Biseda fetare-83

Biseda fetare-83

Hamdi Nuhiju



154

Në urtësinë e Davudit, alejhi selam, thuhet:” Dituria në gjokse është
sikurse drita në shtëpi.” ( Treguesi i përgjithshëm i diturisë dhe i
begative të saj, Ibën Abdul Berr, botues: Art Books, f.62)

Rruga e udhëzimit është rrugë përmes diturisë. Njeriu jeton në errësirë,
dhe nuk arrin asnjëherë që të shoh përfundimin e punëve të tij, pa dritën e
diturisë. Dituria praktike, ajo e vënë në punë, e nxjerr nga mendjet dhe
zemrat, dhe e shpërndarë në mendje e në zemra, është dituria më e mirë. Si
mund që ende në shoqërinë tonë të ekzistojnë të rinj, të tillë, që kërkimin
e diturisë e kufizojnë me arsyetimin e vetvetes në harxhimin e minutave, të
sekondave, në thashetheme dhe përgojime? Dituria në gjokse është dituri e
mirë dhe e dobishme.

Ajo që fshehët në ne, nxirret nga ne prej gjokseve tona, me ose pa dëshirën
tonë. Pastaj shpërndahet, pranohet, ose nuk pranohet. Njeriu duhet që të
ushqejë mendjen, po edhe gjoksin. Nëse nuk kujdeset që ushqimi të jetë i
fituar hallall dhe me djersë, edhe frytet e tij, do të jetë në vijë të
drejtë me ushqimin.

Madhështia e Pejgamberit Davud a.s., nuk qëndron vetëm në nxjerrjen e
perlave të urtësisë botërore, nga nëntoka e panjohur në ballinat e
politikave botërore. nuk është e njëjtë, shuarja e zjarrit, me ndezjen e
zjarrit. E as djeg`ja e shtëpisë, me ndërtimin e saj. Njeriu kujdeset që
shtëpinë e tij ta ndërtojë me kujdes dhe me materialin më të mirë të
mundshëm. Po qe se nuk ka sukses në këtë gjë, ai do të përballet me pasoja
që do të ndikojnë tek ai dhe tek familja e tij. Dituria në gjokse, është
sikurse drita në shtëpi. Mos harro për asnjë moment këtë moto të nxjerr nga
urtësia e Davudit a.s.

Myslimanët bashkëkohorë, kanë filluar që të bëhen histerik. Një grup prej
tyre, kujtojnë se dinë gjithçka, dhe harxhojnë energjitë e tyre duke u
shpërndarë në gjithçka. Ai grup, ka kualitet në vetvete, por ai kur
shpërndahet, zhvlerëson vlerën e njeriut. Në të, nuk ngelet as respekt dhe
as nderim. Ndërsa grupi tjetër, duke u thirrur në më të lartën, në më të
përsosurën, në kohëra më të mira, dhe duke pritur momentin, ngelin duke
pritur dhe duke mos bërë asgjë. Vazhdimisht shajnë dhe ofendojnë, aspak nuk
përzihen me njerëzit. Jetojnë me disa ideale të kota dhe të pamundshme. Në
mënyrë të përkryer nuk mund të kryhet asnjë vepër nga njeriu. Veprat e
njerëzve kanë mangësi. Ndërsa, i vetmi, Allahu xh.sh. është i pa mangësi
dhe i pa të meta.

Rruga më e mirë është rruga e mesit. Nuk do të ngelim duke pritur që veprat
ti perfeksionojmë, ti bëjmë të përkryera, po edhe nuk do të shpërndahemi
gjithandej. Asnjë i ri mysliman, nuk guxon që të pretendojë në gjithë
diturin. E gjithë dituria i takon vetëm Allahut xh.sh. Engjëjt, dinin dhe
kishin cilësi në diçka, që Ademi a.s. nuk dinte dhe nuk kishte cilësi në
to. Po, Allahu, Ademit a.s. ia mësoi të gjitha emrat , gjë për të cilën
engjëjt nuk kishin njohuri.

Dituria është dritë. Ajo nuk guxon që të nxirret vetëm nga gjuhët. E as të
ngelet vetëm në mendje. Duhet shpërndarë diturinë, me shumë kujdes dhe
dëlirësi. Në rrugën e shpërndarjes ka vetëm dy rezultate përfundimtare. Ose
do të kemi sukses dhe do të meritojmë shpërblimet e Allahut xh.sh., ose nuk
do të kemi sukses dhe do të meritojmë injorimin e shoqërisë dhe dënimet e
Allahut xh.sh.


 Sikur ai poeti i cili nuk e dinte se nga ka ardhur, pse ka ardhur dhe ku
do të shkojë. Momente të caktuara e harron vetveten dhe kalon nga soji
njerëzor në një gjendje kafshërore. Si mund ti arsyetosh disa hapa të
ndërmarra në jetën tënde, duke u treguar mendjemadh i madh, faraon i vogël
dhe mosnjohjes i Krijuesit Tënd?

2. Njohja me begatitë e Zotit Tënd: çfarë diturie është ajo e cila gjithçka
ia përshkruan mundit, vetvetes? A mos arrite ta përfundosh fakultetin në
bazë të mundit tënd? Mos të keqkuptohem, edhe pa mund asgjë në këtë botë
nuk kryhet. Por, ishte pajisja e jonë me begati nga ana e Allahut xh.sh.,
ajo e cila na mundëso predispozita për të dhënë mundin tonë dhe për të
korrur suksese.

3. Njohja me atë se çka kërkon Zoti prej nesh: është baza e diturisë po
edhe e lumturisë. Ai, na dha begati dhe të mira të shumta, po ne duhet që
të falënderohemi. Burimi i begative, Allahu xh.sh., për asnjë moment nuk i
ndali ato nga jeta jonë, ndërsa ne nuk jemi të interesuar me atë se çfarë
kërkon Ai nga ne? Aq të vështirë e paskemi që të kryejmë urdhrat e Allahut
xh.sh. të përshkruara në Kur`an, në Sunnet, dhe të shpjeguara nga zinxhiri
i dijetarëve të sinqertë?

4. Njohja e rrugës së pastrimit prej mëkateve; Nëse pretendon se je një
njeri pa mëkate, ti je injoranti më i madh në këtë botë. Edhe nëse nuk
tenton që të përmirësohesh për të mirë, duke u pastruar prej mëkateve, duke
bërë të mira në vend të ligave, duke u penduar dhe kërkuar falje nga Allahu
dhe nga njerëzit për gabimet tona që bëjmë ndaj Allahut po edhe ndaj
njerëzve,nuk e di se si mund të quhemi të ditur?