Duhet djegur Piramida e lugatit komunist

 
_Bota  Sot » Duhet djegur Piramida e lugatit komunist_ 
(http://www.botasot.info/def.php?gjuha=0&category=20&id=86696)  
 
 
 
 
Duhet djegur - Piramida e lugatit komunist  
23:51, November  4, 
(http://www.albdreams.net/wp-content/uploads/2010/11/edison.jpg)  
Shqiptaret shquhen per  nje cilesi fatlume te rralle, tejet te
vlefshme. Ata, llumin, mbeturinat,  plehrat, nuk i mbajne perbrenda,
nuk i fshehin, por i nxjerrin jashte, t’i  shohin vete, dhe t’i shohin
te gjithe.
Hordhi nostalgjikesh orembetur  ordinere dinake, lukuni delirantesh
gjysmake te zhurmshem, tufa minjsh  mediatike te shitur, snobe sterile
cerebrale nga me te perçudnuarit dhe me te  abuzuarit, sahanlepires
bredhes te kudondodhur te “mesit” te opinionit sot me  kete neser me
ate qe qefi te mos i mbetet as ketij e as atij, tuhafe me nam  te
rrjedhur qyshkur, manipulatore nga me te peshtiret qe ndjekin  vetem
interesin, turlilloj llafazanesh te neveritshem te cilet neper  ekrane
televizoresh dhe faqe gazetash jane te hedhur vetem nga trillet  e
fatit tranzicional dhe per asnje zotesi tjeter, po thone qe  varri
piramidal i diktatorit kriminel te mos prishet.
Varri i lugatit do  prishet dhe mbi te do ndertohet Parlamenti i ri !
Sepse faqezinjte  zhurmemedhenj, te degjeneruarit e mesiperm, jane nje
pike uji ne oqeanin e  shqiptareve te cileve diktatori u ka nxire
jetet. Prandaj, tani qe neverise  mbarekombetare per ate kancer ne mes
te kryeqytetit iu shtua edhe nje vullnet  i larte institucional, ajo
pune do behet, ajo qelbje do pastrohet, ajo  semundje do sherohet.
Ai varr me ate lugat brenda, jane sot simbole qe i  perkasin njerit
krah te politikes dhe njeres pjese te elektoratit, asaj se  vjetres,
asaj se mbetures. Krahu tjeter i politikes, dhe pjesa tjeter  e
elektoratit, pra te vuajturit qe jane te shumtet, i kane edhe  ata
simbolet e tyre. Por jo me qelq dhe mermer, dhe jo ne qender  te
Tiranes. Larg syve te botes, dhe sidomos elektoratit, neper zgeqe  qe
nuk duken. Ne burgun e Spaçit, te Burrelit, ne hendeqet ku jane  flakur
kufomat e te pushkatuarve. Prandaj, per te vendosur nje  fare
ekuilibri, ajo prishje duhet bere patjeter.
Sali Berisha, ai qe kurre  nuk zbret nga kali dhe kurre nuk kthehet nga
rruga, e ka vendosur.  Pyetja  tani eshte; Ne cilen menyre duhet
pastruar ajo kolere ?
E  para gje qe te vjen vetvetiu ne mendje pas kesaj pyetje jane vargjet,
“Te  ndertosh nje ndarje per te qene
M’e veshtire se te ndertosh nje  piramide”
Jane vargje te shkruara ne kontekst sentimental nga gjeniu Kadare.  Nuk
bejne fjale per prishje piramide por per ndertim piramide.  Megjithate
s’ka asnje problem. Sepse, fale universalitetit te tekstit  te
Kadarese, ato dy vargje jane frymezues edhe ne kontekstin e sotem,  te
sjellin ne mendje volumin faraonik te punes qe duhet kryer pas  nje
dashurie te sforcuar, dhe veshtiresite e panumurta te nje  bashkejetese
paqesore pas nje ndarjeje radikale. Por kryesorja eshte qe te  kujtojne
se ne te tilla raste gjithçka duhet bere patjeter bukur.
Hedhja  ne ere me dinamit i te dyve njekohesisht, edhe varrit edhe
lugatit qe ai varr  mban brenda, me shume potere, pluhur e tym, nuk
duket variant i bukur, pra  nuk ploteson kushtin e vargjeve, prandaj
duhet gjetur menyre  tjeter.
Tjetri variant mund te ishte permbysja dhe fundosja e piramides aty  ku
eshte. Pra me shndrrimin e piramides se sotme ne nje varr te  varrosur.
Kjo do te bente qe Parlamenti i ri te mbeshtetej mbi beton  faraonik,
çka, pavaresisht sa e mundur do ishte nga ana teknike, s’duket keq  ne
pikepamje estetike, dhe do tu pelqente goxha enderrtareve. Por  vetem
atyre. Sepse del nje tjeter problem; afersia e frikeshme e  nendheshme
mund te mos kenaqe gjithe te tjeret te cilet me siguri  preferojne
flakje dhe distance te pafundme me koleren.
Menyren tjeter na e  jep pervoja shume shekullore popullore, e cila
pervoje i bie shkurt; Lugatin  e djeg dhe varrit i ve zjarrin. Kjo po.
Duke pasur brenda edhe efektshmerine  edhe emocionin, me siguri do ta
kenaqi shumicen.
Te veprohet keshtu;  Piramides se lugatit te tmerrit t’i mbyllen te
gjitha vrimat me perjashtim te  njeres asaj nga ana e Lanes prej nga te
mundin te hyjne e te dalin kamionet.  Nga vrima e lene hapur, para se
t’i vihet zjarri, brenda piramides te futen  mundesisht te gjitha
simbolet e tjera te krimit komunist. Te gjinden ku jane  e ku s’jane te
gjitha bustet dhe statuetat e diktatorit. Edhe te blihen po te  jete
nevoja. Pastaj te rrasen aty brenda te gjitha soc-kellirat  artistike.
E para nga te tera vrromat, mozaiku mbi muze, i cili, per aresye  te
permasave, se pari duhet shkallmuar, pastaj te futet brenda.  Me
mozaikun duhet bere kujdes se ka nje rrezik. Rreziku eshte se me  te
degjuar kazmen e pare qe do nise t’i therrmoje, personifikuesit  e
llumit shqiptaresk atje lart, ata nga proletari me xhakete supit e
tehu  ne drejtim te 15 kateshit, mund te nuhasin qe u erdhi fundi, te
tremben, dhe  te zbresin nje nga nje ne fshehtesi dhe ec e gjeji
proletaret e felliqur ne  ç’vrima jane futur.
Pas futjes ne varr te mozaikut, pune kjo me te cilen do  merret ai te
cilit i perket, deputeti dhe ministri Ferdinad Xhaferri, te  mblidhen
te gjitha soc-skulpturat qe evokojne djeresn neper fusha, pionieret  qe
mbledhin kalleza, minatoret me çizme neper galerira, punetoret
pararoje  me muskuj dhe shpatulla te gjera, dhe te gjitha te vjellat e
tjera te kesaj  natyre. Nese autoret nisin e llapin, atyre t’u thuhet;
Cilen nga te dyja  brenda ? Vepren apo veten ? Ne varesi te pergjigjes,
te veprohet. Me keta  autore do merret deputeti Edi Paloka te cilit me
kete rast do t’i duhet qe  paraprakisht te marre disa njohuri
demonologjike ne faqet perkatese te  Internetit. E ben me qef Edi kete
pune, se e njoh une ate.
Qindra tabelat  me emra rrugesh vrasesish ne mbare Shqiperine do t’i
mbledhi nje nga nje, do  t’i grumbulloje para varrit piramidal, dhe do
t’i fuse brenda per t’i djegur,  ai qe do ta beje me qefin me te madh
kete pune, i paepuri Shab’ Kallçiu. I  vetmi problem me Shaben ne kete
rast mund te jete se pas kryerjes se kesaj  pune ai mund te luaje
mendsh nga lumturia e tepert.
S’do jete keq qe, nje  rruge e disa pune, te mendohet pak edhe per
pastrimin e disa kellirave te  sotme. Me kete te ngarkohet deputeti
tjeter demokrat Gent Strazimiri. Genti  do jete ai qe do kaloje ne site
te gjitha mediat prej te cilave do  seleksionoje me kujdes; gazetat pa
lexues, televizionet pa shikues, radiot pa  degjues, bisedat kot,
kronikat pa thelb, humoret pa kripe, rubrikat bosh,  prezantuesit pa
talent dhe pa moral profesional, dhe t’i rrase te gjitha  brenda
piramides pa iu dridhur fare qerpiku.
Marrja pjese ne kete  operacion vetem e te djathteve nuk eshte rastesi.
Eshte rrjedhoje e nje  gabimi te Rames. Ai, ne vend qe, si e lyp nje
shkathtesi minimale politike,  t’i bashkohej ne çast idese se Berishes
per ta hedhur ne ere piramiden, vajti  e refuzoi ate ide, duke humbur
ne kete menyre nje rast te florinjte qe zor se  i vjen me. Rastin per
te numuruar me gojen e vet, retoriken dhe talentin  perkates, nje mije
e nje te zezat qe diktatori u ka bere shqiptareve. Ta  bente kete per
te provuar, kete here me fakte, se me diktatorin dhe  diktaturen,
partine e tij dhe FRESSH-in e Spiropalit, s’e lidhin asgje prej  gjeje
etj. etj. E jo vetem, por me te drejte, mund te shpresonte qe  permes
ketij pohimi refuzues, ne zgjedhjet e ardheshme te merrte edhe vota  te
te lekundurve. Por nuk e beri. Dhe duke mos e bere i hoqi  shansin
Shalsit, Shkrelit dhe Lame kolonjarit, dhe disa te tjereve qe  te
kishin edhe ata fatin te jepnin nje dore ne spektaklin e rastit.  Nga
ana tjeter, duhet thene edhe kjo, nuk do qe’ keq qe, per te  njejtat
aresye qe lidhen me elektoratin e lekundur, edhe Sali Berisha,  te
bente edhe ai ca naze te tipit; edhe mund ta kishim lene pa shembur
per  tu kujtuar shqiptareve ç’tmerre dhe çudira ka bere diktatura etj.
etj. gje  kjo te cilen edhe ai nuk e beri. Nuk e beri, por, ne ndryshim
me Ramen, kjo  mosberje ate nuk e demton pothuaj fare, sepse ai eshte
gia’ maje kalit, maje  po atij kali te cilit Rama po kerkon t’i hipe,
çka s’eshte aspak e njejta  gje.
Veprimi i fundit do jete ky; Do vihen ne rresht per nje ose “in  fila
indiana”, si ka qef te thote Muç Nanua, deputetet qe nderrojne  krahun
politik gjate mandatit. Atyre do t’u thuhet; Edhe ju qe  vazhdimisht
nderroni krahun politik, edhe elektorati qe vazhdimisht j’u  voton,
vendin e kini aty brenda ku pas pak pritet te behet hataja.  Tani,
zgjidhni e merrni. Meqenese elektorati, ngaqe eshte i madh,  ne
piramide nuk futet dot, ju si e keni hallin ? Do zini ment, apo  t’ju
fusim ketu brenda ? Pas kesaj vazhdimi do varet nga pergjigja  e
secilit.
Pasi te jene bere keto pergatitje dhe varri te jete mbuluar  me
shkarpa, per t’iu vene flaka, do pritet nje e Xhuma’ mbrema kur  dihet
se lugati fle.
Zjarrit qe do vazhdoje shtate dite e gjashte net’ mes  brohorimash
popullore te pa permbajtura, shkrepsen do t’ia vere Ilir Meta. Qe  hiri
te derdhet i teri ne Lane, dhe nga Lana ne det, do kujdeset Edi  Rama.
Fjalimin madheshtor me tekst te zgjedhur do ta buçasi Sali  Berisha. 
4 nentor  2010 
_www.edisonypi.com_ (http://www.edisonypi.com)  
Duhet djegur. 
 
Shqiptarët shquhen për një cilësi fatlume të rrallë, tejet  të
vlefshme. Ata, llumin, mbeturinat, plehrat, nuk i mbajnë përbrenda,
nuk  i fshehin, por i nxjerrin jashtë, t’i shohin vetë, dhe t’i shohin
të  gjithë.
Hordhi nostalgjikësh orëmbetur ordinerë dinakë, lukuni  delirantësh
gjysmakë të zhurmshëm, tufa minjsh mediatikë të shitur, snobë  sterilë
cerebralë nga më të përçudnuarit dhe më të abuzuarit,  sahanlëpirës
bredhës të kudondodhur të “mesit” të opinionit sot me këtë nesër  me
atë që qefi të mos i mbetet as këtij e as atij, tuhafë me nam  të
rrjedhur qyshkur, manipulatorë nga më të pështirët që ndjekin  vetëm
interesin, turlilloj llafazanësh të neveritshëm të cilët nëpër  ekrane
televizorësh dhe faqe gazetash janë të hedhur vetëm nga trillet  e
fatit tranzicional dhe për asnjë zotësi tjetër, po thonë që  varri
piramidal i diktatorit kriminel të mos prishet.
Varri i lugatit do  prishet dhe mbi të do ndërtohet Parlamenti i ri !
Sepse faqezinjtë  zhurmëmëdhenj, të degjeneruarit e mësipërm, janë një
pikë uji në oqeanin e  shqiptarëve të cilëve diktatori u ka nxirë
jetët. Prandaj, tani që neverisë  mbarëkombëtare për atë kancer në mes
të kryeqytetit iu shtua edhe një vullnet  i lartë institucional, ajo
punë do bëhet, ajo qelbje do pastrohet, ajo  sëmundje do shërohet.
Ai varr me atë lugat brenda, janë sot simbole që i  përkasin njërit
krah të politikës dhe njërës pjesë të elektoratit, asaj së  vjetrës,
asaj së mbeturës. Krahu tjetër i politikës, dhe pjesa tjetër  e
elektoratit, pra të vuajturit që janë të shumtët, i kanë edhe  ata
simbolet e tyre. Por jo me qelq dhe mermer, dhe jo në qëndër  të
Tiranës. Larg syve të botës, dhe sidomos elektoratit, nëpër zgëqe  që
nuk duken. Në burgun e Spaçit, të Burrelit, në hendeqet ku janë  flakur
kufomat e të pushkatuarve. Prandaj, për të vendosur një  farë
ekuilibri, ajo prishje duhet bërë patjetër.
Sali Berisha, ai që kurrë  nuk zbret nga kali dhe kurrë nuk kthehet nga
rruga, e ka vendosur.  Pyetja  tani është; Në cilën mënyrë duhet
pastruar ajo kolerë ?
E  para gjë që të vjen vetvetiu në mendje pas kësaj pyetje janë vargjet,
“Të  ndërtosh një ndarje për të qënë
M’e vështirë se të ndërtosh një  piramidë”
Janë vargje të shkruara në kontekst sentimental nga gjeniu Kadare.  Nuk
bëjnë fjalë për prishje piramide por për ndërtim piramide.  Megjithatë
s’ka asnjë problem. Sepse, falë universalitetit të tekstit  të
Kadaresë, ato dy vargje janë frymëzues edhe në kontekstin e sotëm,  të
sjellin në mendje volumin faraonik të punës që duhet kryer pas  një
dashurie të sforcuar, dhe vështirësitë e panumurta të një  bashkëjetese
paqësore pas një ndarjeje radikale. Por kryesorja është që të  kujtojnë
se në të tilla raste gjithçka duhet bërë patjetër bukur.
Hedhja  në erë me dinamit i të dyve njëkohësisht, edhe varrit edhe
lugatit që ai varr  mban brenda, me shumë potere, pluhur e tym, nuk
duket variant i bukur, pra  nuk plotëson kushtin e vargjeve, prandaj
duhet gjetur mënyrë  tjetër.
Tjetri variant mund të ishte përmbysja dhe fundosja e piramidës aty  ku
është. Pra me shndrrimin e piramidës së sotme në një varr të  varrosur.
Kjo do të bënte që Parlamenti i ri të mbështetej mbi beton  faraonik,
çka, pavarësisht sa e mundur do ishte nga ana teknike, s’duket keq  në
pikëpamje estetike, dhe do tu pëlqente goxha ëndërrtarëve. Por  vetëm
atyre. Sepse del një tjetër problem; afërsia e frikëshme e  nëndheshme
mund të mos kënaqë gjithë të tjerët të cilët me siguri  preferojnë
flakje dhe distancë të pafundme me kolerën.
Mënyrën tjetër na e  jep përvoja shumë shekullore popullore, e cila
përvojë i bie shkurt; Lugatin  e djeg dhe varrit i vë zjarrin. Kjo po.
Duke pasur brenda edhe efektshmërinë  edhe emocionin, me siguri do ta
kënaqi shumicën.
Të veprohet kështu;  Piramidës së lugatit të tmerrit t’i mbyllen të
gjitha vrimat me përjashtim të  njërës asaj nga ana e Lanës prej nga të
mundin të hyjnë e të dalin kamionët.  Nga vrima e lënë hapur, para se
t’i vihet zjarri, brenda piramidës të futen  mundësisht të gjitha
simbolet e tjera të krimit komunist. Të gjinden ku janë  e ku s’janë të
gjitha bustet dhe statuetat e diktatorit. Edhe të blihen po të  jetë
nevoja. Pastaj të rrasen aty brenda të gjitha soc-këllirat  artistike.
E para nga të tëra vrromat, mozaiku mbi muze, i cili, për arësye  të
përmasave, së pari duhet shkallmuar, pastaj të futet brenda.  Me
mozaikun duhet bërë kujdes se ka një rrezik. Rreziku është se me  të
dëgjuar kazmën e parë që do nisë t’i thërrmojë, personifikuesit  e
llumit shqiptaresk atje lart, ata nga proletari me xhaketë supit e
tëhu  në drejtim të 15 katëshit, mund të nuhasin që u erdhi fundi, të
tremben, dhe  të zbresin një nga një në fshehtësi dhe ec e gjeji
proletarët e fëlliqur në  ç’vrima janë futur.
Pas futjes në varr të mozaikut, punë kjo me të cilën do  merret ai të
cilit i përket, deputeti dhe ministri Ferdinad Xhaferri, të  mblidhen
të gjitha soc-skulpturat që evokojnë djerësn nëpër fusha, pionierët  që
mbledhin kallëza, minatorët me çizme nëpër galerira, punëtorët
pararojë  me muskuj dhe shpatulla të gjëra, dhe të gjitha të vjellat e
tjera të kësaj  natyre. Nëse autorët nisin e llapin, atyre t’u thuhet;
Cilën nga të dyja  brenda ? Veprën apo veten ? Në varësi të përgjigjes,
të veprohet. Me këta  autorë do merret deputeti Edi Paloka të cilit me
këtë rast do t’i duhet që  paraprakisht të marrë disa njohuri
demonologjike në faqet përkatëse të  Internetit. E bën me qef Edi këtë
punë, se e njoh unë atë.
Qindra tabelat  me emra rrugësh vrasësish në mbarë Shqipërinë do t’i
mbledhi një nga një, do  t’i grumbullojë para varrit piramidal, dhe do
t’i fusë brenda për t’i djegur,  ai që do ta bëjë me qefin më të madh
këtë punë, i paepuri Shab’ Kallçiu. I  vetmi problem me Shabën në këtë
rast mund të jetë se pas kryerjes së kësaj  pune ai mund të luajë
mendsh nga lumturia e tepërt.
S’do jetë keq që, një  rrugë e disa punë, të mendohet pak edhe për
pastrimin e disa këllirave të  sotme. Me këtë të ngarkohet deputeti
tjetër demokrat Gent Strazimiri. Genti  do jetë ai që do kalojë në sitë
të gjitha mediat prej të cilave do  seleksionojë me kujdes; gazetat pa
lexues, televizionet pa shikues, radiot pa  dëgjues, bisedat kot,
kronikat pa thelb, humoret pa kripë, rubrikat bosh,  prezantuesit pa
talent dhe pa moral profesional, dhe t’i rrasë të gjitha  brenda
piramidës pa iu dridhur fare qerpiku.
Marrja pjesë në këtë  operacion vetëm e të djathtëve nuk është rastësi.
Është rrjedhojë e një  gabimi të Ramës. Ai, në vend që, si e lyp një
shkathtësi minimale politike,  t’i bashkohej në çast idesë së Berishës
për ta hedhur në erë piramidën, vajti  e refuzoi atë ide, duke humbur
në këtë mënyrë një rast të florinjtë që zor se  i vjen më. Rastin për
të numuruar me gojën e vet, retorikën dhe talentin  përkatës, një mijë
e një të zezat që diktatori u ka bërë shqiptarëve. Ta  bënte këtë për
të provuar, këtë herë me fakte, se me diktatorin dhe  diktaturën,
partinë e tij dhe FRESSH-in e Spiropalit, s’e lidhin asgje prej  gjëje
etj. etj. E jo vetëm, por me të drejtë, mund të shpresonte që  përmes
këtij pohimi refuzues, në zgjedhjet e ardhëshme të merrte edhe vota  të
të lëkundurve. Por nuk e bëri. Dhe duke mos e bërë i hoqi  shansin
Shalsit, Shkrelit dhe Lame kolonjarit, dhe disa të tjerëve që  të
kishin edhe ata fatin të jepnin një dorë në spektaklin e rastit.  Nga
ana tjetër, duhet thënë edhe kjo, nuk do qe’ keq që, për të  njëjtat
arësye që lidhen me elektoratin e lëkundur, edhe Sali Berisha,  të
bënte edhe ai ca naze të tipit; edhe mund ta kishim lënë pa shembur
për  tu kujtuar shqiptarëve ç’tmerre dhe çudira ka bërë diktatura etj.
etj. gjë  kjo të cilën edhe ai nuk e bëri. Nuk e bëri, por, në ndryshim
me Ramën, kjo  mosbërje atë nuk e dëmton pothuaj fare, sepse ai është
gia’ majë kalit, majë  po atij kali të cilit Rama po kërkon t’i hipë,
çka s’është aspak e njëjta  gjë.
Veprimi i fundit do jetë ky; Do vihen në rresht për një ose “in  fila
indiana”, si ka qef të thotë Muç Nanua, deputetët që ndërrojnë  krahun
politik gjatë mandatit. Atyre do t’u thuhet; Edhe ju që  vazhdimisht
ndërroni krahun politik, edhe elektorati që vazhdimisht j’u  voton,
vendin e kini aty brenda ku pas pak pritet të bëhet hataja.  Tani,
zgjidhni e merrni. Meqënëse elektorati, ngaqë është i madh,  në
piramidë nuk futet dot, ju si e keni hallin ? Do zini mënt, apo  t’ju
fusim këtu brenda ? Pas kësaj vazhdimi do varet nga përgjigja  e
secilit.
Pasi të jenë bërë këto përgatitje dhe varri të jetë mbuluar  me
shkarpa, për t’iu vënë flaka, do pritet një e Xhuma’ mbrëma kur  dihet
se lugati fle.
Zjarrit që do vazhdojë shtatë ditë e gjashtë net’ mes  brohorimash
popullore të pa përmbajtura, shkrepsen do t’ia vërë Ilir Meta. Që  hiri
të derdhet i tëri në Lanë, dhe nga Lana në det, do kujdeset Edi  Rama.
Fjalimin madhështor me tekst të zgjedhur do ta buçasi Sali  Berisha.