Anisa Dema, aktorja shqiptare qe jeton ne Nju Jork, por "zemren" e ka ne Fier...

 
Anisa Dema, aktorja shqiptare  qe jeton ne Nju Jork, por "zemren" e ka ne 
Fier..... 
 
BROADWAY - NEW YORK  CITY : Anisa Dema (lindur me 1983) eshte  nje aktore e 
re shqiptaro - amerikane. Ajo filloi duke "vrapruar" si nje  vajze 
lozanjare pas aktrimit, gjate viteve te shkolles se  mesme(gjimanzit). Roli i pare 
qe ka luajtur ajo ne teater, ka qene ne  gjimnaz, ku luajti ne nje spektakel 
'musical' te shkolles qe titullohej  'Babes in Arms'.  Dhe me  pas ajo 
vazhdoi ne nje seri te  roleve ne disa aktrime te tjera, deri sa ajo shpertheu ne 
nje shfaqje  me plot sukses keto dite ne off-Broadway ne "the Producers 
Club",  ne  komedine   :  'Ngritja e perballueshme Fatlinda Paloka’ -  'The 
Resistible Rise of Fatlinda Paloka' , pikerisht ne rolin e vajzes  emigrante 
shqiptare ne Amerike - Besartes. 

Biles kete vit asaj i doli rasti te  konkuroje dhe te punoje ne nje projekt 
filmi me metrazh te shkurter, qe duket se  e lidhi, aq me shume me 
vendlindjen e saj. Filmi, eshte nje projekt i  producentit te talentuar Andamion 
Murataj, dhe titullohet "Nje Sy  Mbyllur," i financuar nga Qendra Kombetare e 
Kinematografise Shqiptare, ne Tirane. 

Anisa ka lindur ne Fier, por u  shkollua si aktore ne Bloomington, Indiana, 
ku e ema  studionte per Master  dhe Ph.D. ne Indiana University. Ajo thote 
se gjithmone  enderronte pe t'a pare veten ne skenat e Nju Jorkut, ndersa 
ajo ishte e re  dhe ishte duke ndjekur shkollen ne interesa te tjera. 
Kuptohet ne moshen 11  vjeçe, Anisa dinte shume pak per Ameriken, por, 
ishte nje eksperience,  qe siç rezultoje me pase, plot me mesime dhe gjithashtu 
me shume te  papritura, thote ajo ne kete interviste te pare me medien 
shqiptare. "Pas  gjimnazit, tregon Anisa, vazhdova per shkenca politike dhe 
filozofi, tek  Indiana University, ku bera dhe shumicen e pergatitjes akademike 
per aktrim. Pas  diplomimit, avancova ne shkolle per jurisprudence. Por, pas 
vitit te pare e  ndjeva thelle mungesen e aktores brenda meje, andaj vendosa 
te largohesha nga  shkolla e te rikthehesha tek aktrimi, dhe te ndiqja 
enderrat e mia ne Nju  Jork.  
Megjithese, thote se ka  nje dashuri te madhe per familjen dhe Fierin, ka 
zgjedhur Nju Jorkun,  qe njihet ne tere boten si kryeqyteti i teatrit 
boteror, per aktrim ketu  - si dhe te konkuroje per role te ndryshme. Ajo nder te 
tjera ne kete  interviste eskluzive me gazetarin tone ne Nju Jork, Beqir 
Sina, tha se "Besoj se  nje qytet me kaq konkurence si Nju Jorku, te jep jo 
vetem shume  frymezim  artistik dhe kreativitet, por dhe nje pergjigje te sakte, 
persa i perket  shansave qe mund te kesh ne kete sfide te artit." 
Anisa eshte e re ne moshe,  por edhe ne karriere. Megjithese eshte e rritur 
dhe e edukuar ne  "Eldorado"  SHBA-es, Anisa eshte shume krenare qe  eshte 
shqiptare. Per çdo vit ajo nuk mungon ta vizitoje Shqiperine, dhe se  fundmi 
gjithnje e me teper vemendja e saj profesionale po perfshin Shqiperine.  
Jeton ne Nju Jork, por "zemren" e ka ne Shqiperi. 
Bota Sot : Per lexuesin tone qe nuk e dine  kush eshte Anisa Dema, çfare 
keni per te thene? 
Anisa Dema :  Jam lindur  dhe rritur ne Shqiperi, deri ne moshen 11 vjeçe, 
kur leviza me familjen time ne  Amerike – Indiana – ku mamaja do te 
studionte per Master dhe Ph.D. ne Indiana University. Qe ne gjimnaz kam aktruar ne 
role te  rendesishme ne teatrin e shkolles, dhe prej aty e kuptova qe nuk i 
rrija  dot larg ketij lloj arti te bukur. 
Bota Sot : Na pershkruaj  pak prej kur erdhet ne Amerike nga 11 vjeçare, si 
rrodhi jeta  ketu per ju? 
Anisa Dema : Kuptohet ne  moshen 11 vjeçe dija shume pak per Ameriken, por 
ishte nje eksperience siç  rezultoi me pas, plot me mesime dhe gjithashtu me 
shume te papritura. Pas  gjimnazit, isha e etur per dije dhe vazhdova te 
studioja shkenca politike dhe  filozofi ne  Indiana University. Aty mora dhe 
bazat akademike te  pergatitjes per aktrim, ku u specializova ne aktrim per 
kamera si edhe ne  teatrin klasik dhe te improvizimit. Pas diplomimit, 
avancova ne shkolle per  jurisprudence. Por, pas vitit te pare e ndjeva thelle 
mungesen e aktores brenda  meje, andaj vendosa te largohesha nga shkolla e te 
rikthehesha tek aktrimi, dhe  te ndiqja enderrat e mia ne Nju Jork, ku mu 
hapen me shume oportunitete.  
Bota Sot : Pse keni zgjedhur  pikerishte qytetin e Nju Jorkut, per te 
jetuar? 
Anisa Dema :  Nju Jorku njihet ne tere boten si  kryeqyteti i teatrit 
boteror, dhe ka qene gjithmone endrra te luaj e te konkuroj  ketu, e per ta 
arritur, nuk jam stepur para asgjeje. E perkushtuar te arti,  une i hyra serish 
studimeve te thella ne T. Schreiber Studio ne Manhatan,  ku ka studiuar 
Eduart Norton e shume aktore te ketij niveli. Aty mesova akoma me  thelle jo 
vetem mjeshtrine, por edhe si te jem gjithnje ne kerkime te roleve te  
pershtatshme per karakterin tim. Biles para disa muaj konkurova dhe fitova nje  role 
teper interesant, qe kerkonte te luaja 4 karaktere me shume personalitete  
dhe dialekte te ndryshme ne nje komedi Angleze, e titulluar “Joking Apart”.  
Shfaqja u prit jashtezakonisht mire nga publiku dhe nga media amerikane dhe 
 ishte nje eksperience me plot sukses per te tere ne aktoret. Ndaj nje 
qytet si  Nju Jorku ku ka kaq shume konkurence, nepermjet eksperiencave te 
tilla, te jep  jo vetem shume frymezim artistik dhe kreativitet, por edhe nje 
pergjigje te  sakte persa i perket shansave ne fushen e artit. 
Bota Sot :  Kur jetoni ne nje qytet  kaq te madh ai i kujtoni ndonjehere 
fillimet e tuaja ne qytetin e  lindjes - Fier, si kane qene? 
Anisa Dema : Pyetje nostaligjike kjo! Kam shume  kujtime te embla nga 
femijeria ime ne Fier, dhe me nostalgji e melankoli e  kujtoj shume shpesh ate 
qytet te dashur dhe te bukur. Edhe pse kthehem atje here  pas here, e kuptoj 
qe ajo kohe qe kam kaluar para se te vija ne Amerike, nuk  kthehet me. Biles 
mendoj se ka qene kjo kohe e femijerise ne Fier qe ka krijuar  dhe kultivuar 
kriteret te personalitetit tim dhe te kureshtjes  artistike.   
Bota Sot :  Keni nostalgji per  femijerine, dhe per çfare ju merr malli me 
shume ? 
Anisa Dema :  Kam shume nostalgji per femijerine  time, jo vetem se kam 
qene ne vendim tim, por, besoj se çdo njeri e kujton  femijerine e tij me mall 
sepse ato jane kohet me te thjeshta dhe me  te bukura te jetes. Me merr 
malli vazhdimisht, per çdo gje, por me shume  nga te tera, per kohen qe kam 
kaluar me gjyshet dhe gjyshat e mi, dhe mesimet qe  me kane dhene qe e vogel per 
jeten. Per mua jane me te vlefeshme se çdo diplome  apo çertifikate 
shkollore. 
Bota Sot :  Sa te veshtire e keni  pasur te qene, kjo qe jeni sot ne nje 
vend te huaj ? 
Anisa Dema : Ne fillim me dukej si enderr qe  kisha ardhur me familjen ne 
Amerike. Ne 1994 kur kam ardhur ketu, Shqiperia  ndryshonte si nata me diten 
me Ameriken. Gjithesesi, besoj se fakti qe kam qene  ende femije me ndihmoi 
te ambientohesha me kollaj dhe me shpejt me kulturen si  dhe gjuhen. Ne 
fakt, e vura synim ne vetvete te mos e lejoja statusin tim si nje  e huaj te 
ndikonte ne perparimin dhe zhvillimin tim akademik dhe artistik. Besoj  se e 
vetmja veshtiresi ka qene te gjeja nje balance midis kultures dhe  identitetit 
tim shqiptar si dhe pershtatjes dhe ambientimit te jetes ne  Amerike. 
Bota Sot :  Pra, eksperienca e pare  ka qene si aktore, atehere si u bete  
pjese e kesaj  rruge? 
Anisa Dema : Roli i pare qe kam luajtur ne teater  ka qene ne gjimnaz, ku 
luajta ne nje spektakel 'broadway musical' qe  titullohej 'Babes in Arms'. 
Kisha vite qe studioja teater, por, kjo ishte hera e  pare qe konkuroja per 
rol dhe fitova. Ka qene nje eksperience e shkelqyer per  mua dhe me bindi 
perfundimisht qe kjo ishte rruga ime. E mbaj mend si tani heren  e pare qe kam 
ndjere emocionet qe krijohen ne sekondat para se te dalesh ne  skene apo 
lumturine qe ndjen kur salla e mbushur me spektator reagon e qesh me  te madhe 
pas nje tregimi humoristik, ose lotet qe mund te ndjellesh te  spektatoret 
nga emocionet e thella. Jane ndjenja qe nuk replikohen kollaj dhe te  pakten 
mua me binden qe pa aktrimin nuk mund te jetoja dot. 
Bota Sot :  Kush te ka ndihmuar me shume dhe te ka dhene  kurajo per te 
vazhduar? 
Anisa Dema : Jane shume ata qe me jane gjendur ne  krahe ne çdo faze te 
karieres sime dhe kam patur gjithnje shume njerez, qofte  dhe te panjohur qe me 
kane perkrahur, nga familja deri te shoqeria. Aktrimi  eshte jo vetem i 
veshtire, por eshte art kolegjial dhe do ishte shume e veshtire  te arrije gje 
pa perkrahjen e kolegeve ne art, si regjizore, producente, ose  aktore apo 
artista te tjere. Gjithesesi, prindrit e mi si dhe vellai im qe eshte  vet 
aktor, gjithmone me kane dhene kurajo dhe perkrahje, jo vetem per aktrim,  por 
ne çdo sfide te jetes. Sa me thelle te angazhohesh me artin, aq me shume  
rritet konkurenca dhe ka shume te papritura, sidomos kur je ne nje vend te 
huaj.  Andaj eshte dhe e veshtire ndonjehere edhe per prinderit t'a pranojne 
jeten e  artit per femijet e tyre, pa asnje lloj garancie per te ardhmen. 
Por, jam shume  mirenjohese dhe me fat qe familja ime me ka ndihmuar dhe 
inkurajuar qe ne moshe  te vogel dhe me ka bere te besoj qe çdo gje ishte e 
mundshme dhe mund te  arrihej nese perkushtohesha dhe nese kisha vullnet te mesoja 
e te punoja deri ne  vetesakrifice. 
Bota Sot :  Po me aktoret shqiptare - komunitetin e  artistave ne New  York 
- si u lidhet ? 
Anisa Dema : Sot per  fatin tim te mire por edhe te kombit ne pergjithesi, 
artistet shqiptar ne Nju  Jork po krijone dita dites nje profil te fort dhe 
pozitiv per kulturen shqiptare. Merite te  pacmuar per kete ringjallje te 
kultures shqiptare ne Nju Jork kane padyshim dy  vellezerit Tollja nga Lura: 
Fredi dhe Ernesti, te cilet gradualisht po e  shnderrojne kete institucion te 
rendesishem te lagjies te Brodueit: ‘Producers  Club’ te Manhatanit ne nje 
qelize jetike te kultures shqiptare ne Nju Jork. Ketu  eshte nje tradite ku 
lidhjet dhe ‘network’ midis artisteve shqipfoles jane  aq te rendesishem 
sa edhe shume shpesh Producers Club ve ne dispozicion  skenat, kinemat dhe 
dhomat e provave te tyre per teatrin, filmat apo shfaqjet e  ndryshme 
artistike te artisteve shqiptar. Gjithe keto ndodhin vetem disa hapa  larg Majestic 
Theater qe shfaq ‘Phantom of the Opera’ apo disa nga shfaqet me te  
rendesishme te kultures amerikane te Brodueit. 
Bota Sot :  Sa e  impresionuar jeni te luani teater ne Off - Broadway - " 
Producers Club"?  
Anisa Dema : Jam teper e  kenaqur dhe e lumtur qe po luaj tek Producer 
Club, jo vetem se eshte nje vend me  histori dhe shume rendesi per artin ne Nju 
Jork prej vitesh, por edhe pse eshte  nje qender qe po kultivon dhe artin 
Shqiptar dhe na jep mundesi ne si  artista Shqiptar te kemi qendren tone 
artistike. 
Bota Sot :  Cili eshte roli i juaj  tek komedia qe po shfaqet me plot 
sukses keto dite ne " Producers Club", e kam  fjalen per komedine :  'Ngritja e 
perballueshme e Fatlinda Paloka  - 'The Resistible Rise of Fatlinda Paloka' 
". "? Dhe pse ju  "zgjodhet" pikerisht rolin e Besartes, çfare 
karakteristikash ka ai rol  ? 
Anisa Dema : Po vertet, une luaj rolin e "Besarta  Paloka" tek komedia "The 
Resistible Rise of Fatlinda Paloka" me nje trupe  aktorash te persosur, 
gjysma e te ciles jane shqiptaro-amerikan, si Elza  Zagreda, Roland Uruci, 
Johnny Shkreli, Bujan Rugova dhe Lumi Subasic. Eshte nje  kenaqesi e madhe per 
mua te loz per here te pare teater me tema shqiptare dhe me  aktor shqiptar. 
Pikerisht une konkurova per rolin e Besartes se me terhoqi nga  ana 
kreative, por si dhe nga ana simbolike. Besarta eshte nje karakter me shume  humor 
dhe shume tragjedi, e flakeruar per familjen dhe prejardhjen e saj  
shqiptare, por edhe shume e dedikuar per te vazhduar kete jete te sukseshme ne  
Amerike. Besoj se çdo shqiptar qe jeton ne diaspore qe arrin ketu ka te njejtat  
qellime. Nga ato qe ju pate ne shfaqjen e kesaj komedie, gati çdo  shqiptare 
eshte perballuar ne mergim. Mbasi komedia eshte nje histori reale  qe mund 
te jete shume e kendshme, sepse ne shohim humor ne perleshje  te kulturave 
te ndryshme. Komedi te tilla mund te arrijne nivele te reja kur ne  e 
pranojme, siç i themi ne shqiptaret "i huaji ne nje vend te huaj". 
Bota Sot :  Çfare ju ka terhequr me  shume nga jeta artistike e shqiptareve 
ne New  York ? 
Anisa Dema :  Me vjen shume mire qe kemi nje  komunitet artistash Shqiptar, 
qe zgjerohet nga dita ne dite me producente,  regjizore, aktor dhe artiste 
te te gjitha fushave qe po integrohen me shume  sukses ne jeten dhe artin 
amerikan dhe po lejne gjurmet e tyre. Besoj se me  bashkepunim dhe me 
perkrahje te njeri tjetrit, kemi filluar te krijojme projekte  edhe me te sukseshme 
artistike, qe shpresoj te shumefishohen ne te  ardhmen.  Gjithesesi, besoj 
se eshte e rendesishme te çajme ne çdo fushe te  artit per sa me shume 
spektator, shqiptar, amerikan dhe te huaj. 
Bota Sot : Cilet jane emrat me te  rendesishem te artit qe keni me per 
zemer ?  
Anisa Dema : Per mua ka shume, por emra qe i  kujtoj vazhdimisht nga 
kinemaja Shqiptare, si dhe ajo e huaj jane: Meryl Streep,  Kate Winslet, Audrey 
Hepburn, Al Pacino, Jack Nicholson, Kadri Roshi, edhe  Violeta Manushi, e cila 
me ka frymezuar nga roli i saj tek ‘Zonja Nga Qyteti’  per karakterin tim 
te pare komik qe kam luajtur ne gjimnaz. 
Bota Sot :  Dhe se fundi le te  kthhemi edhe pak tek jeta juaj, sa here e 
keni vizituar Shqiperine? Te paken siç  i themi ne, per t'u çmallur apo edhe 
me ndonje   "projekte"? 
Anisa Dema : Hera e pare qe jam kthyer ne  Shqiperi, ka qene ne 1999 - ne 
nje kohe qe ishte akoma shume tranzitore ne  Shqiperi. Hera e dyte ka qene ne 
2008, dhe qe atehere jam kthyer per vit. Çdo  here jam kthyer per t'u 
çmallur dhe mezi sa prisja te shpenzoja kohe me  pjestaret te familjes time qe 
jetonin akoma ne Shqiperi. Çdo pushim qe kam bere  ne Shqiperi, ka qene nje me 
i embel se tjetri, dhe me jep nje ndjenje te  pakrahueshme me asnje gje 
tjeter. Biles kete vit me doli rasti te konkuroja dhe  te punoja ne nje projekt 
filmi me metrazh te shkurter, qe me lidhi aq me shume  me vendlindjen time. 
Filmi eshte projekti i  regjizorit te sukseshem ne  Amerike, Andamion 
Murataj, dhe titullohet "Nje Sy Mbyllur." Ky projekt  financohet nga Qendra 
Kombetare e Kinematografise Shqiptare dhe eshte gje e  shkelqyer qe tashme kane 
filluar te ndertohen urat midis komunitetit te  artisteve te sukseshem 
shqiptar ne Amerike dhe vende shqipfolese si Shqiperia,  Kosova dhe Maqedonia. 
Ishte nje kenaqesi e madhe te punoja ne kete projekt  mbareshqiptar nen syrin 
kreativ te Adamionit, por edhe me aktor te njohur  ne Shqiperi, nga Kosova, 
si dhe me Luan Bexhetin, aktor dhe komedian i njohur ne  Nju Jork me origjine 
nga Tetova - Maqedoni. Ishte nje bashkepunim shume  kuptimplote, sidomos 
per mua, Luanin dhe Andamionin qe jetojme ne Nju Jork, dhe  na krijohen 
mundesi te tilla te xhirojme projkte ne Shqiperi. Shpresoj qe  ky eshte vetem 
fillimi per bashkepunime te tilla me shprese qe te kontribojme te  tere sa me 
shume per filmat, teatrin dhe ne pergjithesi, çdo projekt artistik  shqiptar! 
Bota Sot : Ju faleminderit per  intervisten dhe suksese ! 
Anisa Dema : Ju faliminderit shume edhe ju!  Ishte me te vertet kenaqesia 
ime te jap intervisten e pare me gazeten tuaj  ! 
Bota Sot 
_www.botasot.info_ (http://www.botasot.info)  
INA 
_www.ina-online.net_ (http://www.ina-online.net)   
_http://www.ina-online.net/default.aspx?news=73c96a3d-40fe-4538-b1d1-9cf1e7e
367d9&ln=3_ 
(http://www.ina-online.net/default.aspx?news=73c96a3d-40fe-4538-b1d1-9cf1e7e367d9&ln=3)  
Anisa drejt sukseseve në  kinematografinë amerikane  19/12/2010 08:59:22    
 


Anisa  Dëma (lindur më 1983) është një aktore e re shqiptare në SHBA, që po 
ecën  me hapa të suksesit profesional.  Anisa ka lindur në Fier, por u  
shkollua si aktore në Bloomington, Indiana, ku e ëma  studionte për Master dhe 
Ph.D. në  Indiana University. Ajo thotë se gjithmonë ëndërronte për ta parë 
veten ne  skenat e Nju Jorkut, ndërsa ajo ishte e re dhe ishte duke ndjekur 
shkollën  në interesa të tjera. 
Megjithëse është e rritur dhe e edukuar në "Eldorado"  SHBA-ës, Anisa është 
shumë krenare  që është shqiptare.    

INTERVISTOI: Beqir  SINA
INA: Për lexuesin tonë që nuk e dinë  kush është Anisa Dëma, çfarë keni për 
të  thënë? 
Anisa Dëma :  Jam lindur dhe rritur në Shqipëri,  deri në moshën 11 vjeçe, 
kur lëviza me familjen time në Amerike – Indiana  – ku mamaja do të 
studionte për Master dhe Ph.D. në Indiana University. Që  në gjimnaz kam aktruar ne 
role të rëndësishme në teatrin e shkollës, dhe  prej aty e kuptova që nuk i 
rrija dot larg këtij lloj arti të  bukur. 
INA : Na përshkruaj pak prej kur  erdhët në Amerikë nga 11 vjeçare, si 
rrodhi jeta këtu për  ju? 
Anisa Dëma : Kuptohet në moshën 11 vjeçe dija  shumë pak për Amerikën, por 
ishte një eksperiencë siç rezultoi më pas,  plot me mësime dhe gjithashtu me 
shumë të papritura. Pas gjimnazit, isha e  etur për dije dhe vazhdova të 
studioja shkenca politike dhe filozofi  në  Indiana University. Aty  mora dhe 
bazat akademike te përgatitjes për aktrim, ku u specializova ne  aktrim për 
kamera si edhe ne teatrin klasik dhe të improvizimit. Pas  diplomimit, 
avancova në shkollë për jurisprudencë. Por, pas vitit të parë  e ndjeva thellë 
mungesën e aktores brenda meje, andaj vendosa të  largohesha nga shkolla e të 
rikthehesha tek aktrimi, dhe të ndiqja ëndrrat  e mia në Nju Jork, ku mu 
hapën më shumë  oportunitete. 
INA: Pse keni zgjedhur pikërishtë  qytetin e Nju Jorkut, për të  jetuar? 
Anisa Dëma :  Nju Jorku njihet në tërë botën si  kryeqyteti i teatrit 
botëror, dhe ka qenë gjithmonë ëndrra të luaj e të  konkurroj këtu, e për ta 
arritur, nuk jam stepur para asgjëje. E  përkushtuar te arti, unë i hyra sërish 
studimeve të thella në T. Schreiber  Studio në Manhatan, ku ka studiuar 
Eduart Norton e shumë aktorë të këtij  niveli. Aty mësova akoma më thellë jo 
vetëm mjeshtërinë, por edhe si të  jem gjithnjë në kërkime të roleve të 
përshtatshme për karakterin tim.  Biles para disa muaj konkurrova dhe fitova një 
rolë tepër interesant, që  kërkonte të luaja 4 karaktere me shumë 
personalitete dhe dialekte të  ndryshme në një komedi Angleze, e titulluar “Joking Apart”
. Shfaqja u prit  jashtëzakonisht mirë nga publiku dhe nga media amerikane 
dhe ishte një  eksperience me plot sukses për të tërë ne aktorët. Ndaj një 
qytet si Nju  Jorku ku ka kaq shumë konkurrencë, nëpërmjet eksperiencave të 
tilla, të  jep jo vetëm shumë frymëzim artistik dhe kreativitet, por edhe një 
 përgjigje të saktë përsa i përket shanseve në fushën e  artit. 
INA :  Kur jetoni në një qytet kaq të  madh ai i kujtoni ndonjëherë 
fillimet e tuaja në qytetin e lindjes - Fier,  si kanë qenë? 
Anisa Dëma : Pyetje nostalgjike kjo! Kam shumë  kujtime të ëmbla nga 
fëmijëria ime në Fier, dhe me nostalgji e melankoli e  kujtoj shumë shpesh atë 
qytet të dashur dhe të bukur. Edhe pse kthehem  atje herë pas here, e kuptoj që 
ajo kohë që kam kaluar para se të vija në  Amerikë, nuk kthehet më. Biles 
mendoj se ka qenë kjo kohë e fëmijërisë në  Fier që ka krijuar dhe kultivuar 
kriteret të personalitetit tim dhe të  kureshtjes artistike.    
INA:  Keni nostalgji për fëmijërinë, dhe  për çfarë ju merr malli më shumë 
? 
Anisa Dëma :  Kam shumë nostalgji për fëmijërinë  time, jo vetëm se kam 
qenë në vendim tim, por, besoj se çdo njeri e kujton  fëmijërinë e tij me mall 
sepse ato janë kohët më të thjeshta dhe më të  bukura të jetës. Më merr 
malli vazhdimisht, për çdo gjë, por më shumë nga  të tëra, për kohën që kam 
kaluar me gjyshet dhe gjyshat e mi, dhe mësimet  që më kanë dhënë që e vogël për 
jetën. Për mua janë më të vlefshme se çdo  diplomë apo certifikatë 
shkollore. 


INA:  Sa të vështirë e keni pasur të  qenë, kjo që jeni sot në një vend të 
huaj  ? 
Anisa Dëma : Në fillim më dukej si ëndërr që  kisha ardhur me familjen në 
Amerikë. Në 1994 kur kam ardhur këtu,  Shqipëria ndryshonte si nata me ditën 
me Amerikën. Gjithsesi, besoj se  fakti që kam qenë ende fëmijë me ndihmoi 
të ambientohesha me kollaj dhe më  shpejt me kulturën si dhe gjuhën. Në fakt, 
e vura synim në vetvete të mos  e lejoja statusin tim si një e huaj të 
ndikonte në përparimin dhe  zhvillimin tim akademik dhe artistik. Besoj se e 
vetmja vështirësi ka qenë  të gjeja një balancë midis kulturës dhe identitetit 
tim shqiptar si dhe  përshtatjes dhe ambientimit të jetës në  Amerikë. 
INA :  Pra, eksperienca e parë ka qenë si  aktore, atëherë si u bëtë   
pjesë e kësaj rruge? 
Anisa Dëma : Roli i parë që kam luajtur në  teatër ka qenë në gjimnaz, ku 
luajta në një spektakël 'broadway musical'  që titullohej “Babes in Arms”. 
Kisha vite që studioja teatër, por, kjo  ishte hear e parë që konkuroja për 
rol dhe fitova. Ka qënë një eksperiencë  e shkëlqyer për mua dhe më bindi 
përfundimisht qe kjo ishte rruga ime. E  mbaj mend si tani herën e parë që kam 
ndjerë emocionet që krijohen në  sekondat para se të dalësh në skenë apo 
lumturinë që ndjen kur salla e  mbushur me spektator reagon e qesh me të madhe 
pas një tregimi humoristik,  ose lotët që mund të ndjellësh te spektatorët 
nga emocionet e thella. Janë  ndjenja që nuk replikohen kollaj dhe të paktën 
mua më bindën që pa  aktrimin nuk mund te jetoja dot. 
INA :  Kush të ka ndihmuar më shumë dhe  të ka dhënë kurajo për të  
vazhduar? 
Anisa Dëma : Janë shumë ata që më janë gjendur në  krahë në çdo fazë të 
karrierës sime dhe kam patur gjithnjë shumë njerëz,  qoftë dhe të panjohur që 
më kanë përkrahur, nga familja deri te shoqëria.  Aktrimi është jo vetëm i 
vështirë, por është art kolegjial dhe do ishte  shumë e vështirë të arrije gjë 
pa përkrahjen e kolegëve në art, si  regjisorë, producentë, ose aktorë apo 
artistë të tjerë. Gjithsesi,  prindërit e mi si dhe vëllai im që është vet 
aktor, gjithmonë më kanë  dhënë kurajë dhe përkrahje, jo vetëm për aktrim, 
por në çdo sfidë të  jetës. Sa më thellë te angazhohesh me artin, aq më shumë 
rritet  konkurrenca dhe ka shumë të papritura, sidomos kur je në një vend të 
huaj.  Andaj është dhe e vështirë ndonjëherë edhe për prindërit ta pranojnë 
jetën  e artit për fëmijët e tyre, pa asnjë lloj garancie për të ardhmen. 
Por,  jam shumë mirënjohëse dhe me fat që familja ime më ka ndihmuar dhe  
inkurajuar që në moshë të vogël dhe me ka bërë të besoj që çdo gjë ishte e  
mundshme dhe mund të arrihej nëse përkushtohesha dhe nëse kisha vullnet të  
mësoja e të punoja deri në  vetësakrificë. 
INA :  Po me aktorët shqiptarë -  komunitetin e artistëve në New York - si 
u lidhet  ? 
Anisa Dëma : Sot për fatin tim të mirë por edhe  të kombit në përgjithësi, 
artistët shqiptar në Nju Jork po krijon dita  ditës një profil të fort dhe 
pozitiv për kulturën shqiptare. Meritë të  paçmuar për këtë ringjallje të 
kulturës shqiptare në Nju Jork kanë  padyshim dy vëllezërit Tollja nga Lura: 
Fredi dhe Ernesti, te cilët  gradualisht po e shndërrojnë këtë institucion të 
rëndësishëm të lagjes të  Brodueit: ‘Producers Club’ të Manhatanit në një 
qelizë jetike të kulturës  shqiptare në Nju Jork. Këtu është një traditë ku 
lidhjet dhe ‘network’  midis artistëve shqipfolës janë aq të rëndësishëm sa 
edhe shumë shpesh  Producers Club vë në dispozicion skenat, kinematë dhe 
dhomat e provave të  tyre për teatrin, filmat apo shfaqjet e ndryshme artistike 
të artistëve  shqiptar. Gjithë këto ndodhin vetëm disa hapa larg Majestic 
Theater që  shfaq ‘Phantom of the Opera’ apo disa nga shfaqet më të 
rëndësishme të  kulturës amerikane të Brodueit. 
INA :  Sa e impresionuar jeni të luani  teatër në Off - Broadway - " 
Producers  Club"? 
Anisa Dëma : Jam tepër e kënaqur dhe e lumtur që  po luaj tek Producer 
Club, jo vetëm se është një vend me histori dhe shumë  rëndësi për artin në Nju 
Jork prej vitesh, por edhe pse është një qendër  që po kultivon dhe artin 
Shqiptar dhe na jep mundësi ne si artistë  Shqiptar të kemi qendrën tonë  
artistike. 
INA :  Cili është roli i juaj tek komedia  që po shfaqet me plot sukses 
këto ditë në " Producers Club", e kam fjalën  për komedinë :  'Ngritja e  
përballueshme e Fatlinda Paloka - 'The Resistible Rise of Fatlinda Paloka'  ". "? 
Dhe pse ju "zgjodhët" pikërisht rolin e Besartës, çfarë  karakteristikash 
ka ai rol ? 
Anisa Dëma : Po vërtet, unë luaj rolin e  "Besarta Paloka" tek komedia "The 
Resistible Rise of Fatlinda Paloka" me  një trupë aktorësh të përsosur, 
gjysma e të cilës janë shqiptaro-amerikan,  si Elza Zagreda, Roland Uruci, 
Johnny Shkreli, Bujan Rugova dhe Lumi  Subasic. Është një kënaqësi e madhe për 
mua të loz për here të parë teatër  me tema shqiptare dhe me aktor shqiptar. 
Pikërisht unë konkurrova për  rolin e Besartës se më tërhoqi nga ana 
kreative, por si dhe nga ana  simbolike. Besarta është një karakter me shumë humor 
dhe shumë tragjedi, e  flakëruar për familjen dhe prejardhjen e saj 
shqiptare, por edhe shumë e  dedikuar për të vazhduar këtë jetë të suksesshme në 
Amerikë. Besoj se çdo  shqiptar që jeton në diasporë që arrin këtu ka të 
njëjtat qëllime. Nga ato  që ju patë në shfaqjen e kësaj komedie, gati çdo 
shqiptarë është  përballuar në mërgim. Mbasi komedia është një histori reale që 
mund të  jetë shumë e këndshme, sepse ne shohim humor në përleshje të kulturave 
të  ndryshme. Komedi të tilla mund të arrijnë nivele të reja kur ne e  
pranojmë, siç i themi ne shqiptarët "i huaji në një vend të  huaj". 
INA :  Çfarë ju ka tërhequr më shumë nga  jeta artistike e shqiptarëve në 
New York  ? 
Anisa Dëma :  Më vjen shumë mirë që kemi një  komunitet artistësh Shqiptar, 
që zgjerohet nga dita në ditë me producentë,  regjisorë, aktor dhe artistë 
të të gjitha fushave që po integrohen me  shumë sukses në jetën dhe artin 
amerikan dhe po lejnë gjurmët e tyre.  Besoj se me bashkëpunim dhe me 
përkrahje të njëri tjetrit, kemi filluar të  krijojmë projekte edhe më të suksesshme 
artistike, që shpresoj të  shumëfishohen në të ardhmen.   Gjithsesi, besoj 
se është e rëndësishme të çajmë ne çdo fushë të  artit për sa më shumë 
spektator, shqiptar, amerikan dhe të  huaj. 
INA: Cilët janë emrat më të  rëndësishëm të artit që keni më për zemër  ? 
Anisa Dëma : Për mua ka shumë, por emra që i  kujtoj vazhdimisht nga 
kinemaja Shqiptare, si dhe ajo e huaj janë: Meryl  Streep, Kate Winslet, Audrey 
Hepburn, Al Pacino, Jack Nicholson, Kadri  Roshi, edhe Violeta Manushi, e cila 
me ka frymëzuar nga roli i saj tek  ‘Zonja Nga Qyteti’ për karakterin tim 
të parë komik që kam luajtur në  gjimnaz. 
INA :  Dhe së fundi le të kthehemi edhe  pak tek jeta juaj, sa herë e keni 
vizituar Shqipërinë? Të pakën siç i  themi ne, për t'u çmallur apo edhe me 
ndonjë   "projekt"? 
Anisa Dëma : Hear e parë që jam kthyer në  Shqipëri, ka qenë në 1999 - në 
një kohë që ishte akoma shumë transitore në  Shqipëri. Hear e dytë ka qenë në 
2008, dhe që atëherë jam kthyer për vit.  Çdo herë jam kthyer për t'u 
çmallur dhe mezi sa prisja të shpenzoja kohë  me pjesëtarët të familjes time që 
jetonin akoma në Shqipëri. Çdo pushim që  kam bërë në Shqipëri, ka qenë një 
më i ëmbël se tjetri, dhe me jep një  ndjenjë të pakrahasueshme me asnjë gjë 
tjetër. Biles këtë vit me doli  rasti të konkurroja dhe të punoja në një 
projekt filmi me metrazh të  shkurtër, që më lidhi aq më shumë me vendlindjen 
time. Filmi është  projekti i  regjisorit të  suksesshëm në Amerikë, Andamion 
Murataj, dhe titullohet "Një Sy Mbyllur."  Ky projekt financohet nga Qendra 
Kombëtare e Kinematografisë Shqiptare dhe  është gjë e shkëlqyer që tashmë 
kanë filluar të ndërtohen urat midis  komunitetit të artistëve të suksesshëm 
shqiptar në Amerike dhe vende  shqipfolëse si Shqipëria, Kosova dhe 
Maqedonia. Ishte një kënaqësi e madhe  të punoja në këtë projekt mbarëshqiptar nën 
syrin kreativ të Adamionit,  por edhe me aktor të njohur në Shqipëri, nga 
Kosova, si dhe me Luan  Bexhetin, aktor dhe komedian i njohur në Nju Jork me 
origjinë nga Tetova -  Maqedoni. Ishte një bashkëpunim shumë kuptimplotë, 
sidomos për mua, Luanin  dhe Andamionin që jetojmë në Nju Jork, dhe na krijohen 
mundësi të tilla të  xhirojmë projekte në Shqipëri. Shpresoj që ky është 
vetëm fillimi për  bashkëpunime të tilla me shpresë që të kontribuojmë të tërë 
sa më shumë  për filmat, teatrin dhe në përgjithësi, çdo projekt artistik  
shqiptar! 
INA : Ju faleminderit për  intervistën dhe suksese ! 
Anisa Dëma : Ju faleminderit shumë edhe ju!  Ishte me të vërtet kënaqësia 
ime të jap intervistën e parë për agjencinë e  lajmeve INA ! 

Gazetari  Beqir Sina dhe Anisa  

 
 
 
 
 
 
 
 (http://bullerdick.files.wordpress.com/2010/03/dsc_0090-copy.jpg)