Skifter Kellici - Mergimi ne Amerike, krijimtaria letrare dhe publistike

 
Interviste eskluzive per Bota Sot, me  shkrimtarin, publicistin dhe 
komentatorin e njohur sportiv, Skifter  Kellici, 
SKIFTER KELLICI-MERGIMI NE AMERIKE,KRIJIMTARIA LETRARE  DHE    
PUBLICISITIKE    
 
BOSTON - MASSACHUSSTES : 11 vjet me pare ,saktesisht ne mars te viti 1999,  
shkrimtari, publicisti dhe komentatori i njohur sportiv, Skifter Kellici, 
la  Shqiperine dhe  mori rrugen e mergimit, ne Boston te  SHBA-se. La 
Biblioteken Kombetare, qe u be   shtepia e tij e dyte, la kameran dhe mikrofonin 
sportiv, per te filluar nje jete  te re te panjohur dhe plot te papritura. Ai 
jeton prej vitesh se bashku me  familjen e tij ne "kryeqytetin" e kolonive 
te para te emigranteve shqiptare ne  Bostonin e Nolit, siç e njohim ne 
shqiptaret kete qytet. 
Ne kete  interviste me gazetarin tone Beqir Sina ne SHBA-es,  flete per 
jeten e tij  ne Shqiperi dhe me pas ne SHBA-es si  shkrimtari publicisti dhe 
komentatori  i njohur sportiv. 
Bota Sot :   Perse Skifter? 
Skifter  Kellici : - Fundi i viteve ’90-te,sic dihet, qe shume i veshtire 
ne  Shqiperi.M’u duk se duke shkruar mbi 20 libra ,romane,si “Atentat ne 
Paris’,”Pas  gjurmeve”,(per femije),vellime me tregime,si “Nje ndodhi ne  
stadium”,”Zerat  e jetes”, libra publicistike sportive,”Si histori e  
futbollit”.”Yjet e futbollit boteror”,kisha perfunduar krejtesisht ciklin tim  
krijues, per te filluar  keshtu  nje jete te veshtire, kryesisht per  te 
siguruar te ardhmen e djalit tim te vetem,Maldi, qe kishte pasion per kitare,  
instrument pe per te  cilin nuk kishte specialitet ne Shqiperi.  
-Por  koha tregoi se cikli krijues nuk kishte mbaruar, sepse ti gjate 
ketyre 11  vjeteve te mergimit amerikan,ke botuar romane,si “Te korruptuarit” 
per situaten  e sotme ne Shqiperi,”Festivali i njembedhjete”,kushtuar kesaj 
ngjarjeje  kaq  tragjke ne vitin 1972, te cilin diktatori Enver Hoxha e 
perdori si  shkas per te nisur sulmin e tij te eger ndaj kultures dhe artit 
tone,si dhe  cikle “dossier” per probleme ne fushen e letersise,  arteve, 
gjuhes,  historise e sportit, te botuara thuajse ne tere shtypin tone dhe ne 
gazetat e  diaspores, “Illyria” dhe “Bota Sot”, qe nga viti 1999 e deri tani. 
-Nuk  e kisha menduar kurre qe ketu ne Boston, ku  merrem me nje pune qe 
nuk ka te beje fare me gazetarine, a letersine, te shkruaj  mbi 500 faqe cikle 
“dosisier”, sic  ve ne dukje ti.Por, sic duket,  shueme  ngjarje nga 
pervoja ime si gazetar dhe shkrimtar, te hasura gjate  kerkimeve ne Arkivin  e 
Shtetit  dhe Biblioteken  Kombetare ne  Tirane,si Konferenca e Tiranes, qe u 
shtyp ne menyren me mizore nga Enver  Hoxha,ngjarje  ne Radio Tirana,si 
arrestimi me 1963 dhe denimi me vdekje i  gazeterve te saj  Fadil  Kokomani dhe 
Vangjeel Lezho pas disa  vitesh,Festivali i 11-te i Kenges  me 1972, qe e kam 
perjetur si gazetar ne  RTVSH, kujtime nga jeta e komentatorit te madh 
sportiv, Anton Mazreku,te  Ballkaniades se vitit 1946, ku Shqiperia u shpall 
kampione e shume  te  tjera, me shtyne qe te shkruaj cikle “dossier” qe besoj 
se kane ndricuar edhe me  shume keto ngjarje te rendesishme ne nje 
kendveshrim tjeter,pa pretenduar se kam  nxjerre ne pah fakte te reja ne 
histori,letersi a gjuhesi. 
Bota Sot :  -Sidoqofte, pa e tepruar, me keto  cikle “dossier” e artikuj 
te tjere,mund te them me plot goje se je nga  publicistet me te shquar te 
ketyre viteve te fundit. 
Skifter  Kellici : -E besoj,po te marrim parasysh se keshtu me kane thene 
edhe  kolege te tjere, nder te cilet kolegu im,publicisti i njohur, Marash 
Hajati,i  cili  nje nga librat e tij publicistike,ma dhuroi vitin e kaluar,mos 
ma  merr per mungese modestie, me perkushtimkn   si “…nje nga penat me te  
shquara ne publicistie”. 
Bota Sot : -Por, ndonese je marre me kete zhaner qe sot  kultivohet me 
sukses nga gazetare dhe publiciste te tjere, nuk ke lene pas dore  edhe 
krijimtarine artistike.Ne intervista qe ke dhene ne shtyp edhe ne  radiotelevizione, 
sic me thone edhe kolege nga Tirana, ti ke shkruar dhe  botuar edhe vepra 
te tjera.Nder to do te permend romanin “Dashuri e gdhdedur ne  shkemb” me 
teme ilire. 
Skifter  Kellici : -Te them te drejten, nuk kisha menduar kurre qe do te 
shkruja ketu ne  mergim  letersi te mirefillte artistike.Por nuk ndodhi 
keshtu.Bazuar ne  disa motive te noveles se njohur “Tej kaltersive” te 
shkrimtarit Bilal Xhaferi,  qe ka vdekur me 1987 ne Cikago,madje ka nje version qe 
eshte vrare nga njerez te  Sigurimit te Shtetit, te ardhur enkas ne 
SHBA,shkrova romanin e mesiperm,qe u  botua me 2007.Me vjen shume mire qe njerez te 
njohur te letersise dhe   arteve, studiues,kritike, e kane vleresuar kete roman 
si nje nder veprat me te  rendesishme te letersise me teme historike.Eshte 
nder per mua dhe, per me teper,  per Bilal Xhaferin, nje nder shkrimtaret 
dhe poetet me te mire shqiptare, i cili  do te kishte arritur maja edhe me te 
larta, po te kishte qene gjalle, sepse do  te ishte sot  75 vjec. 
Bota Sot :  -Siç ke permendur ne intervista ke  shkruar edhe romane me teme 
amerikane. 
Skifter  Kellici : -Po. Êshte nje  dukuri qe nuk e kisha menduar kurre.Por 
11 vjet te kaluara ketu ne Amerike mund  te them se me kane dhene mundesi te 
njoh jo pak jeten dhe psikologjine  amerikane.Keshtu kam shkruar romanin “
Dashuria e shurdhememecit Kent”, ku pershkruaj dramen e  nje njeriu  te 
vetmuar dhe fatkeq.Pr. dr.Eshref Ymeri, publicist dhe autore  fjaloresh,qe ka 
lexuar doreshkrimin, e ka krahasuar   kete personazh  me Akakij Akakijevicin, 
heroin e njohur te Gogolit ne novelen “Kapota”  (“Manteli”), qe eshte 
botuar edhe ne gjuhen shqipe.Besoj se romani do te botohet  nga se shpejti nga “
Toena”. 
Bota Sot : -Ne dosierin “11 shtatori 2001 ne perjetimet e  nje shqiptari”, 
botuar  ne shtypin e Tiranes,ke permendur se nga kjo  tragjedi 
mbareboterore je frymezuar per te shkruar  nje  roman.  
Skifter  Kellici : -Po, kam shkruar romanin me titull  “Shtatori  gjemes se 
madhe”, kushtuar tre shqiptareve nga trojet tona ne  Malin e Zi qe humben 
jeten midis 3000 te tjereve ne tragjedine e 11  shtatorit.Pres qe ndonje 
shtepi botuese ta marre ne shqyrtim. 
Bota Sot :  -Kur permendet emri yt, shumekush ka  parasysh komentatorin e 
njohur te futbollit ne Radio dhe Televizion deri me  1999. 
Skifter Kellici :-Do te doja qe  krahas kesaj njohjeje ne fushe e 
gazetarise radiotelevizive te kisha po ate  popullaritet edhe ne letersi. Por, ja qe 
kjo, per fat te keq nuk ka ndodhur dhe  nuk di a do te  ndodhe. 
Bota Sot :  -Duke mbetur te kjo teme, si ndodhi  qe gjate viteve te 
diktatures  je dukur dhe  zhdukur nga ekrani  sportiv. 
Skifter  Kellici : -Eshte histori e gjate,dramatiko-komike.Ne vitet 70- te 
me mua  mor drejtiri pedant dhe konservator Thanas Nano, qe thoshte se u 
ngjaja  komentatoreve italiane dhe keshtu me hoqi nga ekrani sportiv.Por me 
1986  u  zhduka    perseri nga kamera  dhe nga komentimi i ndeshjeve  
nderkombetare te futbollit ne TVSH .Me pas, me 1991,  nje nga  ish-drejtuesit 
kryesore te RTVSH-se me shpjegoi se isha hequr atehere me urdher  te Ramiz Alise .E 
habitshme,por ja qe eshte e ertetete.Duket se edhe ai gjykonte  me metrin   
e  Thanas Nanos, qe aso kohe ishte prej 10 vjetesh ne  pension.Sot kjo 
tigellon  e habitshme, po te hamendesosh sikur presidentit  Obama t’i shkrepte 
ne koke qe  ne CNN,ne kete gjigand televiziv ne Amerike,  te hiqej nga kamera 
X ose Y komentator.Drejtuesit e CNN-se do t’i thonin  presidentit te merrej 
me punet e tij se kjo ishte komptence e tyre. 
Bota Sot  :  -Po me koleget  e tjere sportive si ke  shkuar? 
Skifter Kellici : -Koleege te mi kane qene Anton  Mazreku,babai i 
mikrofonit dhe gazetarise sportive dhe pasuesi i pare i tij ,  Ismet  Bellova.Me ta 
kam shkuar shume mire.Por, per fat te keq, ne vitet  80-te u gjenden nja dy “
mikrofoniste, a kameraniste sportive”, sidomos   njeri- V.G., cili ka rreth 
40 vjete ne  mikrofon dhe perdor ende 14 fjale  dhe… 25 perqind te tyre, 
ose, me sakte,  15 fjale pa nje cerek, sic e kam  theksuar edhe ne nje shkrim 
te koheve te fundit,i cili, duke vuajtur nga  kompleksi i inferioritetit, 
pati bere  c’eshte e mundur te me pengonte ne  mikrofon dhe kamera.Dhe te 
mendosh se isha une qe e futa ne kete rruge kete  “komentator sportiv” qe  deri 
tani nuk ka botuar jo me liber sportive,  por  as artikuj per te qene, pale 
qe te lexoje libra te tille edhe ne gjuhe  te huaja. 
Bota Sot :  -Te kthehemi te letersia.Cilat   vepra  te bejne   te jesh 
krenar? 
Skifter Kellici :-Romani “Atentat ne Paris’,per  femije- novela “Kujtimet  
e mehalles se vjeter” dhe romani “Pas gjurmeve”,  i cili eshte ekranizuar 
edhe nga Kinostudioja “Shqiperia e Re”, me regjisore  Xhanfise Kekon, dhe 
ka fituar cmimin  e trete ne Festivalin Nderkometar te  Filmit per Femje ne 
Xhifoni, (Itali), midis 95 fimash nga 75 vende te  botes.Romanin”Atentat ne 
Paris” e kam ripunuar dhe besoj se po te botohet,   do te jete nder veprat  
me te mira me teme historike. 
Bota Sot :  -Cili eshte shkrimtari qe adhuroni  me shume? 
Skifter  Kellici,  -Ismail Kadarea.Nga ai kam mesuar te shkruaj, besoj  
mire. 
Bota Sot :   -Sa ka ndikuar gazetaria ne  formimin  tend si shkrimtar. 
Skifter  Kellici :-Nuk ka ndikuar shume, sepse une gjate  kohes qe kam 
punuar si  gazetar ne Radio dhe pastaj ne TVSH,duke u marre kryesisht me 
emisione artistike  e sportive, nuk kam levizur shume neper Shqiperi. Madje, mund 
te them se  gazetaria sportive me ka penguar qe te jem shkrimtar edhe me  
mire, sepse  ma marre shume kohe, me lexime, studime e  vepra publicistike 
sportive qe  permenda me siper.Dhe, anasjelltas, po te mos kisha qene shkrimtar, 
do te kisha  dhene me shume vepra me teme sportive.Por nuk jam i penduar 
per  kete. 
Bota Sot :  -A ke shkruar vepra  skematike? 
Skifter Kellici : -Si shume shkrimtare te tjere  .I tille eshte romami  ”
Nen harqet e zjarrta”,(1979), kushtuar klases  punetore, bazuar ne parimet e 
realizmit socialist, qe duhet harruar.Por ne  publicistike, sidomos  ciklet “
dossier”dhe vepra “Historia e  Radiotelevizionit Shqiptar”(1938-1990), 
besoj se do te mbeten per vlerat qe kane  . 
Bota Sot :   -Cili eshte libri i radhes qe pret  te botosh? 
Skifter  Kellici :  -Me mire, cilet jane librat e radhes, sepse jane 
disa,vecse te  shkruar ne vite te ndryshme:“Qeni i kampit te perqendrimit”,roman  
humoristiko-tragjik,qe eshte planifikuar te botohet nga Shtepia Botuese “
Faik  Konica” ne Prishtine, romani “Historia e nje vdekeje te vonuar”, 
kushtuar renies  se komunizmit, me 1991, qe pres te botoje Shtepia Botuese “Buzuku”
, po ne   Prishtine  dhe romanet me teme amerikane,vecanerisht romani “
Shtatori i  gjemes se madhe”. 
Bota Sot  :  -Po shkrime te tjera sportive? 
Skifter  Kellici : -Kam botuar para disa muajsh  ne “Albania”18 artikuj  
per  boteroret e futbollit  nga viti 1930 deri me 2006 me kujtime te  Nando 
Martelinit,komentatorit  te madh italian,te Anton Mazrekut dhe me  kujtime te 
miat.Botoj hera heres fejtone edhe ne gazeten “Sporti Shqiptar “ te  
krijuar  nga vete Anton Mazreku, me 1935  dhe me duket se jam edhe une  nga ata 
qe vazhdoj pervojen  e tij te vyer  ne kete fushe,pra duke  mbetur se pari  
gazetar dhe  komentator sportiv e pastaj  shkrimtar.   
Interviste  nga Beqir Sina,Nju Jork  
 
 
Intervistë eskluzive për Bota Sot, me shkrimtarin,  publicistin dhe 
komentatorin e njohur sportiv, Skifter  Këllici, 
SKIFTER KELLICI-MERGIMI NE AMERIKE,KRIJIMTARIA LETRARE  DHE    
PUBLICISITIKE      
 
BOSTON - MASSACHUSSTES : 11 vjet më parë  ,saktësisht në mars të viti 1999, 
shkrimtari, publicisti dhe komentatori i  njohur sportiv, Skifter Këllici, 
la Shqipërinë dhe  mori rrugën e mërgimit,  në Boston të  SHBA-së. La 
Bibliotekën Kombëtare, që u bë  shtëpia e  tij e dytë, la kameran dhe mikrofonin 
sportiv, për të filluar një jetë të re të  panjohur dhe plot të papritura. Ai 
jeton prej vitesh së bashku me familjen e tij  në "kryeqytetin" e kolonive 
të para të emigrantëve shqiptarë në Bostonin e  Nolit, siç e njohim ne 
shqiptarët këtë qytet. 
Në këtë  intervistë me gazetarin tonë Beqir Sina në SHBA-ës,  fletë për 
jetën e tij  në Shqipëri dhe më pas në SHBA-ës si  shkrimtari publicisti dhe 
komentatori  i njohur sportiv. 
Bota Sot :   Përse Skifter? 
Skifter  Këllici : - Fundi i viteve ’90-të,sic dihet, qe shumë i vështirë 
në  Shqipëri.M’u duk se duke shkruar mbi 20 libra ,romane,si “Atentat në 
Paris’,”Pas  gjurmëve”,(për fëmijë),vëllime me tregime,si “Një ndodhi në  
stadium”,”Zërat  e jetës”, libra publicistikë sportivë,”Si histori e  
futbollit”.”Yjet e futbollit botëror”,kisha përfunduar krejtësisht ciklin tim  
krijues, për të filluar  kështu  një jetë të vështirë, kryesisht për  të 
siguruar të ardhmen e djalit tim te vetëm,Maldi, që kishte pasion për kitarë,  
instrument pë për të  cilin nuk kishte specialitet në Shqipëri.  
-Por  koha tregoi se cikli krijues nuk kishte mbaruar, sepse ti gjatë 
këtyre 11  vjetëve të mërgimit amerikan,ke botuar romane,si “Të korruptuarit” 
për situatën  e sotme në Shqipëri,”Festivali i njëmbëdhjetë”,kushtuar kësaj 
ngjarjeje  kaq  tragjke në vitin 1972, të cilin diktatori Enver Hoxha e 
përdori si  shkas për të nisur sulmin e tij të egër ndaj kulturës dhe artit 
tonë,si dhe  cikle “dossier” për probleme në fushën e letërsisë,  arteve, 
gjuhës,  historisë e sportit, të botuara thuajse në tërë shtypin tonë dhe në 
gazetat e  diasporës, “Illyria” dhe “Bota Sot”, që nga viti 1999 e deri tani. 
-Nuk  e kisha menduar kurrë që këtu në Boston, ku  merrem me një punë që 
nuk ka të bëjë fare më gazetarinë, a letërsinë, të shkruaj  mbi 500 faqe cikle 
“dosisier”, sic  vë në dukje ti.Por, sic duket,  shuëmë  ngjarje nga 
përvoja ime si gazetar dhe shkrimtar, të hasura gjatë  kërkimeve në Arkivin  e 
Shtetit  dhe Bibliotekën  Kombëtare në  Tiranë,si Konferenca e Tiranës, qe u 
shtyp në mënyrën më mizore nga Enver  Hoxha,ngjarje  në Radio Tirana,si 
arrestimi më 1963 dhe dënimi me vdekje i  gazetërve të saj  Fadil  Kokomani dhe 
Vangjeël Lezho pas disa  vitesh,Festivali i 11-të i Këngës  më 1972, që e kam 
përjetur si gazetar në  RTVSH, kujtime nga jeta e komentatorit të madh 
sportiv, Anton Mazreku,të  Ballkaniadës së vitit 1946, ku Shqipëria u shpall 
kampione e shumë  të  tjera, më shtynë që të shkruaj cikle “dossier” që besoj 
se kanë ndricuar edhe më  shumë këto ngjarje të rëndësishme në një 
këndvëshrim tjetër,pa pretenduar se kam  nxjerrë në pah fakte të reja në 
histori,letërsi a gjuhësi. 
Bota Sot :  -Sidoqoftë, pa e tepruar, me  këto cikle “dossier” e artikuj 
të tjerë,mund të them me plot gojë se je nga  publicistët më të shquar të 
këtyrë viteve të fundit. 
Skifter  Këllici : -E besoj,po të marrim parasysh së kështu më kanë thënë 
edhe  kolegë të tjerë, ndër të cilët kolegu im,publicisti i njohur, Marash 
Hajati,i  cili  një nga librat e tij publicistikë,ma dhuroi vitin e kaluar,mos 
ma  merr për mungesë modestie, me përkushtimkn   si “…një nga penat më të  
shquara në publicistië”. 
Bota Sot : -Por, ndonëse je marrë më këtë zhanër që  sot kultivohet me 
sukses nga gazetarë dhe publicistë të tjerë, nuk ke lënë pas  dore edhe 
krijimtarinë artistike.Në intervista që kë dhenë në shtyp edhe në  radiotelevizione, 
sic më thonë edhe kolegë nga Tirana, ti ke shkruar dhe  botuar edhe vepra 
të tjera.Ndër to do të përmend romanin “Dashuri e gdhdedur në  shkëmb” me 
tëmë ilire. 
Skifter  Këllici : -Të them të drejtën, nuk kisha menduar kurrë që do të 
shkruja këtu në  mërgim  letërsi të mirëfilltë artistike.Por nuk ndodhi 
kështu.Bazuar në  disa motive të novelës së njohur “Tej kaltërsive” të 
shkrimtarit Bilal Xhaferi,  që ka vdekur më 1987 në Cikago,madje ka një version që 
është vrarë nga njërëz të  Sigurimit të Shtetit, të ardhur enkas në 
SHBA,shkrova romanin e mësipërm,që u  botua më 2007.Më vjen shumë mirë që njerëz të 
njohur të letërsisë dhe   arteve, studiues,kritikë, e kanë vlerësuar këtë roman 
si një ndër veprat më të  rëndësishme të letërsisë me temë historike.Eshtë 
nder për mua dhe, për më tepër,  për Bilal Xhaferin, një ndër shkrimtarët 
dhe poetët më të mirë shqiptarë, i cili  do të kishte arritur maja edhe më të 
larta, po të kishte qenë gjallë, sepse do  të ishte sot  75 vjec. 
Bota Sot :  -Siç ke përmendur në  intervista ke shkruar edhe romane me temë 
amerikane. 
Skifter  Këllici : -Po. Êshtë një dukuri që nuk e kisha menduar kurrë.Por 
11 vjet të  kaluara këtu në Amerikë mund të them se më kanë dhënë mundësi të 
njoh jo pak  jetën dhe psikologjinë amerikane.Kështu kam shkruar romanin “
Dashuria e  shurdhememecit Kent”, ku përshkruaj dramën e një njeriu  të 
vetmuar dhe  fatkeq.Pr. dr.Eshref Ymeri, publicist dhe autorë fjalorësh,që ka 
lexuar  dorëshkrimin, e ka krahasuar   këtë personazh me Akakij Akakijevicin,  
heroin e njohur të Gogolit në novelën “Kapota” (“Manteli”), që është botuar 
edhe  në gjuhën shqipe.Besoj se romani do të botohet nga së shpejti nga  “
Toena”. 
Bota Sot : -Në dosierin “11 shtatori 2001 në  përjetimet e një shqiptari”, 
botuar  në shtypin e Tiranës,ke përmendur se  nga kjo tragjedi 
mbarëbotërore je frymëzuar për të shkruar  një  roman. 
Skifter Këllici : -Po, kam  shkruar romanin me titull “Shtatori  gjëmës së 
madhe”, kushtuar tre  shqiptarëve nga trojet tona në Malin e Zi që humbën 
jetën midis 3000 të tjerëve  në tragjedinë e 11 shtatorit.Pres që ndonjë 
shtëpi botuese ta marrë në  shqyrtim. 
Bota Sot :  -Kur përmendet emri yt,  shumëkush ka parasysh komentatorin e 
njohur të futbollit në Radio dhe Televizion  deri më 1999. 
Skifter Këllici  :-Do të doja që krahas kësaj njohjeje në fushë e 
gazetarisë  radiotelevizive të kisha po atë popullaritet edhe në letërsi. Por, ja që 
kjo,  për fat të keq nuk ka ndodhur dhe nuk di a do të  ndodhë. 
Bota Sot :  -Duke mbetur të kjo temë, si  ndodhi që gjatë viteve të 
diktaturës  je dukur dhe  zhdukur nga ekrani  sportiv. 
Skifter  Këllici : -Eshtë histori e gjatë,dramatiko-komike.Në vitet 70- të 
me mua  mor drejtiri pedant dhe konservator Thanas Nano, që thoshte se u 
ngjaja  komentatorëve italianë dhe kështu më hoqi nga ekrani sportiv.Por më 
1986  u  zhduka    përsëri nga kamera  dhe nga komentimi i ndeshjeve  
ndërkombëtare të futbollit në TVSH .Më pas, më 1991,  një nga  ish-drejtuesit 
kryesorë të RTVSH-së më shpjegoi se isha hequr atëherë me urdhër  të Ramiz Alisë .E 
habitshme,por ja që është e ërtetetë.Duket se edhe ai gjykonte  me metrin   
e  Thanas Nanos, që aso kohe ishte prej 10 vjetësh në  pension.Sot kjo 
tigëllon  e habitshme, po të hamendësosh sikur presidentit  Obama t’i shkrepte 
në kokë që  në CNN,në këtë gjigand televiziv në Amerikë,  të hiqej nga kamera 
X ose Y komentator.Drejtuesit e CNN-së do t’i thonin  presidentit të merrej 
me punët e tij se kjo ishte komptencë e tyre. 
Bota Sot :  -Po me  kolegët  e tjerë sportivë si ke shkuar? 
Skifter Këllici : -Koleëgë të mi kanë qenë Anton  Mazreku,babai i 
mikrofonit dhe gazetarisë sportive dhe pasuesi i parë i tij ,  Ismet  Bellova.Me ta 
kam shkuar shumë mirë.Por, për fat të keq, në vitet  80-të u gjendën nja dy “
mikrofonistë, a kameranistë sportivë”, sidomos   njeri- V.G., cili ka rreth 
40 vjetë në  mikrofon dhe përdor ende 14 fjalë  dhe… 25 përqind të tyre, 
ose, më saktë,  15 fjalë pa një cerek, sic e kam  theksuar edhe ne një shkrim 
të kohëve të fundit,i cili, duke vuajtur nga  kompleksi i inferioritetit, 
pati bërë  c’është e mundur të më pengonte në  mikrofon dhe kamera.Dhe të 
mendosh se isha unë që e futa në këtë rrugë këtë  “komentator sportiv” që  deri 
tani nuk ka botuar jo më libër sportive,  por  as artikuj për të qenë, pale 
që të lexojë libra të tillë edhe në gjuhë  të huaja. 
Bota Sot :  -Të kthehemi te  letërsia.Cilat  vepra  të bëjnë   të jesh  
krenar? 
Skifter Këllici :-Romani “Atentat në Paris’,për  fëmijë- novela “Kujtimet  
e mëhallës së vjetër” dhe romani “Pas gjurmëve”,  i cili është ekranizuar 
edhe nga Kinostudioja “Shqipëria e Re”, me regjisore  Xhanfise Kekon, dhe 
ka fituar cmimin  e tretë në Festivalin Ndërkomëtar të  Filmit për Fëmjë në 
Xhifoni, (Itali), midis 95 fimash nga 75 vende të  botës.Romanin”Atentat në 
Paris” e kam ripunuar dhe besoj se po të botohet,   do të jetë ndër veprat  
më të mira me temë historike. 
Bota Sot :  -Cili është shkrimtari që  adhuroni më shumë? 
Skifter  Këllici,  -Ismail Kadarea.Nga ai kam mësuar të shkruaj, besoj  
mirë. 
Bota Sot :   -Sa ka ndikuar gazetaria në  formimin  tend si shkrimtar. 
Skifter  Këllici :-Nuk ka ndikuar shumë, sepse unë gjatë  kohës që kam 
punuar si  gazetar në Radio dhe pastaj në TVSH,duke u marrë kryesisht me 
emisione artistike  e sportive, nuk kam lëvizur shumë nëpër Shqipëri.  Madje, mund 
të them se gazetaria sportive më ka penguar që të jem shkrimtar edhe  më  
mirë, sepse ma marrë shumë kohë, me lexime, studime e  vepra  publicistike 
sportive që përmenda më sipër.Dhe, anasjelltas, po të mos kisha  qenë 
shkrimtar, do të kisha dhënë më shumë vepra me temë sportive.Por nuk jam i  penduar 
për këtë. 
Bota Sot :  -A ke shkruar vepra  skematike? 
Skifter Këllici : -Si shumë shkrimtarë të tjerë  .I tillë është romami  ”
Nën harqet e zjarrta”,(1979), kushtuar klasës  punëtore, bazuar në parimet e 
realizmit socialist, që duhet harruar.Por në  publicistikë, sidomos  ciklet “
dossier”dhe vepra “Historia e  Radiotelevizionit Shqiptar”(1938-1990), 
besoj se do të mbeten për vlerat që kanë  . 
Bota Sot :   -Cili është libri i radhës  që pret të botosh? 
Skifter  Këllici :  -Më mirë, cilët janë librat e radhës, sepse janë 
disa,vecse të  shkruar në vite të ndryshme:“Qeni i kampit të përqendrimit”,roman  
humoristiko-tragjik,që është planifikuar të botohet nga Shtëpia Botuese “
Faik  Konica” në Prishtinë, romani “Historia e një vdekeje të vonuar”, 
kushtuar rënies  së komunizmit, më 1991, që pres të botojë Shtëpia Botuese “Buzuku”
, po në   Prishtinë  dhe romanet me temë amerikane,vecanërisht romani “
Shtatori i  gjëmës së madhe”. 
Bota Sot :  -Po shkrime të  tjera sportive? 
Skifter  Këllici : -Kam botuar para disa muajsh  në “Albania”18 artikuj  
për  botërorët e futbollit  nga viti 1930 deri më 2006 me kujtime të  Nando 
Martelinit,komentatorit  të madh italian,të Anton Mazrekut dhe me  kujtime të 
miat.Botoj hear herës fejtone edhe në gazetën “Sporti Shqiptar “ të  
krijuar  nga vetë Anton Mazreku, më 1935  dhe më duket se jam edhe unë  nga ata 
që vazhdoj përvojën  e tij të very  në këtë fushë,pra duke  mbetur së pari  
gazetar dhe  komentator sportiv e pastaj  shkrimtar.   
Intervistë nga Beqir Sina,Nju  Jork