, e jo të buçasin plazhin me këngët "Sali 
Berisha or tungjatjeta, sa ..."-imitim i këngës së Enver Hoxhës, ku veçse 
është zëvendësuar emri.

Vetëm me politikanë jo kolopuçë, do të jemi disi më të qetë për fatet e 
vendit, se i kemi krijuar një pengesë diktaturës, apo siç i thonë tani me 
eufemizëm, autoritarizmit.  Kjo merr rëndësi më të madhe në kushtet tona, 
kur kemi ricikluar një kryeministër me një të kaluar shumë problematike, me 
ato që ka bërë, sidomos gjatë viteve 1997-98, e kur pjesa dërmuese e 
politikanëve tanë janë ish-komunistë, që kanë pasur infeksionin 
stalinisto-enverist të kultit të individit.

Bashkim Kopliku
12.08.2007

Bashkim Kopliku
Phone: +355 (0)52 23663
Mobile: +355 0682200590
Email: <[email protected]>
optional: <[email protected]> 

www.AlbClub.com