A foli drejt Jozefina?

A foli drejt Jozefina?
Mesazhet e Jozefinës, nuk ishin vetëm politike, e as vetëm historike. Ato,
ishin edhe fetare, ndër qytetërimore dhe identitare. Këto gjëra duhet që të
merren gjithmonë parasysh nga njerëzit që duan të merren me politikë

Hamdi Nuhiju
http://zhurnal.mk/content/?id=1241811354927 *
*
Vizita e krye parlamentares shqiptare, në Maqedoni, pak para pashkëve
ortodokse ishte e një rëndësie të veçantë. Ajo u ftua nga ana e elitave
politike të këtij shteti, me qëllim përfitimin politik të Shqipërisë në
NATO, për lobi ndaj Maqedonisë, para samitit të NATO-s në Çikago. Vizita e
saj, e pa paramenduar, la shenja të rëndësishme në diskursin e këtushëm
politik. Ngjarjet që rrodhën, deklaratat e saj, dhe debatet e nxitura, nuk
bën që të lihen në heshtje dhe të merren shkarazi, ashtu siç i marrim
shkarazi të gjitha gjërat ne shqiptarët e Maqedonisë. Mesazhet e Jozefinës,
nuk ishin vetëm politike, e as vetëm historike. Ato, ishin edhe fetare,
ndër qytetërimore dhe identitare. Këto gjëra duhet që të merren gjithmonë
parasysh nga njerëzit që duan të merren me politikë.

E jo nga ata, që aksidentalisht janë bërë ministra ose kryeministra, madje
edhe kryetar shtetit, siç ndodhi me Atifeten e Kosovës. Dikush
aksidentalisht gjendet në një pozicion, pa e kërkuar fare, e pa vrapuar për
të. Njerëzit përreth habiten, dhe gjendjen e tij në pozitë, e marrin si të
kryer. Ata nuk kanë nerva, dhe energji që të merren me ndryshimin e një
gjendjeje, e cila sillet ndoshta e vulosur dhe e paketuar prej jashtë.
Fasadat e pritjes i kanë mësuar mirë maqedonasit. E bën të ndjehen
Jozefinën tamam e huaj në Maqedoni. Jozefina u prit, nga kryetari i shtetit
të Maqedonisë, kryeministri maqedonas, ministri i punëve të jashtme. Po,
ajo mbajti edhe një fjalim në Parlamentin e Maqedonisë. Ky lloj i pritjes,
tamam bëhet për të huajin, e jo për pronarin e shtëpisë.

Politikanët e Shqipërisë, dhe të Kosovës, kur vijnë në Maqedoni, ata nuk
vijnë në ndonjë shtet të huaj. Thjeshtë vijnë në shtëpinë e tyre, të
uzurpuar padrejtësisht nga ana e sllavëve, me bekimin e Perëndimit. Nëse
duan të mësojnë, le të mësojnë nga qeveria turke, dhe vizitat e saj, nëpër
shtetet e uzurpuara turke nga ana e Federatës Ruse. E tërë qeveria e
Turqisë zbarkohet në Azerbajxhan, ose edhe në Turkmenistan. Unë nuk e mbaj
mend ndonjëherë që e tërë qeveria e Republikës së Shqipërisë, tashmë një
qind vjeçare të zbrazet në Shkup. Përderisa i tërë sistemi arsimor i
Krimesë, edhe i shumicës së shteteve turke përreth Rusisë, financohet nga
buxheti turk, unë nuk di asnjë shkollë shqipe në Maqedoni, në cilën do
pjesë të Maqedonisë, të financohej nga Republika e Shqipërisë. Barrierat
politike dhe ekonomike ndaj Shqipërisë dhe shqiptarëve, nuk i vendojnë
vetëm maqedonasit. Dhe, në këtë mënyrë të pajtohemi me këtë gjendje, e të
mos ndërmarrim asnjë hap për ndryshim. Këto barriera më shumë krijohen në
Tiranë, e në Prishtinë, sesa vijnë nga Shkupi e Beogradi. Nuk ekziston
asnjë iniciativë e pushtetit politikë në Shqipëri e Kosovë, për të
ndryshuar gjendjen e mjerueshme të shqiptarëve të Maqedonisë. Ata mungojnë
gjithkund. Nuk mund t’i gjejmë as në kulturë, as në art, as në religjion,
as në arsim, as në sport. Ekzistojnë me qindra iniciativa sllave në Ballkan
për zhvillimin dhe kultivimin e sporteve të ndryshme. Në shërbim të këtyre
iniciativave janë vendosur edhe mediat maqedonase, firmat maqedonase e
serbe. Edhe pse ekzistojnë parakushte për zhvillimin dhe kultivimin e
sporteve të ndryshme midis shqiptarëve të Ballkanit, duke i përfshirë edhe
shqiptarët e Maqedonisë, nuk del asnjë pushtet politik, e as ekonomik që të
përkrah iniciativa të këtilla. Nga çfarë frikësohen pushtetet shqiptare,
kur flenë me sy hapur? Nga zhvillimin i shqiptarëve dhe krijimi i lidhjeve
të ngrohta midis tyre? Kam bindjen, se pushteti dhe opozita në Shqipëri, më
shumë brengosen për atë se si ndjehen maqedonasit, sesa si jetojnë e
trajtohen shqiptarët. Megjithatë, të kthehemi në esencën e bisedës sonë.
Çfarë e bëri kaq të rëndësishme vizitën e Jozefinës në Maqedoni? Kësaj
pyetjeje, mund ti japim një përgjigja përmes disa versioneve. Duhet ta kemi
të qartë, se për të parën herë në marrëdhëniet diplomatike
Shqipëri-Maqedoni, diplomatët e Shqipërisë vijnë në Maqedoni me rrolin
superior. Ndërsa maqedonasit, me idenë e viktimizimit, njëjtë si
izraelitet, po mbijetojnë qysh prej ekzistimit të tyre si ‘popull’.Ajo,
paraqiti agjendën e saj, para ardhjes në Maqedoni. Mësuam se ajo u zgjodh
edhe si qytetare nderi e Komunës së Çairit.

Vizitoi edhe krerët e partive politike shqiptare në vend, dha deklarata të
rëndësishme, po ajo që turbulloi situatën e këtushme maqedonase, është
fjalimi i saj në Parlamentin e Maqedonisë. Shqiptarët ishin të parët që e
çliruan Shkupin nga Perandoria Osmane, në krye me Dervish Carën dhe me
10.000 ushtar shqiptarë. Nuk jam historian që të dokumentoj fjalët e
Jozefinës. Mendoj, se krerët e shtetit shqiptarë, në vend që të japin
deklarata të këtilla në Parlamentin e Maqedonisë, duhet që ato deklarata ti
përjetojnë shqiptarët e këtushëm me punë nga ana e investimeve të shtetit
shqiptarë dhe kosovar. Çfarë kuptimi do të kishte deklarata e Jozefinës,
kur maqedonasit janë kujdesur me kohë që asnjë shenjë shqiptare të mos
ngelet në Shkup? Edhe bustet ‘shqiptare’ që po vendosen në Shkup, nuk
përkasin bash ‘shqiptare’. Çfarë bëri shteti njëqind vjeçar shqiptarë, që
deklarata e Jozefinës të jehojë në të katër anët e Maqedonisë, dhe të
ndjehet në çdo shtëpi shqiptare? Megjithatë, Jozefina e bëri të veten. Ajo,
foli atë që e ndjen.

Dhe, maqedonasit reaguan, e dëshmuan edhe njëherë fajësinë e tyre. Në
agjendën e saj, si krye parlamentare shqiptare, ishte edhe vizita e
shtëpisë muze të Nënë Terezës në Shkup. Habitem, se si nuk ishte në
agjendën e saj, vizita e Xhamisë së Abdurrahman Pashës në Tetovë. Apo,
ndoshta vetëm Nënë Tereza ishte shqiptare dhe Abdurrahman Pasha, nuk ka të
bëjë asgjë me shqiptarët? Vizita e shtëpisë muze të Nënë Terezës, nga ana e
krye parlamentares shqiptare, ishte një leksion shumë i madh për
politikanët dhe intelektualët shqiptarë të Maqedonisë. Jozefina është
shqiptare, po mbi të gjitha shqiptare katolike. E pa të udhës të mos
vizitojë Xhaminë e Abdurrahman Pashës në Tetovë. Ndërsa, politikanët
shqiptarë ( mysliman) nga Maqedonia, kur ikin për në Prishtinë, e kanë bërë
të patjetërsueshme ta vizitojnë Katedralen e Kishës Katolike, ndërsa në
Shqipëri, varrin e Gjergjit, në Lezhë. Mesazhi i Jozefinës ishte i qartë.
Intelektuali dhe politikani shqiptarë ( mysliman) nga Maqedonia dhe nga
Shqipëria e Kosova, kur të vizitojë Tiranën, të fal dy reqat namaz në
Xhaminë e Et`hem Beut, ndërsa në Prishtinë, të dëgjojë një ligjëratë të
Xhamia e Katër Llulave, në Tetovë, të vizitojë Xhaminë e Abdurrahman
Pashës, e në Preshevë shkollën e medresesë. Përderisa kemi probleme të
identifikohemi ashtu siç jemi, dhe të japim deklarata kote dhe boshe si
Artan Grubi në Shqipëri, për ‘ortodoksinë’ e shqiptarëve të Maqedonisë,
jemi në gjendje që të urinojnë mbi ne, gomar e kuaj qysh nga Leningradi, e
deri në pjesën jugore të Greqisë.