Re: [AlbClub] Mbi deklaratat e PD-se dhe gazetareve mbi bosin e TopMedias

                  *** AlbClub Discussion List ***



Po Mirela, lajmi që në makinë me Dritanin ishte dhe Entela, duhesh dhënë dhe
përsëritur nga të gjitha mediat.  Është reminishencë komuniste, e heshtjes
"që mos t'i bëhet qejfi armikut".  Tradita jonë shqiptare, është fshehja "e
turpit".
Entela duhej nderuar si kolege, si njeri.  Por as në vdekje nuk ka
barazitizëm: nuk nderohen të gjithë njësoj, në asnjë vend të botës, as në
Angli, as në Amerikë e askund tjetër..
Por nuk është kjo kryesorja e asaj që ngjau këto ditë, dhe nuk është ky
shkaku i revoltës ndaj Berishës-nuk ka PD më, Mirela, ka vetëm Berishë!  Ka
shumë të tjera që ti nuk i komenton.
Unë nuk e kam njohur Dritanin, por ama kam njohur, si spektator, Top Channel
etj., e kam njohur edhe konkurrentët e tij, si Klan etj.  TCh e kam parë në
avangardë të së vërtetës, sa mund të jetë "e forta jonë" e vërteta.  Gjëja
më e vështirë në Shqipërinë ku jetojmë ne, është të thuash të vërtetën.
Gjëja më e pështirë, por edhe më e rëndomta, është t'i servilosesh pushtetit
politik të radhës, ku në vend të parë është tv Klan.
Nejse, po kopjoj një shkrim të Mustafa Nanos, që komenton disa nga "të
tjerat".  Nuk jam aq dakord, për parime etike formale, me "sharjet e
cilësimet" që përdoren në shkrim, por jam dakord me përmbajtjen e shkrimit,
që është edhe kryesorja në atë që po ndodh në Shqipërinë tonë të dashur.

Bashkim Kopliku


Te gezohesh ne mort e te mos duash ta fshehesh kete gezim
[Shqip, 28.5.2008]
Mustafa Nano

Para nja dy ditësh, një idiot me emrin Gerti Bogdani (unë nuk kam njohur në
jetën time një njeri më idiot se sa ky), doli e lexoi këtë deklaratë të
hartuar nga një i çmendur me emrin Sali Berisha (unë nuk kam njohur në jetën
time njeri më të çmendur se sa ky): "PD, si parti e fjalës së lirë, që nxori
vendin nga censura dhe terri informativ më i egër komunist, e konsideron
heshtjen, fshehjen apo censurën totale nga 'Top Media' dhe të disa simotrave
të saj, të lajmit të vdekjes tragjike ta bashkëpunëtores së tyre, Entela
Hysko, si një akt primitiv, çnjerëzor e të pashembullt. PD-ja u kujton
këtyre censorëve të rinj se vdekja e një njeriu në një shoqëri të lirë nuk
mund të jetë kurrë sekret. Vdekjen e një njeriu mund ta mbajnë sekret vetëm
diktaturat më mizore dhe shpellat e Al Kapones.

Në këtë botë mund të gjenden njerëz, që gëzohen nga vdekja e dikujt, ashtu
siç mund të gjenden edhe njerëz, që nuk e fshehin këtë gëzim. Sali Berisha
është njëri syresh. Atë e gëzoi pa masë vdekja e Dritan Hoxhës, dhe as nuk
deshi e as nuk diti ta fshehë këtë gëzim prej nekrofili. E dëshmoi në mënyrë
plateale këtë gjë, teksa të nesërmen, në vend të gjente një moment për të
heshtur në respekt të një gruaje e të katër fëmijëve të mbetur pa burrë e pa
baba, nuk hezitoi asnjë çikë të ngushëllonte në mënyrën e vet.

"U dërgoj ngushëllimet e mia të dyja familjeve" - ja, këtë formulë
ngushëllimi gjeti, duke qenë kështu i pari, që u dha shqiptarëve lajmin, se
Dritan Hoxha kishte qenë bashkë me një vajzë në momentin e vdekjes. Ishte ky
qëllimi i Berishës? Donte të shndërrohej në një reporter të kronikës së
zezë? Jo, as që bëhet fjalë. Apo mos vallë, nga pozicioni i kryeministrit të
një vendi i duhet të ngushëllojë familjen e një vajze të panjohur që gjen
vdekjen në një aksident? As kjo nuk duhet çuar nëpër mend, pasi në Shqipëri
ka çdo ditë aksidente vdekjeprurëse nëpër rrugët e Shqipërisë, dhe ne
asnjëherë s'e kemi parë kryeministrin të ngushëllojë ndokënd. Arsyeja është
shumë e thjeshtë: Kryeministri ishte i gëzuar, jashtëzakonisht i gëzuar
(këtë njeri nuk mund ta shohësh kurrë më të lumtur, se sa në momentin e
vdekjes së një kundërshtari, ashtu si dhe në momentin e një vdekjeje që mund
t'i hapë rrugët drejt pushtetit, apo që mund ta mbajë në pushtet. Njerëzit
që kanë qënë afër tij ditën e vdekjes së Azem Hajdarit dëshmojnë, se prapa
njeriut që çirrej nga ballkoni i selisë së PD-së, maskohej një njeri që
fërgëllonte prej qejfit. Dhe në fakt, ajo vdekje ishte varka e tij e
shpëtimit).

Po të donte mund ta fshihte gëzimin ditën e vdekjes së Dritan Hoxhës, por ai
nuk donte (ca e ca vënë dorën në zjarr, se në fakt ai dëshiron t'i fshehë
këto pulsione prej të marri, por është aq i marrë qyqari, sa nuk di e nuk
mundet ta bëjë këtë. I del gëzimi nga hundët e nga goja, bash si jargët e si
qurret e veta). Dhe kështu, duke mos duruar dot jehonën e shpërpjestuar që
po gjente vdekja tragjike e budallaqe - ishte dhe budallaqe kjo vdekje, të
kuptohemi - e një njeriu, të cilin e urrente, ai u përpoq ta përqeshte e ta
njolloste atë vdekje; për ta njollosur e për ta përqeshur gjeti përcjelljen
e një lajmi banal: "Dritan Hoxha nuk ishte vetëm në makinë. Ai ishte me të
dashurën".

Le të ndalemi pak këtu, për të thënë fillimisht se mass-media duhej të
informonte edhe për këtë. Duhej të informonte në shenjë respekti për një
jetë humane të ikur në mënyrë tragjike. Dhe në fakt, do gazeta e bënë. Të
tjerat kanë gjykuar se më e rëndësishme se sa saktësia e informacionit ka
qenë solidarizimi i menjëhershëm me një njeri të botës mass-mediatike; ose
ndoshta kanë vepruar kështu me synimin për të mos përfolur një lidhje
jashtëmartesore të dikujt bash në momentin e vdekjes së këtij të fundit.
Gazetarët pra janë ndodhur midis një sandwich-i: nga njëra anë, profesioni u
kërkonte të informonin në detaje mbi ngjarjen, nga ana tjetër, ndjeshmëritë
e komplekset humane (në daçi, dhe shqiptare) u kërkonin pakëz skrupull, me
synimin për të zbutur efektet e kësaj tragjedie tek familjet e viktimave.
Kjo nuk është shumë profesionale, por kjo gjë ndodh në çdo rast në këtë
Shqipërinë tonë. Të gjithë njohim edhe lidhje të tjera jashtëmartesore, të
cilat, për shkak të profilit të lartë të kurorëshkelësit, janë ku e ku më
spektakolare (nekrofili Berisha i njeh gjithashtu, dhe i mban këto sekrete
për t'i përdorur atëherë kur do t'i lipsen), por, nën presionin e
ndjeshmërive e komplekseve të sipërpërmendura, nuk kemi folur në asnjë rast.
Janë aq të mëdha këto komplekse, sa mass-media ka kursyer edhe vetë
Berishën, duke mos folur për "çudira" të këtij lloji, që atij i kanë ndodhur
mú brenda shtëpisë.

Duhet thënë pra se mass-media, edhe duke mos bërë punën e vet me korrektesë
maksimale në këtë rast, as ka bërë, as ka fshehur ndonjë krim. Të jesh i
martuar e të kesh një të dashur nuk është ndonjë gjë për t'u mburrur; por
nuk është krim, amá. Krim është tjetër gjë; krim është të fshehësh vdekjen
e baxhanakut, që punon në një fabrikë vdekjembjellëse; krim është të mohosh
njohjen me baxhanakun, ngaqë vetëm kështu mund të lësh veten dorëjashtë në
një plojë, ku gjetën vdekjen dhjetra vetë; krim është të përfshish gjithë
familjen në afera të pafundme korruptive; krim është të përdorësh pushtetin
për t'i mbuluar këto afera; krim është të bësh Gërdecin, e tri javë më pas
të dalësh e të zgërdhihesh si psikopat nëpër sheshe e nëpër salla të
mbushura me 'dashnorë' të NATO-s; krim është të këmbëngulësh të mbash në
punë një zyrtar që ndiqet penalisht për një krim; krim është ta kërkosh
krimin e mafien atje ku nuk është (tek Dritan Hoxha; fjala vjen); krim është
të vjellësh kundër gazetarëve, ndërkohë që nuk ke thënë një fjalë kundër
atyre që bënë masakrën e Gërdecit (e keni vënë re, që Berisha, ndërsa i ka
përdorur etiketimet 'mafioz e kriminel' kundër të gjithëve, nuk ka guxuar 
t'i
përdorë kundër atyre, që shkaktuan Gërdecin e kundër Pinarit që ka dëshmuar
për punët mafioze të vetë Berishës?).

***

Le të kthehemi atje ku e nisëm, për të thënë se Berishës nuk i mjaftoi
gëzimi në mort. I dëshpëruar me sa duket, që me gëzimin e tij s'u mor
askush, i dëshpëruar gjithashtu, që Dritan Hoxhës i bënë një funeral krejt
të pangjashëm me funeralet që di të bëjë Berisha (përdorimi i arkivolit të
Azem Hajdarit si gjyle për të shpërthyer dyert e institucioneve të shtetit
është një nga mijëra turpet e këtij njeriu. Me sa duket, në momentet e
gëzimit nuk ka ditur të marrë veten nën kontroll), i dëshpëruar që publiku
po e vajtonte vdekjen e Dritan Hoxhës si një humbje kombëtare, ai u ul të
bëjë deklaratën e turpshme, dhe ia përcolli për ta lexuar atij kokoroçit
idiot. Dhe ky i fundit, pasi na broçkullis për PD-në e fjalës së lirë e të
anticensurës (O Zot, si s'kanë marre këta njerëz!), zë e i bën një qortim
kolosal mass-media-s, duke përfunduar me frazën e shthurur alla Berisha:
vdekjen e një njeriu mund ta mbajnë sekret vetëm diktaturat më mizore dhe
shpellat e Al Kapones. Fiu, fiu! Shefi i Sefgjinit dhe i Gazidedes,
baxhanaku 'incognito' i Xhimit të ndjerë, autori i kapicës me të vdekur në
Tropojën e tranzicionit, patriarku i familjes që mbolli vdekjen në Gërdec,
shkaktari i kaosit të '97-ës, ku gjetën vdekje tre mijë shqiptarë e ku u
armatosën tre milionë të tjerë, ky njeri pra ka pacipësinë të na flasë për
fjalën e lirë, për censurën e për regjimet mizore (sa për shpellat e Al
Kapones, kjo mbetet e pakuptueshme. Ndoshta kemi të bëjmë me një sindromë
freud-iane të njeriut të lindur e të rritur në shpella). O tempora, o mores!




----- Original Message ----- 
From: Mirela Bogdani
To: [email protected]
Sent: Thursday, May 29, 2008 10:34 PM
Subject: Re: [AlbClub] Mbi deklaratat e PD-se dhe gazetareve mbi bosin e
TopMedias


                  *** AlbClub Discussion List ***








Per mendimin tim deklarata e PD-se ngrinte dy shqetesime te drejta: e para,
ceshtjen e fshehjes dhe mbajtjes sekret ne menyre te pacipe dhe te turpshme
te vdekjes se nje personi nga ana e televizionit Top Channel dhe te tjera
televizioneve servile "si-motra", nderkohe kur kjo kompani mediatike
pretendon se eshte avanguard i lirise se shprehjes dhe te vertetes. Vdekja e
Entela Hyskes nuk u permend ne asnje nga lajmet dhe kronikat qe vazhduan pa
pushim dy dite me rradhe nga TC. Se dyti Entela Hysko nuk ishte thjesht
dikushi qe shoqerohej me bosin e tyre, po ne rradhe te pare ajo ishte nje
punonjese e Top Medias, pra kolegja dhe shoqja e tyre. Asaj i takonte qe
arkivoli t'i vihej ne ambientet e Top Medias ku ajo punonte prej shume
vitesh e ti beheshin nderet e fundit, po kjo jo vetem qe s'ju be, po nuk u
permend as si emer dhe punonjesit e TC nuk shkuan qofte per te ngushelluar
familjen e saj. Nderkohe qe Dritan Hoxha u varros me nderime te
jashtezakonshme e karafila (qe mund ti behet vetem burrave te shtetit). Tani
arsyeja pse u be gjithe kjo fshehje merret vesh: kompania e fuqishme
mediatike e gazetaret e drejtuesit e saj nuk donin "te hidhej balte" mbi
figuren e bosit te tyre, i cili vdiq duke eksperimentuar me shpejtesira
astronomike, ndersa hargalisej me te dashuren ne mes te nates ne maje te
Ferrarit, nderkohe qe gruaja me 4 kalamajte e prisnin ne shtepi (fenomen
aspak i pazakonte mes rrethit te mender elites se Tiranes).

Prandaj mua kjo histeria e ketyre gazetareve per te hartuar nje
kunder-deklarate (qe vazhdon me demek shtohet cdo dite me emra te rinj) me
duket teper e pacipe dhe hipokrike dhe ne permbajtje teresisht sofiste. Une
i kuptoj nje pjese te tyre, ata te Top Medias (te cilet perbenin shumicen ne
grupin e nenshkruesve) qe ne menyre servile do ti mbajne anen padronit qe i
mbajti per vite me buke, po me cudisin emrat e shume te tjereve, qe mbahen
si analiste e gazetare medemek te pavarur. Fshehja e vdekjes se Entela
Hyskos dhe deklarata e gazetareve qe pasoi ate treguan dhe njehere jo vetem
imoralitetin e servilizmin nga shumica e mediave shqiptare ndaj "te forteve
parellinj - produkte te tranzicionit patologjik shqiptar", po dhe farsen e
pretendimit nga ana e tyre si "skiftere te fjales se lire".

Berisha ka kusuret e veta ne sulmet e tij ndaj medias e gazetareve, qofte ne
te kaluaren e mbase dhe aktualisht (sic u pa ne rastin e Gerdecit), po ne
kete rast deklarata e PD-se s'kishte asnje lidhje me lirine e shtypit apo
sulm ndaj gazetareve.

Dhe e fundit nje pyetje qe s'mu nda gjithe kohen kur shikoja nderimet prej
princi qe ju bene bosit te kompanise gjigande. Te gjithe, nepermjet
telegrameve e letrave, ngrinin ne pah kontributin qe dha per median
shqiptare dhe shtypin e lire Dritan Hoxha. Megjithate asnjeri nuk pyeti apo
komentoi, si arriti ky njeri vetem ne 7 vjet te ngrinte nga hici nje kompani
te tille mediatike super gjigande e moderne, me pajisje nga me te
sofistikuarat e te mbante te punesuar me rroga teper kompetitive 800
punonjes? Nga erdhen parate per nje investim dhe sukses te tille? Mos
permendim ketu standartin e tij te jeteses, perfshi Ferrarin e tipit te
fundit me nje vlere qe dhe perendimoreve pasanike u iken truri apo avionin
privat qe merrte kur udhetonte jashte (to name just a few). Kerkoj ndjese
per nje pyetje te tille, qe mund te tingelloje retorike dhe infantile, po
per dreq kjo pyetje do behej e para ne nje vend si ky ku jetoj une apo
gjithe shtetet me demokraci te vertete (aty ku aspiron te shkoje Shqiperia).
Vrisja mendjen, lideri i opozites Edi Rama, qe gati sa s'qante e dukej tejet
e tronditur, politikanet, gazetaret, "intelektualet" e te gjithe njerezit qe
e nderuan dhe derguan letra me komente me superlativa, e deri tek Presidenti
Topi qe i beri goxha nderim, nuk ja benin vetes kete pyetje te thjeshte?

M.B.
www.mirelabogdani. com



--- On Thu, 5/29/08, Ulysse <[email protected]> wrote:

From: Ulysse <[email protected]>
Subject: Re: [AlbClub] Te flasim mire per te vdekurit
To: "Alb-Club" <[email protected]>
Date: Thursday, May 29, 2008, 11:06 AM


*** AlbClub Discussion List ***



Vdekja ne nje aksident automobilistik i Dritan Hoxhes dhe Etleva Hyskos e
cila ndodhej po ne te njejten veture, nuk zbuloi, sepse sic thote dhe nje
personazh tek komedia Prefekti : "ato qe dun me kuptu punet jon
hashiqare",
por nxorri lakuriq nivelin e mediave shqiptare ne pergjithesi dhe ato te
grupit Top Chanel ne vecanti. Nxorri lakuriq forcen e tyre brutale per te
manipuluar duke shkuar nga retushimi deri ne mohimin e fakteve.
Duke dashur te ruajne etiken e skllavit, mohuan Etiken e qytetarit dhe te
Gazetarit. Arroganca e pasanikut te ri si dhe urretja per qeverine aktuale
(shprehja e urretjeve apo e simpative eshte e drejta e qytetareve por jo
detyra e gazetareve) i coi deri aty sa te nesermen e aksidentit gati 99
perqind e mediave shqiptare te dalin me nje leter nenshkruar nga disa
gazetare (!!!) drejtuar kryeministrit aktual teksi i se ciles ( e gjeni ne
faqet e cdo gazete shqiptare) duhet te jete i vetmi ne llojin e tij ne te
gjithe historine e gazetarise se lire persa i perket absurditetit.

Dritan Hoxhen, jo vetem qe nuk e njihja, por as emrin nuk ja kisha degjuar.
I informuar nga gazetat shqiptare per vdekjen e tij, doja qe te merrja nje
informacion me te plote per ate, por asgje. Asgjekundi. Asgje mbi ;

- formimin e tij
- etapat e karieres se tij.
- drite-hijet e personazhit

Shprehja : "Bir i Laprakes" e perdorur ne portretin e retushuar te
Dritan
Hoxhes qe i kishin bere gazetaret e Top Chanel-it e te publikuar nga te
gjitha gazetat e tjera shqiptare te kujtonte shprehjen "Une bir i varfer i
lagjes Bronx" qe Arturo Ui perdor ne fjalimin e tij per te mallengjyer
turmat.
Rrogetaret (Nuk e di a ka aty ndonje gazetar) e Top Chanel-it ne vend qe ti
venin vetullat, i kishin nxjerre syte presidentit te tyre te dashur. Duke
dashur te mbulojne, zbuluan dobesite dhe mungesat e tyre si grup mediatik
dhe si "kampione te Fjales se lire". Dhe kjo eshte me problematikja.

YD










______________________________________________________________
If you wish to unsubscribe, send a blank message to:
[email protected] , or visit Alb-Club's page at:
http://www.alb-net.com/mailman/listinfo/alb-club





______________________________________________________________
If you wish to unsubscribe, send a blank message to:
[email protected] , or visit Alb-Club's page at:
http://www.alb-net.com/mailman/listinfo/alb-club

______________________________________________________________
If you wish to unsubscribe, send a blank message to:
[email protected] , or visit Alb-Club's page at:
http://www.alb-net.com/mailman/listinfo/alb-club