Re: mounik.org: пляцоўка-"пар асон" для беларускіх пра ектаў у IT
Сашка Аляксеенка <[email protected]> Tue, 09 Nov 2010 15:18:50 +0200
| Newsgroups | gmane.comp.internationalization.belarusian |
|---|---|
| Message-ID | <[email protected]> |
09.11.2010 07:48, Yury Tarasievich пісаў: > У кожным выпадку варта асцярожней з моўным наватарствам. Скажам, > "змоўчны", "опат", "налады" -- паспрабуйце зірнуць на гэта свежым вокам А што? Я ж не літаратар і тут не вершы дзеля публікі складаю, каб уважліва кожнае слова абдумваць. Некаторыя словы ўжо намулялі вока і ўсмакталіся ў падсвядомасць, яны кароткія ды зручныя, а з таго і прывабныя, хаця недзе і ўсведамляеш іх нелегітымнасць. А размаўляць слоўнікавай акадэмічнай мовай -- гэта глупства. А натуральна размаўляць па-беларуску з-за нашага бядовага культурнага становішча сёння мала хто можа. Ды ці магчэма гэта наогул па-за сялянска-бытавым ужыткам? А як даведацца што добра, а што кепска: хто навучыць? На маю думку, тут можна правесці аналогію з натуральным адборам: у мове адбываюцца мутацыі, калецтвы, з якіх больш карысныя застаюцца, менш карысныя адміраюць. Часам здаецца, што ў нас тут скрозь калецтвы і нічога больш. Навуковая галіна -- гэта да, тут не можа быць двухсэнсоўнасцяў і ўсё павінна быць дакладна, але гэта і фармуецца тысячамі выдатных чалавецкіх розумаў за сотні год -- а ў нас гэта ці ёсць? А ў размове -- што хачу, тое й вяржу, няхай сабе і калькі, і запазычанні, і выдумлянкі, галоўнае каб зразумела (мне) было і адлюстроўвала (мае) адносіны да жыцця. Кожны ўсё роўна будзе дурэць як хоча, такая ўжо наша ментальнасць, ці чалавечая інасць, ці што. Годзе падманваць сябе ўжо збітымі фразамі, што наша мо-о-о-ва ўся такая бага-а-а-а-тая ды самабы-ы-ы-тная. Чаму ж мяне тэлебачанне ў дзяцінтсве думаць не навучыла? Чаму зараз у літаратурных часопісах чытаць няма чаго? Для сучаснікаў ды для нашчадкаў трэба парупіцца, калі стан і лёс мовы неабыякавы: што канкрэтна чытаць, як канкрэтна казаць прыгожа і што ды чаму нельга казаць непрыгожа? З сённяшнага разброду нам трэба выбіраць самае годнае і складаць у адно месца, каб быў нейкі хаця благенькі ідэал, глеба, на якой магло б стварыцца нешта новае ды вартае. А так хутчэй у магілу хочацца ўлезці ад таго што маецца. Рабіць трэба штось, а ніхто нічога не хоча, нікому нічога ня трэба... Выбачайце. _______________________________________________ I18n mailing list [email protected] http://mova.org/cgi-bin/mailman/listinfo/i18n