Ne poetiken e Kur`anit

*Në poetikën e Kur`anit*

*Hamdi Nuhiju*



Të gjitha rrugët çojnë tek fjalët, e fjalët vijnë nga Allahu. Tek fjalët,
gjejmë tregimet më të bukura. Historitë e Pejgamberëve të dashur të
Allahut. Rrëfimet e tyre më të sakta, dhe më të drejta. Mrekullitë e tyre!
Esencën e misionit të tyre. Po nga fjalët, po qe se, ngelim në fjalët, e
nuk praktikojmë asgjë, kemi bërë punë djajsh.

Fjala më e bukur, më e ëmbël, më e drejtë, më e saktë, më e vërtet, më e
sinqertë, më shpresëdhënëse, më lot sjellëse, më gëzim sjellëse, gjendet në
Kur`an. Duhet të jesh egoist, për të mos e pranuar të bukurën. Ose i
shthurur deri në skajshmëri për të mos e përqafuar ngrohtësisht të Vërtetën.

Njeriu di ta teprojë me fjalët. Të flas vend, e pa vend, si papagall.
Imiton vazhdimisht, po asnjëherë nuk logjikon. Mbledh dhe jep. Rrugë dy
fazëshe. Nuk e përpunon atë që e mbledh, e as që e praktikon atë që e
mëson. Gjendja e tij duket e pa gjendje.  Ai, njeriu a poetik, i humbur në
cungimin materialist të kësaj bote, jeton në lakminë e të huajës. Dëshiron
gruan e huaj, pronën e huaj, veturën e huaj, pasurinë e huaj. Vazhdimisht
mbledh si bleta, por jo me misionin fisnik të bletës.

“ Po të kam një tas dhallë para, betohem në Allahun se nuk mendoj për
mjaltin e askujt! Edhe sikur vdekja në varfëri të më tingëllojë në vesh,
kurrë s`e ndërroj lirinë me skllavërinë.”( Mevlana Xhelaludin Rumi, Rubai
nr.935) E huaja në dëshirat tona lakmitare është skllavëri. Ne, e kemi
pluhurosur tonën. Bëhu i sinqertë. Para sa kohësh, për herën e fundit, ke
lexuar një faqe Kur`an me të gjitha rregullat e leximit të Kur`anit, pas
namazit të sabahut? Në përgjigjen e kësaj pyetje, gati të gjithë, bëhemi a
poetik. Fjalët mbyllen. Interpretimi i tyre nuk ekziston. Jeta u fut në
kafazin e kafshëve.

Po të kam një tas dhallë para, nuk mendoj për mjaltin e askujt. Përderisa
jam ithtar i monoteizmit, besimtar mysliman, mjalti gjendet i mbërthyer në
Kur`an.

“Kështu pra, Ne po të tregojmë ty ( o Muhammed) disa histori të së
kaluarës. Ky ( Kuran) që të kemi dhënë, është një Këshillë nga ana Jonë.
Kush shmanget nga ai, në Ditën e Kiametit do të mbartë ngarkesë të rëndë,
që do t`u mbetet përherë. Sa barrë e keqe që do të jetë ajo në Ditën e
Kiametit!”( Taha:99-101)

I vdekur është shpirti i njeriut pa shpirt. Jeton me të sotshmen, nuk
mërzitet aspak për të nesërmen. Vrapon pas kësaj bote si i marrë. Ankohet
për botën tjetër si grua.

Poetika e Kur`anit gjendet në Kur`an. Atë nuk mund ta kërkojmë tek fjalët e
filozofëve. Nuk mund ta gjejmë tek urtia popullore. Nuk guxojmë ta
personifikojmë me idetë e diktatorëve. Burimet e shterura të letrarëve, as
që mund ti afrohen poetikës së pashterur kur`anore. Frymëzimet anësore të
ideologëve nuk ndërtojnë revolucione, me revolucionet e evolucionet që
nxiten nga poetika e Kur`anit.

Mjafton që të jemi miq të përhershëm dhe të përditshëm të Kur`anit. Kjo
gjë, nuk d.m.th se të gjithë do të jemi komentator të Kur`anit e as se të
gjithë do të kemi mundësi ta mbajmë mend atë. Jetën tonë ta përshtatim në
bazë të Kur`anit, e jo Kur`anin t`ia përshtatim jetës sonë. Po e zgjodhëm
këtë rrugë, do të jemi fitimtar në këtë botë, dhe banor të Xhennetit dashtë
Allahu.