Re: Esper-Brit

Miaopiniela eksperimento klare kaj evidente malsukcesis. Vidu la
JEB-forumojn por vidikiel ĉe-reta diskutloko funkciu.  Esper-Brit
neniel komparas.

AnstataÅ­ ol permesi al homoj pluigi amikan diskutadon, pozitive
videbligiEsperanton en Britio, aranĝi vizitojn, babili,
amuziĝi, bonvenigi novulojn kajal ili oferti helpon, tiu retejo
provizis al kverelemuloj la okazon meti Esperantonplurfoje en la
embarason.

Mi neniam antaŭe ĉeestas tian grupon.  Kiam mi pensas pri
ĝi, mi memorasnur senĉesan paroladon pri supersignoj kaj
peticiojn al la Akademio; mimemoras, ke stultuloj rifuzis helpi al
ankoraŭ-ne-Esperanto-parolanta Clarekiam ŝi alvenis peti
traduko-helpon pro tio, ke amatulo sendis al ŝi mesaĝon
enEsperanto, sed antaŭe atakis ŝin per ŝia uzo de la
X-sistemo, kaj poste debatisĉu ŝi uzis frazojn aŭ ne; mi
memoras nur tion, ke mi ricevis dum monatoj nenionpli ol
spam-mesaĝojn en pluraj lingvoj per Esperantisto kiu detruis
per17-lingva afiŝado la blogon de Margot Wallström,
vicprezidanto de laKomisio EÅ­ropa, kaj denove kaj ripete embarisigis
nin kaj nian lingvon antaÅ­homoj kiuj antaÅ­e ne aÅ­dis pri
ĝi.   (Redaktaĵo: Mi ne dikigis tiun tiparon, kaj mi ne vidas
ĝin tiel kiam mi skribas, sed tiu ege malprofesia programo ne
permesis al mi iel ŝanĝi ĝin.  Fakte, mi elektis la
tiparon Verdana ankaŭ, sed ĝi ne permesas, ke tio montriĝu
en la redakta versio.)

Pro la senĉesa spamado mi kaj multe aliaj elektis ne plu ricevi
sciigojn prinovaj afiŝoj.  Pro tio, ke nur maloftege
publikiĝas legindaĵo, ni ne pluhavas la kutimon kontroli, do
eĉ se iun gravan aŭ indan oni afiŝis, homoj nelegos. 
Fakte, tiel forĵetebla estas tiu grupo, ke eĉ la tiama
prezidantode UEA unufoje skribis "Neniu el la naciaj Esperanto-listoj
estas tiom teda kiom la brita."

Rimarkeblas, ke tiuj homoj kiuj partoprenis plej ofte kaj fervore, estas
tiuj kiuj nun ŝajne akre disputas kun EAB kaj postlasis la movadon.
Tio ne estas vantindaĵo.  Neniun utilan uzon ŝajnas al mi, ke
tiu grupohavas.  Eble en 2001 ĝi plenigis rolon, sed ĝi nun
estas limigita kajpreterpasita.

Eble ni konsideru malfermi ĝin sed ne forviŝi la arkivon, se
nur por memori pri kiaembarasiga malŝparo da tempo ĝi estis,
kaj eviti, ke homoj kiuj memoras nurtion, kion ili volas memori ne
plendu, sen ke oni povas kontraÅ­pruvi.