A ekziston terror në emër të Zotit?
Senad Maku <[email protected]> Mon, 28 May 2012 13:50:15 -0700 (PDT)
| Newsgroups | gmane.politics.region.albania.shqiperia |
|---|---|
| Message-ID | <[email protected]> |
A ekziston terror në emër të Zotit?Autor: Behxhet Jashari “Mos mendoni se unë erdha të sjell paqen mbi tokë; nuk erdha të sjell paqen, por shpatën”. (Ungjilli, Dhiata e Re, Mateu, 10:34) Sa herë kur është dëshiruar që të bëhen manipulime me qëllim të mbisundimit të një populli ose ideologjie mbi një popull ose ideologji tjetër, është përdorur karta e lojës së dyfishtë, gjegjësisht etiketimet e ndryshme siç janë vrasës, terrorist, fundamentalist etj. Që në fillim do të theksojmë se vrasja dhe vrasës kanë ekzistuar me fillimin e njerëzimit, në të vërtetë atëherë kur dy bijtë e Ademit/Adamit/ishin aktorë të drejtpërdrejtë të një ndodhie të këtillë, kur njëri u bë vrasës dhe terrorist i vërtetë e tjetri viktimë. Terrori në emër të Zotit dhe në emër të religjionit është i kamotshëm, por edhe dukuri e re. Është e vërtetë se shumë fjalë të cilat përdoren gjatë emërtimit të terroristëve, prejardhjen e tyre e kanë në grupet religjioze të cilat vepruan shumë më herët. P.sh., etimologjia e fjalës angleze fanatik, zaelot rrjedh nga zelota - lëvizje çlirimtare hebraike e cila në vitin e 7 pas Krishtit filloi kryengritjen kundër romakëve. Kjo ishte hyrje në kryengritje nacionale me karakteristika të fuqishme religjioze që rezultoi me shkatërrimin e tempullit dhe Jerusalemit në vitin 70. Pas këtyre trazirave, zelotët e mposhtur u tërhoqën në fortifikatën malore të quajtur Masada, ku në vitin 73 (pas Krishtit) kryen vetëvrasje kolektive, pasi që ushtarët romakë pas një shtetrrethimi të gjatë realizuan një sulm të ashpër kundër tyre. Aktivitetet e zelotëve i përshkroi historiani romak Josefus Flavius. Nocioni për vrasësin e porositur në gjuhën angleze dhe atë franceze - asasin - mban prejardhje myslimane edhe atë nga një sekt ekstrem i dalë nga linja kryesore e shiizmit. Në vitin 1904 lindi një drejtim i ri i quajtur “propaganda e re”. Ky drejtim erdhi si rezultat i refuzimit të Hasan ibn Sabahut i cili refuzoi ta pranojë kalifin e ri El-Mustali. Ai e përkrahu vëllain e tij Nizarin i cili ishte zhdukur në rrethana mistike. Ibn Sabahu filloi luftë guerile kundër pushtetit abasit në Bagdad, edhe atë duke qenë i fortifikuar në majën e kodrës Alamut në malet El-Bururz në verilindje të Teheranit - të përqendruar në një vend mjaft strategjik pranë rrugës më të shkurtër ndërmjet Detit Kaspik dhe Rrafshnaltës Persiane. Ky sekt u bë i njohur si hashshashin, përdoruesit e hashashit/hashishistët. Nga kjo fjalë rrjedh nocioni “assassin”. Ithtarët e Ibn Sabahut këtë emër e morën për shkak se ata nën ndikimin e hashashit i kryenin aksionet vetëvrasëse, duke i vrarë udhëheqësit ushtarak të cilët afroheshin në afërsi të fortifikatës së tyre. Asasinët i kishin pushtuar disa fortifikata nëpër territorin e Persisë dhe në Sirinë e Mesme, prej ku edhe i realizonin sulmet trishtuese. Nocioni anglez huligan/bandit, thug, rrënjët e saj i ka në terrorin e motivuar përmes religjionit. Ajo fjalë rrjedh nga emri për shoqatën fetare indiane të vrasësve dhe plaçkitësve të paguar të cilët gjatë një mijë viteve - edhe atë prej fundit të shek. VII e deri kah mesi i shek. XIX - në mënyrë sistematike i mbytnin udhëtarët nëpër fshatrat indiane me qëllim që t’i sakrifikojnë për hyjneshën hinduse të terrorit dhe shkatërrimit të quajtur Kali. Llogaritet se gjatë disa shekujve, vetëm me ngufatje janë mbytur afër një milion njerëz. S’do mend se në çdo popull ekzistuan dhe ekzistojnë vrasës, terroristë, keqbërës, viktima etj., mirëpo asnjëherë, madje as antropologët nuk regjistruan se ekzistoi apo ekziston një popull i tërë vrastar dhe terrorist. Fundamentalizëm religjioz! Nocioni fundamentalizëm është i periudhës bashkëkohore, andaj shumë fjalorë, leksikone dhe enciklopedi aspak nuk e shpjegojnë këtë term e disa të tjerë ofrojnë vetëm ca shpjegime leksikore. Shprehja fundamentalizëm është e huaj edhe në teologjinë krishtere. Këtë nocion nuk e përfshijnë aspak fjalorët katolik, madje as enciklopedia më e madhe teologjike katolike “Sacramentum mundi”. Në kuptimin terminologjik, nocioni fundamentalizëm vështirë të përkufizohet në mënyrë të drejtë. Njëri nga kulturologët dhe filozofët e njohur botëror, Osvald Spengler mendon se “mendimi për çdo kthim te burimet dhe rrënjët domosdoshmërish është fundamentalist”. Etimologjikisht në gjuhën arabe nuk ekziston shprehja fundamentalizëm, ndonëse ekzistojnë shprehje për reformë (islah), rilindje (nahda), rimëkëmbje (texhdid) dhe modernizëm (tahdith), gjë për të cilat shkroi edhe Bruce Lawrence. Nëse kthimin drejt burimeve apo “kërkesën për restaurimin e shoqërisë islame në përvojat e fesë së gjeneratës së parë të myslimanëve” e quajmë fundamentalizëm islam, atëherë kushtimisht mund të flasim edhe për fundamentalizmin islam. Shkencat shoqërore evroperëndimore, veçanërisht sociologjia amerikane me nocionin fundamentalizëm nënkuptojnë doktrinën e kundërt me modernizmin religjioz që jep të kuptojmë se nocioni fundamentalizëm në kuptimin terminologjik ka domethënie të gjerë. Historikisht është vërtetuar se zanafilla e fundamentalizmit si “lëvizje religjioze” është e proveniencës krishtere - protestante amerikane që daton në shekullin XIX, edhe atë si protestë dhe reaksion kundër paraqitjes në skenën botërore të liberalizmit dhe modernizmit ekstrem, veçanërisht si reaksion ndaj pozitivizmit dhe evolucionizmit, reaksion ndaj të kuptuarit dhe të komentuarit të dokumenteve themelore të Krishterimit[1]. Nocioni fundamentalist e karakterizonte atë i cili besonte se Bibla si fjalë e Zotit drejtpërdrejtë iu është diktuar profetëve. Personalitetet më të rëndësishme të asaj lëvizjeje ishin Dwight L. Moodey dhe Cyros I. Scofield[2]. Në SHBA, Scofield Reference Bible me komentet e shënuara u bë shkrimi i shenjtë i të djathtës krishtere. Ata dy ndërmjet viteve 1910 dhe 1915 publikuan një seri të pamfleteve në 12 pjesë të cilën e quajtën The Fundamentals. Para së gjithash, fundamentalistët fituan përkrahje në jugun amerikan që i kundërvihej të ashtuquajturës kulturë yankee (jenki) dhe ku që nga lufta qytetare, të gjitha idetë liberale dhe moderne konsideroheshin si të imponuara nga veriu. Konflikti i parë i hapur me modernizmin ndodhi në vitin 1925 me rastin e procesit të njohur gjyqësor të quajtur Scopes. Në të vërtetë, një mësues i lëndës së biologjisë i quajtur John Scopes në Dayton (në Tenesi) ishte akuzuar për blasfemi, sepse kishte ligjëruar teorinë e Darvinit që kishte të bëjë me evolucionin. Juria e cila përbëhej prej 12 fshatarëve të Tenesit e shpalli fajtor Scopes-in. Së shpejti u tregua se gjykimi ishte fitore e pirros dhe opinioni amerikan së shpejti filloi të mobilizohet kundër fundamentalistëve. Sidoqoftë, pas procesit të Scopes-it ata (fundamentalistët) gjetën strehim në kishat dhe në institucionet e tyre arsimore, ndërsa kohë pas kohe fillonin ofensivë kundër modernizmit të urryer. Thuhet se që në vitin 1930 në SHBA ekzistuan mbi pesëdhjetë Bible Colleges (kolegje biblike) fundamentaliste, ndërsa gjatë periudhës së depresionit u themeluan edhe tridhjetë të tjera. Fundamentalistët themeluan gazetat dhe radiot e tyre, ndërsa me fillimin e të pesëdhjetave, predikuesit e mëparshëm që ishin në lëvizje e sipër, u zëvendësuan me ungjëllistët televiziv, me Billy Grahamin dhe me Oral Robertsin si emra më eminent. Ata, pikërisht sikurse hebrenjtë ultra ortodoksë, formuan një protukulturë. Universiteti Bob Jones në Karolinën Jugore u bë simbol i saj. Aty arsimoheshin më shumë mësues fundamentalistë se në cilëndo shkollë tjetër të lartë, ndërsa programi arsimor i këtij institucioni ishte i orientuar drejt të ashtuquajturave botëkuptime moderniste. Acarimi fundamentalist i protestantëve në SHBA ishte pasojë e ndërprerjes së mësim-besimit protestant nëpër shkolla. Në vitin 1963 në shkolla u ndalua edhe leximi i Biblës, akt i cili edhe më tepër i revoltoi fundamentalistët. Po ashtu, ajo që i revoltoi fundamentalistët ishte edhe fakti që homoseksualët fituan të drejtën qytetare dhe lirinë e shprehjes si dhe u legalizua aborti, edhe pse qartë iu kundërvihen fjalëve të Zotit: “Para se unë të të formoja në barkun e nënës sate, të kam njohur; para se ti të dilje nga barku i saj, të kam shenjtëruar dhe të kam caktuar profet të kombeve”. (Jeremia, 1:5). Fundamentalistët me sukses iu kundërvunë orvatjeve shekullare perëndimore për barazi gjinore, pasi që në tekstet biblike ekziston: “Ju, gratë, nënshtrohuni burrave tuaj porsi Zotit, sepse burri është kreu i gruas, sikurse edhe Krishti është kreu i kishës dhe ai vetë është Shpëtimtari i trupit. Ashtu si kisha i është nënshtruar Krishtit, kështu gratë duhet t`i nënshtrohen burrave të tyre në çdo gjë”. (Letra drejtuar bashkësisë së Efesit, 5: 22-24). “Gruaja le të mësojë në heshtje dhe me çdo nënshtrim. Nuk e lejoj gruan që të mësojë, as të përdori pushtet mbi burrin, por të rrijë në heshtje”. (Letra e parë drejtuar Timoteut, 2: 11-12). Siç kuptojmë, fundamentalistët janë kundërshtarë të fuqishëm të veseve të këqija, siç janë; vallëzimi, bixhozi, alkooli, duhani, filmat amoralë etj. Prindërit rigoroz fundamentalistë nuk ua lejojnë fëmijëve të tyre të merren me çfarëdo sporti, sepse çdo veprimtari që ka karakter garues, konsiderohet si vepër jo krishtere etj. Intelektualja e njohur Karen Armstrong pohon: “Fundamentalizmi protestant edhe sot është aktiv të cilën e dëshmon e dhëna se çdo vit me radhë gjatë korrikut festohet Dita e ngadhënjimit ndaj katolikëve dhe këto manifestime karakterizohen me agresivitete të tepruara. Devocioni ekstrem të cilin e quajmë fundamentalizëm, pothuajse ka dalë në skenë në secilën prej feve të mëdha botërore gjatë shekullit XX. Ekziston fundamentalizëm budist, krishterë, hebre, sikh, hindu, konfuçian, ashtu siç ekziston edhe fundamentalizëm islamik. Fundamentalizmi paraqet një revoltë kundër shoqërisë moderne shekullare e cila në një aspekt e ndan fenë nga politika”[3]. Lëvizjet dhe aktivitetet antikolonialiste hebraike kundër synimeve britanike në Palestinë gjatë mandatit britanik dhe aksionet luftarake të popullit algjerian kundër forcave kolonialiste franceze në Algjer deri në vitin 1962 kishin komponentë religjioze, njëjtë si edhe konfliktet ndërmjet protestantëve dhe katolikëve në Irlandën Veriore ose ato ndërmjet hebrenjve dhe palestinezëve në territoret e okupuara... Në Irlandën Veriore lufta zhvillohej ndërmjet dy grupeve të cilat synonin statutin e shumicës dhe që të dy konsiderohen si pakica; katolikët në Irlandën Veriore britanike dhe protestantët në tërë ishullin irlandez. Ata nuk e konsiderojnë veten e tyre si terroristë, por njësi paramilitare dhe veten nuk e quajnë katolikë ose protestantë por nacionalistë besnikë, gjegjësisht paramilitarë unionistë. Ata nuk bëjnë kurrfarë ndërlidhjeje religjioze me veprimtaritë e tyre. Ata megjithatë shkojnë në kishat e tyre, por nuk e përdorin Biblën me qëllim që ta arsyetojnë ose legjitimojnë dhunën e kryer. Elementet religjioze kanë mundur të gjenden edhe në konfliktet tjera ku identitetet religjioze dhe etnike ishin ngushtë të ndërlidhura, megjithatë atëherë qëllimi ishte formimi i shteteve të pavarura shekullare. Si p.sh. kjo vlen për grupet radikale armene. Nëse mundohemi që çdo përpjekje çlirimtare të ndonjë populli - siç është rasti me popullin palestinez - ta identifikojmë me fundamentalizmin, atëherë çfarë do të thoshim për faktin se fillimi i rezistencës kundër izraelitëve në Palestinë ishte shekullar, sepse grupet më të ashpra në luftë kundër Izraelit nuk i udhëhiqnin fanatikët myslimanë, por të krishterët të cilët iu takonin grupeve të ndryshme radikale socialiste dhe komuniste. Themelues i Frontit Popullor për Çlirimin e Palestinës mjeku George Habash (Xhorxh Habash) i takonte besimit ortodoks, ndërsa bashkëpunëtori më i afërt i tij, Wadi Haddad - për të cilin thuhet se ishte lider i “Shtatorit të Zi” - gjithashtu i takonte kishës së njëjtë dhe ishte mjek me profesion. Habashi konsiderohet edhe si përgjegjës për një varg aksionesh terroriste kundër hebrenjve. Disa kidnapime ndaj avionëve të cilat i organizoi kjo organizatë i kanë kryer vajzat e familjeve të njohura palestineze të krishtera, ndërsa vrasësi i Robert Kenedy ishte Sirhan Bishara Sirhan, një djalosh palestinez i krishterë nga Tajiba e Jordanisë[4] etj. Sidoqoftë, nga 13 grupe terroriste të identifikuara në vitin 1968, atëherë kur terrorizmi politik arriti kulmin e saj, asnjëra prej tyre nuk ka mundur të karakterizohet si tipike religjioze, edhe pse disa grupe radikale palestineze, Tigrat Tamilë, IRA provizore dhe grupet terroriste armene karakterizoheshin me elemente religjioze, prapëseprapë aspektet politike ishin dominuese. Ndër aktet terroriste konsiderohet edhe ndodhia në Japoni. Në të vërtetë si sulm i parë terrorist me përmasa të mëdha me lëndë kimike - në këtë rast me gaz nervor sarin - është lëshuar në mars të vitit 1998 në një metro të Tokios. Përgjegjësinë e mori sekti religjioz apokaliptik japonez Aum Shinrikyo. Themeluesi i saj, Shoko Asahara, pothuajse plotësisht i verbët, i cili kishte publikuar një libër me titull “Katastrofa është duke iu afruar vendit të lindjes së diellit” ku parashikonte se “Japoninë do ta godet Armagedoni përmes reve të gazta që do të vijnë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës ku sundojnë muratorët e lirë dhe hebrenjtë. Kjo ditë gjykimi do të duhet të ndodh ose në vitin 1997 ose gjatë kalimit prej njërit në mijëvjeçarin tjetër. Kësaj katastrofe do të duhet t’i shmangen 40.000 anëtarë të sektit Aum dhe 10% të njerëzve nga pjesa tjetër e botës. Pas kësaj me botën do të sundojë një monark car, me siguri vet Asahara...”. Në këtë sulm janë mbytur 12 njerëz dhe më shumë se 5.000 të tjerë ishin lënduar. Është zbuluar se grupi posedonte një arsenal të madh të armëve biokimike, biologjike dhe konvencionale, përfshirë këtu edhe iperitin, antraksin dhe TNT-në, që mjaftonte për mbytjen e dhjetë milionë njerëzve. Asahara eksperimentoi madje edhe me armë sizmologjike me qëllim që të shkaktojë tërmete. Është me rëndësi të theksohet se terrorizmi mund të jetë religjioz (nga fanatizmi religjioz) dhe shekullar (nga nxitjet politike). Studiuesi politik I. Karlson thotë: “Terrorizmi religjioz rrezikon që të godet më shumë rastësisht dhe të bëhet shumë më i përhapur se sa ai shekullar me qëllimet e tij politike të caktuara, pa marrë parasysh se sa në mënyrë konfuze e ka bërë atë. Grumbujt e armiqve të terroristit religjioz janë më shumë, andaj ata nuk hamenden të kryejnë mbytje masive dhe dhunë të verbët me përmasa të gjera. Terrorizmi i atillë merr një lloj të dimensionit metafizik e cila iu mungon atyre shekullaristë. Prandaj, kryerësit e ndiejnë veten të lirë nga dimensioni politik, moral dhe praktik, të cilat terroristi shekullar prapëseprapë konsideron se duhet të merren parasysh. Dihet se 25% e të gjitha sulmeve të kryera terroriste gjatë vitit 1995 - por edhe 65% e viktimave - ishin të kryera na grupet të cilët ishin të motivuar nga qëndrimet religjioze. Pra, në disa sulme terroriste elementi religjioz solli deri në rritjen drastike të numrit të viktimave, sepse, siç duket për këto krime apokaliptike të motivuara, nuk konsiderojnë se duhet të merret parasysh ndonjë gjë për palën e tretë. Terroristët e motivuar nga aspekti religjioz veten e shohin si (detyrimisht) të inkuadruar në luftën ndërmjet të mirës dhe të keqes, në të cilën të gjithë ata të cilët nuk e ndajnë mendimin e tyre radhiten në palën e të keqes”[5]. Për vrasësin e Rabinit, Yigal Amir ishte detyrë fetare për ta likuiduar kryeministrin e tij, sepse sipas tij, procesi paqësor paraqiste tërheqje nga toka e premtuar, që në vazhdim do të shkaktonte shkatërrim të ri të popullit hebre. Gjatë seancës gjyqësore Yigal Amiri tha: “Unë atë e kam bërë për shkak të Zotit dhe për shkak të popullit izraelit”. Në pyetjen se për çfarë arsye nuk është orvatur që të veprojë në kuadër të sistemit demokratik, ai u përgjigj: “Çfarë do të thotë e gjithë ajo kotësi për demokracinë. Nuk ekziston demokraci, prandaj ekziston judaizmi. Për disa vite do të më falënderoni për këtë që e kam bërë”. Atmosferë e njëjtë psikologjike ekzistoi edhe në Egjipt, atëherë pas marrëveshjes së Camp Davidit në vitin 1978. Kryetari egjiptian Sadat akuzohej në të gjitha ligjërimet nëpër xhami dhe konsiderohej si i dalë nga feja e vërtetë. Halid Ahmed el-Islambuli duke i dëgjuar këto porosi përfundoi se detyrë fetare është që “faraoni i ri të mbytet”. Në një letër të tij drejtuar motrës/el-Islambuli/kishte shkruar: “Unë nuk kam bërë kurrfarë krimi. Atë që e kam realizuar ishte për shkak të Zotit”. Njëjtë është edhe me terroristët sikhë, atëherë kur nga ndjenjat religjioze të sikizmit e shkatërruan avionin e Air India, ku edhe i mbytën 328 njerëz të pafajshëm. Sulmet e tyre shpeshherë janë kryer në mënyrë të verbër, ndërsa veçanërisht iu drejtoheshin trenave përplot me njerëz. Prapëseprapë, ata pohojnë se e përfaqësojnë religjionin e paqes dhe sulmojnë vetëm atëherë kur harxhohen të gjitha mënyrat për paqe, andaj edhe aksionet e tyre janë e vetmja mënyrë për t’iu shmangur shkrirjes në detin mysliman dhe në atë hindus. Sikhët synojnë instalimin e Khalistanit, shtet i të pastërve i cili duhet të pastrohet nga të gjitha ndikimit e huaja. Mirëpo, terrorizmi fundamentalist religjioz nuk është vetëm fenomen i Botës së Tretë. Thuhet se arkivi policor amerikan përmban të dhëna për rreth 100.000 njerëz të cilët në ndonjë mënyrë janë të inkuadruar në dhunë të motivuar nga ndjenjat religjioze. Sot ekzistojnë disa qindra organizata dhe të ashtuquajtura kisha me rreth 500.000 anëtarë anembanë SHBA-ve. Këto organizata mbështesin ideologji të ndryshme, edhe atë duke filluar prej atyre që mbajnë ide antifederaliste e deri te ata që shprehin urrejtje raciste religjioze. Këto grupe të ndryshme janë të bashkuara në rezistencën e tyre kundër çdo forme të qeverisjes, përveç asaj në nivelin komunal, në botëkuptimin e tyre për hebrenjtë dhe jo të bardhëve si fëmijë të satanës, në besimin për ekzistimin e një konspiracionit hebre që mund t’i iket vetëm përmes shkatërrimit të The Zionist Ocupation Government në Washington. I tërë ai racizëm, antisemitizëm dhe urrejtje ndaj institucioneve shtetërore reflektohet në shprehjet religjioze dhe iu jepet një mbështetje teologjike. Anëtarët e atyre grupeve ekstreme veten e konsiderojnë si bastion të fundit kundër sulmeve të fuqive keqbërëse, the faithful remnant. Liderët e këtyre lëvizjeve, sikur Norman Olson në Michigan Militias, Richard Girnt në Aryan Nations dhe Thoma Robba në Klu Kluks Klan, veten e quajnë pastorë ose reverend. Aryan Nations dhe kisha e tyre Church of Jesus Christ Christians madje posedojnë edhe variantin e tyre personal të fesë: “Besojmë se sot është duke u zhvilluar luftë ndërmjet fëmijëve të errësirës - që sot janë të njohur si hebrenj - dhe fëmijëve të dritës, racës ariane, Izraelit të vërtetë biblik...”. Bomba që eksplodoi në prill të vitit 1995 në Oklahoma City deri më tani ishte kulmi i dhunës me zërat religjioze në SHBA. Atentati kundër Alfred P. Murrah Federal Building kushtoi 168 jetë njerëzish, ndër ta edhe 19 fëmijë të kopshtit për fëmijë i cili gjendej po në atë ndërtesë. Realizuesi i këtij akti Timothy McVeigh ishte veteran i luftës së Gjirit dhe i takonte organizatës paramilitare Michigan Militias, organizatë kjo e cila numëron rreth 12.000 ithtarë dhe e cila me seriozitet beson se qeveria amerikane që sot disponon me një program politik me qëllim të kontrollit të plotë ndaj çdo qytetari amerikan. Sipas Timothy McVeigh, Oklahoma City ishte qendra e atij konspiracioni. Studiuesit e lëvizjeve terroriste pohojnë se linja e përbashkët e të gjitha lëvizjeve të këtilla, pa dallim mbështetjet e tyre religjioze, mund të rezymohet në këtë që vijon: - qëndrim të qartë manikejist ndaj jetës me ndarjen e papajtueshme të botës në të mirë dhe në të këqij dhe theks në refuzimin e të gjitha modeleve pluraliste shoqërore; - besim në pagabueshmërinë e qëndrimeve dhe bindjeve të tyre jetësore dhe legjitimitet për pikëpamjet e tyre të cilat mbështeten në të vërtetat e përhershme. Rezultati është jotoleranca ekstreme dhe moralizmi; - fiksim në skenat apokaliptike të shkatërrimit të botës, në luftën përfundimtare dhe kaos, që shpie drejt paranojës politiko-religjioze dhe përsiatjeve konspirative të cilat i stimulojnë botëkuptimet për një aksion të domosdoshëm përmes kundërmasave dhe vetëmbrojtjes së fuqishme; - vështrim ndaj së kaluarës dhe izolim i shpeshtë vullnetar nga kulturat bashkëkohore mëkatare të cilat e njollosin njeriun. Në vend të kësaj ata synojnë rivendosjen e shoqërisë së hershme të idealizuar dhe harmonike - në rastin mysliman, të ummetit, bashkësisë së hershme të besimtarëve, ndërsa në rastin amerikan bashkësinë sektare të etërve pelegrin të cilët konsiderohen si qelizë e parë e kulturës së vërtetë amerikane; - formalizmi i religjionit si shpëtim i vetëm dhe si mjet absolut efektiv kundër të gjitha të këqijave dhe të gjitha problemeve individuale dhe atyre shoqërore[6]. Ndërkaq, mund të thuhet se fundamentalizmi religjioz me theks islamin, në skenë doli gjatë viteve të tetëdhjeta, edhe atë vetëm me paraqitjen e revolucionit të ashtuquajtur islamik në Iran në vitin 1979. Radikalizmi dhe fundamentalizmi religjioz në kohën moderne Si rezultat i ekstremizmit dhe etnocentrizmit bashkëkohor me tipare religjioze ndodhi edhe gjenocidi ndaj boshnjakëve të Srebrenicës, ku u mbytën rreth 10 mijë boshnjakë të paarmatosur dhe të pafajshëm. Siç është e njohur, me vendimin e Këshillit të Sigurimit të OKB-së të vitit 1993, Srebrenica ishte shpallur si zonë e mbrojtur. Sigurimi i asaj zone të mbrojtur, gjithashtu përmes vendimit të OKB-së iu besua forcave paqeruajtëse holandeze Dutchbat III. Para mbërritjes së forcave paqeruajtëse në Srebrenicë në janar të vitit 1995, Dutchbat III (emërtimi i zakonshëm i forcave të OKB-së në BeH ishin shkurtesë e pjesës së parë të emrit të shtetit nga e cila vjen edhe fjala batalion, si p.sh. batalioni holandez Dutchbat, batalioni britanik Britbat, etj.), stërvitjet e fundit i realizoi në Gjermani. Majori holandez de Ruijter nga shërbimi informativ ushtarak, para nisjes, ushtarëve iu kishte thënë se popullata lokale përbëhet nga “fundërrina të rëndomta” si dhe ushtarëve holandez iu kishin thënë se “myslimanët ishin në fustanella të gjata e të bardha dhe me turbanë, ndërsa “serbët” me kësula të mëdha ruse[7]”. Më pas e gjitha kjo doli si jo e vërtetë... Çfarë dhe si do t’i klasifikonim këto vlerësime? Si do t’i trajtonim ndryshme gjeneralët francez dhe britanik të OKB-së, siç ishin Majkëll Rouz dhe Filip Morion, të cilët vazhdimisht i mbulonin shkeljet e të drejtave të njeriut? Madje, gjenerali Rouz aspak nuk turpërohej kur injoronte një numër të madh të viktimave boshnjakë në qytetin Gorazhde e më pas këtë e korrigjoi humanisti Tadeus Mazovjecki[8], i cili pas këtyre intrigave vendos që të jep dorëheqje nga posti i raportuesit për të drejtat e njeriut për ish Jugosllavinë në kuadër të OKB-së. Mazovjecki tha: “Tanimë nuk mund të shtirem se jam në gjendje t’i mbroj të drejtat e njeriut nën këtë flamur”. Ai vërejti se si të burgosurit në llogore e shikonin flamurin e kaltër dhe tha: “Pas Srebrenicës, unë si polonez në Evropë ndihem më pak i sigurt”. Në vazhdim do të paraqesim vetëm një të dhënë të shkurtër ku sipas disa statistikave të vitit 2006 thuhej se nga gjithsej 498 sulme terroriste në Evropë, vetëm 1 (një) ka qenë pjesëtar i fesë islame. Në atë listë udhëheq bindshëm organizata baske ETA në Spanjë, edhe atë me gjithsejtë 136 akte të dhunshme terroriste. Kësaj mund t’ia shtojmë edhe vrasjet masive të viteve 2008, 2009, 2010 dhe 2011 që janë duke ndodhur në SHBA dhe në Evropë, si nëpër shkolla, kolegje dhe universitete nga individë me tipare religjioze (si satanike etj.). Rasti më i freskët është ai në Oslo të Norvegjisë, ku si pasojë e një sulmi radikal terrorist - gjegjësisht nga dora e një vrastari fundamentalist të quajtur Anders Behring Breivik - u vranë 77 të rinj të pafajshëm[9]. Madje ky e quante veten “i krishterë fundamentalist” dhe pohoi se është një përkrahës i një “Europe monokulturore krishtere”[10]. Tolerancë dhe mirëkuptim e jo radikalizëm islam! Nga historia mësojmë se të gjitha konfliktet më të mëdha botërore nuk ishin shkaktuar nga myslimanët e as nuk ishin zhvilluar në botën islame. Historianët argumentojnë se vetëm gjatë shekullit të kaluar (shek. XX), janë zhvilluar katër luftëra të mëdha në të cilat jetën e kanë humbur rreth njëqind milionë njerëz. Vetëm gjatë Luftës së Parë Botërore (1914-1918) jetën e kanë humbur rreth dhjetë milionë njerëz. Gjatë Luftës së Dytë Botërore (1939-1945) jetën e humbën pesëdhjetë milionë njerëz. Lufta e Koresë (1950-1953) mori diç më tepër se nëntë milionë viktima, ndërsa në Luftën e Vietnamit që zgjati ndërmjet viteve (1961-1975), jetën e humbën rreth tre milionë njerëz. Skena e viktimave nga Lufta e Parë Botërore (1914-1918) e deri te lufta e Vietnamit (1961-1975), dukshëm është ndryshuar, edhe atë në dëm të civilëve. Myslimanët edhe në çastet më të vështira të luftës me jomyslimanët kanë ditur t’iu përmbahen rregullave islame dhe kodeksit moral njerëzor e assesi të shkaktojnë dhunë dhe të keqtrajtojnë të tjerët. Muhamedi (s.a.v.s.) ka thënë: - “Kush e shqetëson një dhimmij, unë do të jem paditës, e kundër kujt të jem unë paditës, ai do ta humb gjykimin kundër meje në Ditën e Gjykimit”. - “Kush e shqetëson jomyslimanin, ai më ka shqetësuar mua, e kush më shqetëson mua, e ka shqetësuar Allahun e Lartmadhëruar”. (Taberani në El-Evsat). Pas çlirimit të Egjiptit në vitin 641 nën komandën e kalifit Omer ibn Hatabit (r.a.) - i cili në krye të shtetit islam erdhi në vitin 635 - ia dërgoi një letër mëkëmbësit dhe udhëheqësit ushtarak (Amr ibn el-Asit r.a.) që udhëhoqi dhe menaxhoi me komandën me rastin e çlirimit të Egjiptit, duke ia tërhequr vërejtjen: “Me ty në Egjipt gjenden edhe të mbrojturit nën shtetin islam (dhimmij), ndërsa Muhamedi (s.a.v.s.) ka porositur sjellje të butë ndaj tyre. Ndër fjalët e të Dërguarit të Allahut janë edhe këto: “Kush shkakton dhunë ndaj të krishterëve dhe hebrenjve ose i ngarkon me atë që nuk mund ta bartin dhe ta durojnë, unë do t’i bëhem kundërshtar në Ditën e Gjykimit”. O Amër, ruaju që Muhamedi (s.a.v.s.) mos të të bëhet kundërshtar në Ditën e Gjykimit, sepse atë të cilin e akuzon i Dërguari i Allahut, ai do ta humb gjykimin”. Historia e shënoi ndodhinë kur kalifi i parë mysliman Ebu Bekër es-Sidiku (r.a.) duke e përcjellë Jezid bin Ebu Sufjanin në ekspeditën ushtarake gjatë luftës me Bizantin, ndër të tjera e urdhëroi dhe e porositi edhe këtë: “Të urdhëroj ty që t’iu përmbahesh këtyre urdhrave: Mos mbyt gra, fëmijë dhe pleq, mos pre palma dhe drunj tjerë nga pemët, mos i digj të mbjellat, mos e tepro as në luftë e as si fitimtar. Do të takosh njerëz që vullnetarisht janë mbyllur në manastire, mos i shqetëso, por lëri të qetë...” Në flakën më të madhe të betejës për Jerusalemin, gjegjësisht gjatë Kryqëzatës së Tretë, aleatët e mbretit anglez Riçard Zemërluanit - Fridrih Barbarosa dhe Filipi III Augusti - u orvatën që ta helmojnë atë. Atëherë kur Salahudin el-Ejubi kuptoi për këtë gjë, menjëherë e dërgoi mjekun e tij personal dhe vëllain e tij Adilin, për ta shëruar mbretin Riçard. Me të mbërritur mjeku te Riçardi, njerëzit e tij u frikësuan se ky ndoshta ka ardhur me qëllim që ta mbysë përfundimisht. Mirëpo, mjeku u përgjigj dhe tha: “Nuk ekziston ndonjë arsye për t’u frikësuar, sepse myslimanët asnjëherë nuk sulmojnë pas shpine e as që shërbehen me tradhti. Vdekja e mbretit tuaj përmes helmimit nga ana jonë, assesi nuk do të jetë në dobi të Salahudinit e as që do t’i sjell lavd atij. Ajo që arrihet përmes tradhtisë ose në ndonjë mënyrë tjetër të pandershme, assesi nuk mund të konsiderohet si sukses dhe fitore. Nuk do të ishte aspak kalorësiake që i sëmuri të mbytet përmes helmit! Të sëmurit duhet ndihmuar, madje cilido që të jetë ai!” Intelektuali dhe publicisti i njohur botëror dhe ligjërues në Katedrën e Religjioneve dhe të Marrëdhënieve Ndërkombëtare, njëkohësisht edhe drejtor i Qendrës për Mirëkuptim Mysliman -Krishterë pranë Universitetit Xhorxhtaun, John L. Esposito, duke folur për fleksibilitetin e ligjit islam, gjegjësisht për sasinë e mjeteve të cilat ia paguanin jomyslimanët shtetit islam, thotë: “Për shumë jomyslimanë të territorit bizantin dhe persian - të cilët tanimë ishin të garantuar - administrata islame për ta në rend të parë paraqiste ndryshim të pushtetit dhe një sundim i ri që shpeshherë tregohej fleksibil dhe durimtar se sa humbje të pavarësisë. Numri më i madh i këtyre popujve tanimë gëzonin autonomi më të gjerë lokale dhe shpeshherë paguanin taksa më të ulëta”. Nëse ndonjë nga myslimanët shkakton vrasje dhe krim duke pohuar se një gjë të atillë e bën prej arsyeve fetare, atëherë ai ose është injorant dhe nuk i njeh parimet bazë të fesë islame ose është hipokrit i cili orvatet që ta njollosë islamin. Duhet ta dimë se “fundamentalizmi islamik” nuk përfaqëson asnjë sistem politik - shoqëror, asnjë sistem ideologjik, asnjë politikë të veçantë, asnjë organizim shtetëror dhe asnjë aleancë shtetërore. Fundamentalizmi është tipar i politikës e nuk është tipar i fesë, madje fundamentalizmi islamik është propagandim spekulativ[11]. Burimet: Grupë autorësh, “Islamski Fundamentalizam - šta je to”?, f. 95. IZ-Sarajevo, 1990. KARLSSON, Ingmar, “Tro, terror och tolerans”. Bašič, G., “Položaj bošnjaka u Sandžaku, Beograd, 2002. Qendra për Hulumtim dhe Dokumentim të Këshillit të personave të internuar në llogore të Bosnje dhe Hercegovinës: “I kam lutur që të më mbysin - krim ndaj femrës së Bosnje dhe Hercegovinës”, Sarajevë, 1999. Tilman Zulc: “Odnos međunarodne zajednice prema genocidu u Bosni i Hercegovini. http://time.ikub.al/879abfae34/c0fbf45b9de8ce1c1e91feb7282fe0d7/Lajm_Breivik-Kohe-e-pamjaftueshme-do-vrisja-dhe-tre-politikane.aspx http://www.fandresen.com/tag/fundamentalist-christian/ http://bislame.net/web/index.php?option=com_content&task=view&id=86&Itemid=27 http://en.wikipedia.org/wiki/Dwight_L._Moody dhe http://en.wikipedia.org/wiki/C._I._Scofield. http://www.zeriyt.com/feja-nuk-eshte-shkak-i-percarjeve-ne-bote-t45761.0.html -------------------------------------------------------------------------------- [1] Grupë autorësh, “Islamski Fundamentalizam - šta je to”? (Franjo Topić “Fundamentalizam i krščanstvo”), f. 95. IZ-Sarajevo, 1990. [2] KARLSSON, Ingmar, “Tro, terror och tolerans”, f. 97. Dwight L. Moodey 1837-1899, evangjelist dhe publicist amerikan i cili themeloi një shkollë krishtere në Northfield (Illinois/SHBA). Cyrus Ingerson Scofield 1843-1921 teolog i krishterë amerikan. Scofield u bë i popullarizuar me disa shkrime rreth fundamentalizmit krishterë. Marrë nga: http://en.wikipedia.org/wiki/Dwight_L._Moody dhe http://en.wikipedia.org/wiki/C._I._Scofield. [3] http://www.zeriyt.com/feja-nuk-eshte-shkak-i-percarjeve-ne-bote-t45761.0.html [4] KARLSSON, Ingmar, “Tro, terror och tolerans”, f. 303-304. [5] KARLSSON, Ingmar. [6] KARLSSON, Ingmar. [7] Bašič, G., “Položaj bošnjaka u Sandžaku, Beograd, 2002, f. 79. [8] Qendra për Hulumtim dhe Dokumentim të Këshillit të personave të internuar në llogore të Bosnje dhe Hercegovinës: “I kam lutur që të më mbysin - krim ndaj femrës së Bosnje dhe Hercegovinës”, Sarajevë, 1999. Tilman Zulc: “Odnos međunarodne zajednice prema genocidu u Bosni i Hercegovini, f. 43. [9] http://time.ikub.al/879abfae34/c0fbf45b9de8ce1c1e91feb7282fe0d7/Lajm_Breivik-Kohe-e-pamjaftueshme-do-vrisja-dhe-tre-politikane.aspx [10] Marrë nga: The Price Of Immortality!, http://www.fandresen.com/tag/fundamentalist-christian/ [11] Naim Tërnava, intervistë me temë: “Fundamentalizmi islamik është spekulim propagandistik”, marrë nga: www.bislame.net/web/index.php?option=com_content&task=view&id=86&Itemid=27. Opinionet e autorëve nuk paraqesin domosdoshmërisht edhe opinionin e redaksisë së portalit www.mesazhi.com Name: Senad Maku Address: Ulqin-Ulcinj, 85360, Montenegro (Mali i Zi) E-Mail: [email protected] [email protected] Skype: senadmaku Website:www.bibladhekurani.com ( Studime krahasuese rreth: Biblës dhe Kuranit ) ________________________________ Subject: [memedheu] TE REJA NGA BIBLADHEKURANI.COM Ballina · Libraria · Web Lidhje Monday, May 14, 2012 Menyja Ballina Artikuj Autorial Artikuj të Bashkëpuntorëve Artikuj në gj.të huaja Lajme-Njoftime Publikime Pse Web Faqja Libraria TV Bibla dhe Kurani TV Islami dhe Krishterimi Kontakti Web Lidhje Kërko BIBLA Online KURANI Online Botim më i ri: **Sadržaj i zaključci ove knjige na bosanskom jeziku **Summary and conclusion of this book in English Pse Bibla dhe Kurani APELOJ që kjo web faqe nuk ka për qëllim urrejtjen ndaj asnjë besimi religjioz dhe inkurajon vizitorët për një studim vetanak të mirëfillt të gjitha atyre që thuhen në këtë faqe dhe jo pranim i verbër i tyre. <>Lexo më shumë TV Online: Doli në shitje Libri: Libri Online: Ju rekomandojmë këto Libra Online: *ISLAMI DHE KRISHTERIMI *A ËSHTË BIBLA FJALË E ZOTIT? *KUNDËRGODITJEVE BIBLIKE *BIBLA, KURANI DHE SHKENCA *DIALOGU NË MES MUSLIMANIT DHE TË KRISHTERIT *MREKULLITË E KURANIT *TRIUMFI I SË VËRTETËS *PRIFTËRINJËT PYESIN - HOXHALLARËT PËRGJIGJEN *ISTINA O KRŠĆASTVO KROZ HISTORIJU *ŠTA KAŽE BIBLIJA O MUHAMEDU? *ISLAM AND CHRISTIANITY *PROPHET JESUS: A PROPHET, NOT A SON, OF GOD.? *A ËSHTË KURANI VEPËR E MUHAMEDIT? *WHAT DID JESUS REALLY SAY? *WHO WROTE THE QURAN? *CONTRADICTION IN THE BIBLE *JESUS & THE BIBLE *MUHAMED IN THE BIBLE *CHRIST IN ISLAM ***Libra të tjera Online*** Mirë se erdhët në Web Faqën Bibla dhe Kurani Bibla thotë:“Ata e ndryshuan të vërtetën e Perëndisë në gënjeshtër dhe adhuruan dhe i shërbyen krijesës në vend të Krijuesit, që është i bekuar përjetë”.(Romakët 1:25) “Do ta njihni të vërtetën dhe e vërteta do t’ju bëjë njerëz të lirë” (Gjoni 8:32) “Athua u bëra armiku i juaj, duke ju thënë të vërtetën?” (Galatasve 4: 16) Kurani thotë:“O ithtarë të librit (Tevrat e Inxhil), ejani (të bashkohemi) te një fjalë që është e njejtë (e drejtë) mes nesh dhe mes jush: të mos adhurojmë, pos Allahut, të mos ia bëjmë Atij asnjë send shok, të mos konsiderojmë njëri - tjetrin zotër pos Allahut!” (Ali Imran 64) “Nuk ka detyrim në fe, rruga e drejtë është dalluar shumë qartë nga ajo e padrejta” (Bekare 256) “O ithtarë të librit, përse nuk i besoni ajetet (Kur'anin) e Allahut, e duke e ditur të vertetën? O ithtarët e librit, përse, duke qenë se ju e dini të vërtetën e ngatërroni me gënjeshtrën dhe fshihni realitetin?”. (Ali Imran 70-71) TV ONLINE: BIBLA DHE KURANI Gjithashtu në dispozicionin tuaj kemi aktivizuar edhe Televizionin tjetër Online: TV: ISLAMI DHE KRISHTERIMI Takodje, na raspolaganju su takodje omugucili drugim Televizija Online: TV: ISLAM I HRIŠĆANSTVO Lexo më shumë · A është Kurani një libër i pastrukturuar? Shkruar nga: Mustansir Mir Një ndër akuzat e kahershme që kanë mëshuar ndaj Kuranit nga jomyslimanët, është se ai na paska një strukturë dhe formë të çrregullt. Thuhet se nga ajeti në ajet, nuk paska një ndërlidhje fort të kuptimtë dhe se suret e tij qenkan vendosur në një farë mënyre, që bazohet në parimin e papërpunuar të gjatësisë në zvogëlim, një sure e gjatë që pasohet me të tjera që vijnë duke u shkurtuar gjer në fund. Gjithashtu, ankohen ata, çdo sure shpjegohet nga një zhvendosje e çoroditur skenash, kundrinash e subjektesh, dhe ai që e lexon nuk mund të parashikojë me një lloj sigurie, se çfarë do të ndodhë më pas. Dhe përfundohet se Kurani, më së miri, na qenka një përmbledhje e jashtëzakonshme pjesësh të palidhura apo një libër citatesh. Pra, megjithëse na qenka gjithë perla, këto perla qëndrokan në një turmë të përzier. Lexo më shumë · „Jezusi i gjallë nga perspektiva historike“ – Hans Küng Shkruar nga: Hidajet Fetahu "Mos e shpallni – mos e bëni atë Zot!" – u brohorriti të pranishmëve, Hans Küng. Kështu ai u kthye kundër një ekzagjerimi (lartësimi) të Jezusit si „Zot - në tokë“. Në vend të kësaj, kisha duhet ta marrë (konsiderojë) Jezusin ashtu „si ka qenë“, dhe të kthehet tek ai. Hans Küng, i lindur më 1928 në Sursee / Zvicër, është Profesor Emerit për Teologji Ekumene në Universitetin e Tübingen-it/Gjermani, dhe President i fondacionit Etika globale – (Weltethos). Lexo më shumë · Gjuha e paimitueshme e Kuranit Shkruar nga: Dr. Dildar Ahmed Dijetarët myslimanë dhe jomyslimanë e kanë pranuar, se Kurani, libri i shenjtë islam, është i paimitueshëm jo vetëm për sa i përket përmbajtjes, por edhe për gjuhën dhe stilin e tij. Në këtë artikull është bërë një përpjekje për të nënvizuar disa prej bukurive gjuhësore të Kuranit, duke marrë parasysh pikëpamjet dhe komentet e disa dijetarëve të shquar të Kuranit. Kurani është i pakrahasueshëm në stilin e tij. Në të gjitha llojet e shprehjes dhe adresimit si të inkurajimit, lavdërimit, censurimit, demonstrimit, shpjegimit dhe interpretimit të Kuranit, ai është i shkallës më të lartë. Ai ka kaq shumë ëmbëlsi dhe bukuri, saqë asnjë gjuhë e njeriut nuk mund t'i ngjasojë. Është fakt i pranuar, se Kurani nuk ndoqi stilin e panatyrshëm që ishte i përhapur në kohën e shpalljes së tij. Në vend që të ndiqte temat më të preferuara të kohës së romancës dhe ekspeditave ushtarake të kohës, Kurani prezantoi një varg të gjerë temash që lidhen me aspekte të ndryshme të jetës individuale dhe kolektive si ajo: shpirtërore, etike, sociale, ekonomike, politike dhe ligjore etj. Lexo më shumë · E vërteta mbi Talmudin Shkruar nga: Michael A.Hoffman II dhe Alan R.Critchley Talmudi është libri më i shenjtë i Judaizmit. Ky libër në Judaizëm ka ndikim më të madh sesa Dhjata e Vjetër. Dëshmia për këtë mund të gjendet në vetë Talmudin, Erubin 21b [botimi Sonkino]:"Biri im, ji më i vëmendshëm në zbatimin e fjalëve të Shkruesve sesa në ato të Teuratit [Dhiata e Vjetër]." Epërsia e Talmudit ndaj Biblës në shtetin Israilit po ashtu mund të shihet në rastin e çifutëve të zinj etiopas. Më mirë e njohin Dhiatën e Vjetër etiopase sesa Israilitët. Mirëpo, kjo fe është aq e vjetër saqë u paraprin Shkruesve Talmudistë, për të cilën ata nuk kanë njohuri. Sipas New York Times të 29 Shtatorit, 1992, f.4:"Problemi qëndron në atë se tradita çifute etiopase nuk shtrihet më larg se Bibla apo Teurati. Talmudi i vonshëm dhe shpjegimet tjera, të cilat formojnë bazën për traditat moderne, asnjëherë nuk u ka rënë në duar atyre." Për shkak se nuk përshkojnë traditat Talmudike, etiopasit e zinj diskriminohen dhe u është ndaluar që të martohen, të varrosen dhe të kryejnë shërbime tjera në shtetin Israilit. Lexo më shumë · Kurani, libri i fundit Shkruar nga: Javed Ahmad Ghamidi Kurani është libri i fundit dhe jo i pari i fesë që përfaqëson. Historia e kësaj feje është, se kur Zoti e krijoi njeriun në tokë, faktet bazë të fesë u ngulitën në natyrën e tij. Atij iu komunikuan faktet e mëposhtme nëpërmjet paraardhësit të tij Ademit: Së pari ai ka një Krijues, i Cili e ka krijuar atë; vetëm Ai është Zoti i tij dhe është e natyrshme që njeriu duhet të adhurojë vetëm Atë. Së dyti, ai është dërguar në këtë botë për t'u sprovuar dhe për këtë i është bërë e qartë e mira dhe e keqja. Atij i është dhënë jo vetëm liria për të ushtruar vullnetin e tij, por edhe sovraniteti në tokë. Sprovimi i tij do të vazhdojë deri në vdekje. Nëse ai do ta kalojë atë me sukses, do të fitojë Mbretërinë e Parajsës, ku do të jetë i lirë nga keqardhjet e së kaluarës dhe frika për të ardhmen. Së treti, i Plotfuqishmi do t'i dërgojë në kohë të caktuara udhëzime, sipas nevojave të tij. Nëse ai do t'u bindet këtyre udhëzimeve, ai nuk do të humbë dhe nëse nuk u përmbahet atyre, do të dënohet përjetësisht në botën tjetër. Lexo më shumë · Mëkat fillestar apo pafajësi Shkruar nga: Abdus Sattar Ghauri Islami nuk e pranon besimin e "mëkatit fillestar". Interesi i tij kryesor është "mëkati i kryer" dhe jo "mëkati fillestar". Sipas Islamit mëkati nuk është as si një sëmundje e trashëguar, që transferohet nga babai tek biri nëpërmjet sistemit riprodhues dhe as si një titull apo shtresë shoqërore, që i vjetri mund t'ia kalojë të riut të familjes. Mund të themi se kemi bërë një mëkat, vetëm kur ne vetë kryejmë një veprim të paligjshëm dhe të ndaluar, duke qenë të aftë të kontrollojmë aftësinë mendore, kur nuk jemi të detyruar ose nën presion; kur e kryejmë atë me vullnetin tonë të lirë dhe me qëllimin tonë të pavarur; ose kur mundohemi të largohemi nga një detyrë ose obligim ligjor. Ai mund të interpretohet gjithashtu si "mosbindje ndaj urdhrave të Zotit". Në zhargonin e juristëve përdoret një thënie: "Një veprim nuk e shpall njeriun fajtor, nëse qëllimi i tij nuk ka qenë i tillë". Le të shohim se cka thotë Bibla dhe Kurani për këtë cështje..... Lexo më shumë · A vdiq në kryq Jezusi? Një varg i veçantë, disi i çuditshëm, në letrën dërguar Hebrenjve (5:7), ngre pyetjen e mësipërme. Më poshtë po jap dy versione përkthimesh të këtij vargu, i pari është përkthim fjalë për fjalë, ndërsa i dyti i parafrazuar,duke synuar kështu qartësinë e plotë kuptimore. I cili, në ditët e mishit të tij, me klithma të larta dhe me lot, i ofroi lutje dhe urata atij që mund ta shpëtonte nga vdekja dhe u dëgjua për shkak të frikës së tij nga Perëndia. Në kohën e jetës së tij në tokë, Jezusi iu lut dhe i lypi me ofshame të mëdha dhe me lot Atij që ishte në gjëndje ta shpëtonte nga vdekja. Lutja e tij u plotësua. Lexo më shumë · Falsifikime në emër të Palit të bëra në Bibël Shkruar nga: Bart D. Ehrman Një ngjarje e cila më ka gëluar në kokë përgjatë viteve përfshinte përpjekjen e Caldwell-it për të shpjeguar se përse Pali ishte kaq i prirur për t’u konvertuar e për t’u bërë një ndjekës i Jezusit pasi kishte qenë një persekutues i dhunshëm i Kishës. Në vija të përgjithshme, mënyra se si ai shpalosi skenarin ishte pak a shumë kjo: Ndërsa ishte adoleshent, Pali ishte jashtëzakonisht i zellshëm në besimin e tij hebre dhe përpiqej fuqishëm që ti qëndronte besnik ligjit hebraik. Por në një moment ai u dha pas një tundimi të papërballueshëm. Ky tundim konsistonte në takimin e fshehtë me një vajzë skllave flokëzezë në liqenin e vendit. Ky takim seksual krijoi një barrë të tmerrshme faji në djaloshin Pal, të cilën ai u përpoq ta zbuste duke u bërë akoma më shumë fetar. Ndërsa ishte ende një djalosh, ai dëgjoi për ndjekësit e Jezusit të cilët po predikonin se shpëtimi mund të prekë edhe ata që nuk ndjekin Ligjin. Shpëtimi vjen thjesht përmes besimit në Krisht. Pali u zemërua dhe morri leje zyrtare për t’i kundërshtuar dhe persekutuar të krishterët. Kjo ishte një mënyrë e mëtejshme që ai përdori për të zgjidhur ndjenjën e tij personale të fajit; duke u angazhuar në zellin fetar ai qetësonte ndërgjegjen e tij. Por ai zbuloi se sa më shumë mundohej të ndiqte ligjin hebraik, në të gjitha detajet e tij, aq më shumë ai pushtohej nga ndjesia e fajit se e kishte shkelur atë. Lexo më shumë · Kuptimet e shkrimit të shenjtë - këndvështrimi i krishterë Shkruar nga: Joseph A. Fitzmyer Kuptimi i pasazheve të Shkrimit të Shenjtë ka qenë temë diskutimi që prej shfaqjes së Dhjatës së Re. Shkrimtarët e librave të këtij testamenti kanë cituar shpeshherë pasazhe nga Dhjata e Vjetër, duke i përdorur ato në mënyra të ndryshme. Ky interpretim i Shkrimit të Shenjtë është bërë problematik, ndërkohë që është polemizuar e debatuar shpeshherë. Dhe vërtet, disa prej mënyrave në bazë të të cilave shkrimtarët e Dhjatës së Re përdorën tekstet e Djatës së Vjetër i kanë dhënë hov interpretimeve të ngjashme nga shkrimtarët e mëvonshëm të krishterë të cilët i imituan ata. Luka, për shembull, në fund të Ungjillit të tij kallëzon se Krishti i ringjallur ka thënë, “Gjithsa është shkruar rreth meje në Ligjin e Moisiut, Profetët, dhe Paslmet do të plotësohet medoemos” (24:44). Nga kjo mënyrë të mënduari buroi leximi i përbotshëm i krishterë i Dhjatës së Vjetër si praeparatio evangelica. Një shkrimtar i mëvonshëm, i cili u bazua mbi ungjijtë kanonikë, autor i Ungjillit Sipas Thomait, rezonoi këtë mënyrë të menduari kur shkroi, “Dishepujt i thanë, ‘Njëzet e katër profetë kanë folur në Izrael, dhe të gjithë ata folën për ty” (kapit.52). Mirëpo, problemi ka qenë se në ç’kuptim Dhjata e Vjetër, ose madje dhe pjesë të saj, flasin rreth Jezuit, Mesias apo Krishtit? Lexo më shumë · Shën Maria apo Hz. Merjemja në Bibël dhe Kuran Shkruar nga: Mexhid Yvejsi Është në botë një grua me një jetëgjatësi dymijëvjeçare, e cila bashkon popuj të ndryshëm nga të gjitha racat, bashkon zemra njerëzore midis besimtarëve në jetën tokësore. Të krishterët e quajnë Maria, hebrejtë Mirijem apo Merjem, kurse muslimanët Merjeme. Asaj i janë kushtuar mbi 200 mijë libra, i janë kushtuar rreth 10.000 kisha-shenjtore në botë, prej të cilave gjysma ndodhen në Evropë. Rreth saj, ndër shekuj, janë krijuar shumë mite, legjenda, por devotshmërinë ndaj Shën Marisë nuk e ka krijuar Kisha, përndryshe ajo ka qenë dyshuese ndaj mrekullive e shfaqjeve të herëpas’hershme të saj, siç besohej nga njerëzit e thjeshtë... Kështu lindi Mariologjia apo “teologjia” që i përkushtohet Shën Marisë, “ndaj së cilës nuk do të thuhet kurrë aq sa duhet”, e cila ka si objekt studimi devotshmërinë popullore ndaj saj. Por, këtu, në vazhdim, nuk kemi si objekt studimi devotshmërinë popullore ndaj saj, por në vend të devotshmërisë popullore do të paraqesim për Shën Marinë apo Hz.Mejremen pikëpamjet burimore, Biblike e Kuranore. Lexo më shumë · Faqja 1 nga 16 1 2 3 4 > >> Ju rekomandojmë *Shën Pali – Themeluesi i fesë së re të cilën sot e njohim si krishterizëm *Kurani i Madhëruar dhe Doktrina e Trinisë *DISA DALLIME NDËRMJET BIBLËS DHE KURANIT *Triniteti dhe vërtetësia e tij -Rreth citateve të doktrinës së trinitetit (Pjesa e parë) *Triniteti dhe vërtetësia e tij -Rreth citateve të doktrinës së trinitetit (Pjesa e dytë) *Triniteti dhe vërtetësia e tij -Rreth citateve të doktrinës së trinitetit (Pjesa e tretë) *Trajtimi Biblik dhe Kuranorë në lidhje me konsiderimin e Marisë si “Nëna e zotit” *Trajtimi Biblik dhe Kuranor në lidhje me fjalën “Jezusi Bir i Zotit” *RELIGJIONI I JEZU KRISHTIT APO RELIGJIONI I SHËN PALIT? *Librat e humbura të Biblës *FENOMENI I SHPIFJEVE NDAJ KURANIT FAMËLARTË *Fenomeni i shpifjeve rreth shumësisë së bashkëshortëve të Muhamedit a.s. *A eshte Bibla fjala e Perendise? *Nje raport historik mbi Jezusin *A është Bibla kontradiktore? *Përse do të lejonte Zoti që të ndërrohej Bibla? *Pesë pyetje për të Krishterët, Dëshmitarët e Jehovait, Adventistët, Evangjelistët *A thotë Kur'ani se Bibla është Fjalë e Zotit? *Historia e Ungjillit te Barnabait *Jezu Krishti (Isau a.s.) Hyjnor apo Njerëzor? *KURANI: Vepër e Muhamedit a.s. apo fjalë e Allahut xh.sh. *Ungjilli i Jezusit apo Ungjilli i Palit *Mrekullitë e Jezusit (Isaut a.s.)A e shëndrrojnë atë në qenie Hyjnore? *Njoftimet pejgamberike për ardhjen e Muhammedit a.s. *Koncepti i Zotit në Bibël dhe Kuran. *Koncepti Pejgamberik në Bibël dhe Kuran. *Kristianizmi Paulian *A është Kurani kopje e Biblës?. *Rreth frymëzimit të Biblës *A është Jezusi Zot? Bibla thotë ''JO'' . *ISAI a.s.-Nga Biri i Njeriut tek Jezusi Perëndi. *Jezu Krishti (Isai a.s.) profet dhe i dërguar vetëm te beni israilët, sipas Kur’anit dhe Biblës. *A është Bibla të cilën e kemi në duar sot e njëjtë me atë të kohës së Muhamedit *A u kryqezua Jezusi!? Studim Krahasimtar: Web Faqja e vjetër: Bibla dhe Kurani: Bosanski Jezik *KONTRADIKCIJE I PROTIVURJEČNOSTI IZMEĐU ČETIRI JEVANĐELJA *MESIJA I NJEGOVO PORIJEKLO *SVETO TROJSTVO I NJEGOVA LAŽNOST *NAUČNO POREĐENJE QURANA I BIBLIJE *Biblija negira božansku prirodu Isusa *Dragi Hrišćani, upitajte se! *ISAOVE alejhisselam RIJEČI SAME DOKAZUJU LAŽNOST TROJSTVA *Istina o Jahvinim Svjedocima *ANALIZA ČETIRI KNJIGE POZNATE POD NAZIVOM JEVANĐELJA (INDŽIL) *Bog u Hrišćanstvu *Da li je Isus odnosno Isaa, bio Bog, Božiji sin ili iskreni Allahov rob i poslanik? *EN-NASRANIJE – KRŠĆANSTVO *NESLAGANJA O MESIJINOM USKRSNUĆU IZ GROBA *ODGOVOR NA KRŠĆANSKE ZABLUDE O ISUSOVIM ČUDIMA NA OSNOVU KOJIH TVRDE DA JE ON BOG English Language *Pauline Theology *The New Testament *The Old Testament *Religious Mysteries 101 – The Crucifixion *Where is the Christ in Christianity? *INTRODUCTION TO JUDAISM *ISAIAHS VISION *Jesus & Muhammad Compared *The Trinity, or 1+1+1=1 *Who was Immanuel? *Women in the Quran and Women in the Bible *Enigma in the Bible *The God That never Was *Murder in the Bible *How many Sons does God have? *Son Of Who? *101 Clear Contradictions in the Bible *CONCEPT OF GOD IN CHRISTIANITY *Corruption of the Torah *IS JESUS GOD ? *Problems with the Old Testament *RELIGION OF JESUS CHRIST OR RELIGION OF SAINT PAUL *SIMILARITIES BETWEEN ISLAM AND CHRISTIANITY *PROPHET MUHAMMAD IN THE BIBLE Identifikohu Pseudonimi Fjalëkalimi Keni harruar fjalkalimin tuaj? Kërko një të ri Ketu. BibladheKurani.com © 2006-2012 Materiali në këtë web faqe mund të publikohet dhe shumëfishohet lirisht për nevoja personale, përderisa përmendet burimi i origjinalit. Për të gjitha nevojat tjera në lidhje me materialet, paraprakisht duhet të na lajmeroni në E-Mail: [email protected] Poashtu www.bibladhekurani.com nuk qëndron domosdoshmërisht pas çdo teksti të autorëve. Ju faleminderit për mirëkuptim. Dizajnuar nga: www.KosovaHosting.com 366624Herë e vizituar deri tani. v6.01.13 Name: Senad Maku Address: Ulqin-Ulcinj, 85360, Montenegro (Mali i Zi) E-Mail: [email protected] [email protected] Skype: senadmaku Website:www.bibladhekurani.com ( Studime krahasuese rreth: Biblës dhe Kuranit ) FORUMI: STUDIM KRAHASIMTAR http://www.facebook.com/studimkrahasimtar FORUMI: BIBLA DHE KURANI http://www.facebook.com/pages/Bibla-dhe-Kurani/241052789256581 http://www.bibladhekurani.com/everteta/news.php Name: Senad Maku Address: Ulqin-Ulcinj, 85360, Montenegro (Mali i Zi) E-Mail: [email protected] [email protected] Skype: senadmaku Website:www.bibladhekurani.com ( Studime krahasuese rreth: Biblës dhe Kuranit ) ________________________________ Subject: TV ONLINE, Materiale te reja ne transmetimet tona gjate 24 oreve... TV ONLINE: BIBLADHEKURANI Pas nje shkeputjeje te shkurter kohore, disa mujore, rikthehemi perseri me materialet tona te reja ne transmetimet tona gjate 24 oreve dhe diteve ne vijim. Sonte mbas ores 19:00 ederi ne oret e vona do te keni mundesin qe te ndjekni disa debate, ligjerata, dokumentare, eksluzive per shikuesit e ketij Televizioni. Transmetimet tona mund ti percillni permes kesaj web faqeje: http://www.bibladhekurani.com/everteta/news.php http://www.bibladhekurani.com/everteta/news.php __. __._, _ _ __.